Romans 10.11-11.2 (رساله)

۱۱چنانکه کتاب می‌گوید: «هر که بر او توکل کند، سرافکنده نشود.» ۱۲زیرا میان یهود و یونانی تفاوتی نیست، چرا که همان خداوند، خداوندِ همه است و همۀ کسانی را که او را می‌خوانند، به‌فراوانی برکت می‌دهد. ۱۳زیرا «هر که نام خداوند را بخواند، نجات خواهد یافت.» ۱۴امّا چگونه کسی را بخوانند که به او ایمان نیاورده‌اند؟ و چگونه به کسی ایمان آورند که از او نشنیده‌اند؟ و چگونه بشنوند، اگر کسی به آنان موعظه نکند؟ ۱۵و چگونه موعظه کنند، اگر فرستاده نشوند؟ چنانکه نوشته شده است: «چه زیباست پایهای کسانی که بشارت می‌آورند.» ۱۶امّا همگان بشارت را نپذیرفتند، زیرا اِشعیا می‌گوید: «چه کسی، ای خداوند، پیام ما را باور کرده است؟» ۱۷پس ایمان از شنیدنِ پیام سرچشمه می‌گیرد و شنیدنِ پیام، از طریق کلام مسیح میسّر می‌شود. ۱۸امّا می‌پرسم: آیا نشنیدند؟ البته که شنیدند: «آوازشان در سرتاسر زمین منتشر گردیده، و کلامشان تا به کَرانهای جهان رسیده.» ۱۹باز می‌پرسم: آیا اسرائیل آنچه را که شنید، درک نکرد؟ نخست، موسی می‌گوید: «به واسطۀ آنها که قومی به حساب نمی‌آیند، شما را به غیرت خواهم آورد؛ و به واسطۀ قومی نادان خشم شما را بر خواهم انگیخت.» ۲۰سپس، اِشعیا جسورانه می‌گوید: «آنان که مرا نجسته بودند، مرا یافتند و خویشتن را بر کسانی که مرا نطلبیده بودند، آشکار ساختم.» ۲۱امّا دربارۀ اسرائیل می‌گوید: «همۀ روز دستهای خود را دراز کردم به سوی قومی نافرمان و گردنکش.» ۱پس می‌پرسم: آیا خدا قوم خود را رد کرده است؟ هرگز؛ زیرا من خود اسرائیلی‌ام، از نسل ابراهیم و از قبیلۀ بِنیامین. ۲خدا قوم خود را که از پیش شناخت، رد نکرده است. آیا نمی‌دانید کتاب دربارۀ ایلیا چه می‌گوید؟ دربارۀ اینکه او چگونه از دست قوم اسرائیل نزد خدا استغاثه کرد و گفت:

متی ۱۱.۱۶-۲۰ (انجیل)

۱۶«این نسل را به چه تشبیه کنم؟ همچون کودکانی هستند که در بازار می‌نشینند و به همبازیهای خود ندا می‌کنند: ۱۷«”برای شما نی نواختیم، نرقصیدید؛ مرثیه خواندیم، سینه نزدید.“ ۱۸زیرا یحیی آمد که نه می‌خورَد و نه می‌نوشد؛ می‌گویند: ”دیو دارد.“ ۱۹پسر انسان آمد که می‌خورَد و می‌نوشد؛ می‌گویند: ”مردی است شکمباره و میگسار، دوست خَراجگیران و گناهکاران.“ امّا حقانیت حکمت را اعمال آن به‌ثبوت می‌رساند.» ۲۰آنگاه عیسی به سرزنش شهرهایی پرداخت که با اینکه بیشترِ معجزاتش در آنها انجام شده بود، توبه نکرده بودند.

کشیش‌شهید تیموتائوس، اسقف پروسا

“For his great spiritual purity, God gave him the gift of wonderworking, and he healed all manner of diseases and pains among the people. During the reign of the evil Emperor Julian, who had renounced Christ, holy Timothy was thrown into prison. The faithful visited him there to listen to the wise teaching of their bishop. When this came to the Emperor’s ears, he commanded that the executioner behead the Saint in the prison. This was in 362, and his soul entered into Paradise while his relics remained, full of miraculous power, to help the people and declare the power of the Lord.” (Prologue [adapted])

شهیدان مقدس الکساندر و آنتونینا (۳۱۳)

In Alexandria, the virgin Antonina was brought before Festus, the Governor, tortured for her faith in Christ, then thrown into prison. A Christian soldier named Alexander, who had never before seen or heard of Antonina, was commanded by an angel of God to go to her. Finding her, he gave her his military cloak, wrapping it about her head and body; and thus, with her head lowered, she was able to walk out of the prison while Alexander remained in her place. Alexander was brought before Festus, where he too confessed his faith in Christ. Antonina, learning of this, voluntarily came before the judge, who put both of them to hideous tortures, mutilating them in many ways before having them cast into a fire and burned alive.

A slightly different account says that Festus placed Antonina under guard in a brothel rather than a prison, so that her virginity might be defiled, and that it was from there that Alexander rescued her.

Festus, the Governor, was struck mute at the time of the holy martyrs’ death, and was tormented by an evil spirit for seven days, at the end of which he died.

کشیش‌شهید متروفانس, اول چینی کشیش, و چینی جدید شهیدان مشت‌زن قیام (۱۹۰۰)

“The Holy Martyrs of China were native Chinese Orthodox Christians brought up in piety at the Russian Orthodox Mission in Peking, which had been founded in 1685. During the Boxer Rebellion of 1900 against the foreign powers occupying China, native Chinese Christians were commanded by the Boxers to renounce Christianity or be tortured to death. Two hundred and twenty-two members of the Peking Mission, led by their priest Metrophanes Tsi-Chung and his family, refused to deny Christ, and were deemed worthy of a martyric death.” ( Great Horologion)