Orthodox Calendar

۲۲ ژوئن ۲۰۲۶
دوشنبه هفته چهارم بعد از پنطیکاست

روزه رسولان

یادبودها

  • قدیس کیریل اسکندریه
  • قدیس کلمبا آیونا (۵۹۷)
  • قدیس کیریل بلوزرسک (۱۴۲۷)

خوانش‌های کتاب مقدس

Romans 9.18-33 (رساله)

۱۸پس خدا بر هر که بخواهد رحم می‌کند و هر که را بخواهد سختدل می‌سازد. ۱۹مرا خواهی گفت: «پس دیگر چرا ما را سرزنش می‌کند؟ زیرا کیست که بتواند در برابر ارادۀ او ایستادگی کند؟» ۲۰امّا ای انسان، تو کیستی که با خدا مجادله کنی؟ «آیا مصنوع می‌تواند به صانع خود بگوید چرا مرا چنین ساختی؟» ۲۱آیا کوزه‌گر اختیار ندارد که از توده‌گِلی واحد، ظرفی برای مصارف مهم و ظرفی دیگر برای مصارف معمولی بسازد؟ ۲۲چه می‌توان گفت اگر خدا با اینکه می‌خواهد غضب خود را نشان دهد و قدرت خویش را نمایان سازد، ظروفِ مورد غضب را که برای هلاکت آماده شده‌اند با بردباری بسیار تحمل کند، ۲۳تا بتواند عظمت جلال خود را بر ظروفِ مورد رحمت معلوم گرداند، ظروفی که آنان را پیشاپیش برای جلال آماده کرده است؟ ۲۴این ظروفِ مورد رحمت، ما را نیز که از سوی او فرا خوانده شده‌ایم، شامل می‌شود، نه تنها از یهودیان، بلکه از غیریهودیان نیز. ۲۵چنانکه در هوشع می‌گوید: «آنان را که قوم من نبودند، ’قوم خویش‘ خواهم خواند، و او را که محبوب من نبود، ’محبوب خویش‘ خواهم نامید.» ۲۶و نیز: «چنین خواهد شد که در جایی که به ایشان گفته شد: ”شما قوم من نیستید“، در همان جا ’پسران خدای زنده‘ خوانده خواهند شد.» ۲۷و اِشعیا دربارۀ قوم اسرائیل ندا درمی‌دهد که: «حتی اگر شمار بنی‌اسرائیل مانند شنهای دریا باشد، تنها باقیماندگانی از ایشان نجات خواهند یافت. ۲۸زیرا خداوند حکم خود را به‌طور نهایی و بی‌تأمل بر زمین اجرا خواهد کرد.» ۲۹و چنانکه اِشعیا پیشگویی کرده است: «اگر خداوندِ لشکرها نسلی برای‌مان باقی نمی‌گذاشت، مانند سُدوم می‌شدیم و همچون عَمورَه می‌گشتیم.» ۳۰پس چه گوییم؟ غیریهودیانی که در پی پارسایی نبودند، آن را به دست آوردند، یعنی آن پارسایی را که از ایمان حاصل می‌شود؛ ۳۱امّا قوم اسرائیل که در پی شریعتِ پارسایی بودند، آن را به دست نیاوردند. ۳۲چرا؟ زیرا نه از راه ایمان، بلکه از طریق اعمال در پی آن بودند. آن ’سنگ لغزش‘ موجب لغزیدن آنها شد. ۳۳چنانکه نوشته شده است: «هان در صَهیون سنگی می‌نهم که سبب لغزش شود، و صخره‌ای که موجب سقوط گردد؛ و هر آن که بر او توکل کند، سرافکنده نشود.»

متی ۱۱.۲-۱۵ (انجیل)

