اول قرنتیان ۱۱.۳۱-۱۲.۶ (رساله)
۳۱امّا اگر بر خود حکم میکردیم، بر ما حکم نمیشد. ۳۲پس آنگاه که خداوند بر ما حکم میکند، تأدیب میشویم تا با دنیا محکوم نگردیم. ۳۳پس ای برادران من، چون برای خوردن گرد هم میآیید، منتظر یکدیگر باشید. ۳۴اگر کسی گرسنه است، در خانۀ خود غذا بخورد تا گرد هم آمدن شما به محکومیت نینجامد. در خصوص سایر چیزها نیز چون نزدتان آمدم، دستورات لازم را خواهم داد. ۱و امّا در خصوص تجلیات روح، ای برادران، نمیخواهم غافل باشید. ۲میدانید که وقتی بتپرست بودید، به هر نحوی اغوا شده، به سوی بتهای گنگ کشیده میشدید. ۳پس به شما میگویم که هر که به واسطۀ روحِ خدا سخن گوید، عیسی را لعن نمیکند، و هیچکس جز به واسطۀ روحالقدس نمیتواند بگوید «عیسی خداوند است.» ۴باری، عطایا گوناگونند، امّا روحْ همان است؛ ۵خدمتها گوناگونند، امّا خداوند همان است؛ ۶عملها گوناگونند، امّا همان خداست که همه را در همه به عمل میآورد.