۲چون یحیی در زندان، وصف کارهای مسیح را شنید، شاگردان خود را نزد وی فرستاد ۳تا بپرسند: «آیا تو همانی که می‌بایست بیاید، یا منتظر دیگری باشیم؟» ۴عیسی در پاسخ گفت: «بروید و آنچه می‌بینید و می‌شنوید به یحیی بازگویید، که ۵کوران بینا می‌شوند، لنگان راه می‌روند، جذامیان پاک می‌گردند، کران شنوا می‌شوند، مردگان زنده می‌گردند و به فقیران بشارت داده می‌شود. ۶خوشا به حال کسی که به سبب من نلغزد.» ۷چون شاگردان یحیی می‌رفتند، عیسی دربارۀ یحیی سخن آغاز کرد و به جماعت گفت: «برای دیدن چه چیز به بیابان رفتید؟ برای دیدن نی‌ای که از باد در جنبش است؟ ۸اگر نه، پس برای دیدن چه رفتید؟ برای دیدن مردی که جامه‌ای لطیف در بر دارد؟ آنان که جامه‌های لطیف در بر می‌کنند در کاخهای پادشاهانند. ۹پس برای دیدن چه رفتید؟ برای دیدن پیامبری؟ آری، به شما می‌گویم کسی که از پیامبر نیز برتر است. ۱۰زیرا او همان است که درباره‌اش نوشته شده: «”اینک پیام‌آور خود را پیشاپیش تو می‌فرستم، که راهت را پیش رویت مهیا خواهد کرد.“ ۱۱آمین، به شما می‌گویم، که بزرگتر از یحیای تعمیددهنده از مادر زاده نشده است، امّا کوچکترین در پادشاهی آسمان از او بزرگتر است. ۱۲از زمان یحیای تعمیددهنده تا کنون، پادشاهی آسمان نیرومندانه به پیش می‌رود و زورآوران آن را تصاحب می‌کنند. ۱۳زیرا همۀ پیامبران و تورات تا زمان یحیی نبوّت می‌کردند. ۱۴و اگر بخواهید بپذیرید، یحیی همان ایلیا است که می‌بایست بیاید. ۱۵هر که گوش شنوا دارد، بشنود.

یادبودها

قدیس کیریل اسکندریه

“St Cyril was… from Alexandria, born about the year 376, the nephew of Theophilus, Patriarch of Alexandria, who also instructed the Saint in his youth. Having first spent much time with the monks of Nitria, he later became the successor to his uncle’s throne in 412. In 429, when Cyril heard tidings of the teachings of the new Patriarch of Constantinople, Nestorius, he began attempting through private letters to bring Nestorius to renounce his heretical teachings about the Incarnation; and when the heresiarch did not repent, Saint Cyril, together with Pope Celestine of Rome, led the Orthodox opposition to his error. Saint Cyril presided over the Third Ecumenical Council of the 200 holy Fathers in the year 431, who gathered in Ephesus under Saint Theodosius the Younger. At this Council, by his most wise words he put to shame and convicted the impious doctrine of Nestorius, who, although he was in town, refused to appear before Cyril. Saint Cyril, besides overthrowing the error of Nestorius, has left to the Church full commentaries on the Gospels of Luke and John. Having shepherded the Church of Christ for thirty-two years, he reposed in 444.” (Great Horologion)

Today we commemorate St Cyril’s repose. He is also commemorated on January 18, the date of his restoration to his see in Alexandria after he had been driven out by Nestorians.

قدیس کلمبا آیونا (۵۹۷)

He was born to a prominent noble family, the Ui-Niall clan of Ireland, but he forsook all worldly things and became a monk at a young age. He founded the monasteries of Derry and Durrow, and traveled as a missionary in Ireland for almost twenty years. In 565 he settled on the island of Iona, off the coast of Scotland; there he remained for 32 years, establishing the famous monastery of Iona and continuing in his missionary labors. He reposed in peace at Iona.

قدیس کیریل بلوزرسک (۱۴۲۷)

He was born in Moscow in 1337, and took up the monastic life while young. Though he desired a life of strict silence and solitude, he was made abbot of the Simonov Monastery against his will. After a few years, obeying a revelation from the most holy Theotokos, he left his abbacy and went to the wilderness of Belozersk (White Lake) to live as a hermit. Others gathered there to live under his guidance, and in time the community became the Monastery of Belozersk. Saint Kyril was sought from far off as a staretz, or spiritual father, and was granted gifts of wonderworking. His humility was remarkable, as the following story shows.

Once one of his monks conceived a terrible hatred for Kyril, which tormented him for a whole year. Finally the monk worked up the courage to reveal his hatred to Kyril himself. Though the monk was full of shame and remorse at his malicious passion, Kyril comforted him and said, ‘All the others are in error about me; only you have perceived my unworthiness.’ Saint Kyril then forgave the man and sent him away with his blessing.

Saint Kyril reposed in peace in 1427, at the age of ninety.