Orthodox Calendar

۲۵ ژوئن ۲۰۲۷
جمعه هفته اول بعد از پنطیکاست

بدون روزه

یادبودها

  • شهید باکره فبرونیا
  • پدر مقدس ما دیونیسیوس, بنیانگذار صومعه قدیس یوحنا پیشرو در کوه آتوس (۱۳۸۰)

خوانش‌های کتاب مقدس

Romans 2.14-29 (رساله)

۱۴براستی، وقتی غیریهودیان که شریعت ندارند، اصول شریعت را بنا به طبیعت به جا می‌آورند، آنان هرچند فاقد شریعتند، لیکن خود برای خویشتن شریعتی هستند. ۱۵زیرا نشان می‌دهند که عملِ شریعت بر دلشان نگاشته شده است، چنانکه وجدانشان گواهی می‌دهد و افکارشان در برابر هم، یا آنان را متهم می‌کند یا تبرئه می‌نماید. ۱۶این در روزی به وقوع خواهد پیوست که خدا بنا بر انجیلی که من اعلام می‌کنم، رازهای نهان انسانها را به توسط عیسی مسیح به محاکمه کشد. ۱۷حال، تو که خود را یهودی می‌خوانی و به شریعت تکیه داری و به رابطه‌ات با خدا فخر می‌کنی، ۱۸تو که ارادۀ او را می‌دانی و چون از شریعت تعلیم یافته‌ای، بهترینها را برمی‌گزینی، ۱۹و اطمینان داری که راهنمای کوران و نور ظلمت‌نشینانی، ۲۰تو که به سبب برخورداری از شریعت که تبلور معرفت و حقیقت است، مربی جاهلان و آموزگار کودکانی، ۲۱تو که دیگران را تعلیم می‌دهی، آیا خود را نمی‌آموزانی؟ تو که بر ضد دزدی موعظه می‌کنی، آیا خودْ دزدی می‌کنی؟ ۲۲تو که می‌گویی نباید زنا کرد، آیا خودْ زنا می‌کنی؟ تو که از بتها نفرت داری، آیا خودْ معبدها را غارت می‌کنی؟ ۲۳تو که به داشتن شریعت فخر می‌فروشی، آیا با زیر پا گذاشتنِ آن به خدا بی‌حرمتی می‌کنی؟ ۲۴چنانکه نوشته شده است: «به سبب شما، نام خدا را در میان قومها کفر می‌گویند.» ۲۵ختنه آنگاه ارزش دارد که شریعت را به جا آورید، امّا اگر آن را زیر پا بگذارید، مانند این است که ختنه نشده باشید. ۲۶و اگر آنان که ختنه نشده‌اند، مطالبات شریعت را به جا آورند، آیا ختنه‌شده به شمار نمی‌آیند؟ ۲۷آن که در جسم ختنه نشده، امّا شریعت را نگاه می‌دارد، تو را محکوم خواهد کرد، تو را که با وجود برخورداری از احکام نوشته شده و ختنه، شریعت را زیر پا می‌گذاری. ۲۸زیرا یهودی راستین آن نیست که به ظاهر یهودی باشد، و ختنۀ واقعی نیز امری جسمانی و ظاهری نیست. ۲۹بلکه یهودی آن است که در باطن یهودی باشد و ختنه نیز امری است قلبی که به دست روح انجام می‌شود، نه به واسطۀ آنچه نوشته‌ای بیش نیست. چنین کسی را خدا تحسین می‌کند، نه انسان.

متی ۵.۳۳-۴۱ (انجیل)

۳۳«و باز شنیده‌اید که به پیشینیان گفته شده، ”سوگند دروغ مخور، بلکه به سوگندهای خود به خداوند وفا کن.“ ۳۴امّا من به شما می‌گویم، هرگز سوگند مخورید، نه به آسمان، زیرا که تخت پادشاهی خداست، ۳۵و نه به زمین، چون کرسی زیر پای اوست، و نه به اورشلیم، زیرا که شهر آن پادشاه بزرگ است. ۳۶و به سر خود نیز سوگند مخور، زیرا حتی مویی را سفید یا سیاه نمی‌توانی کرد. ۳۷پس ’بلهِ‘ شما همان ’بله‘ باشد و ’نهِ‘ شما ’نه‘، زیرا افزون بر این، شیطانی است. ۳۸«نیز شنیده‌اید که گفته شده، ”چشم به عوض چشم و دندان به عوض دندان.“ ۳۹امّا من به شما می‌گویم، در برابر شخص شریر ایستادگی نکنید. اگر کسی به گونۀ راست تو سیلی زند، گونۀ دیگر را نیز به سوی او بگردان. ۴۰و هر گاه کسی بخواهد تو را به محکمه کشیده، قبایت را از تو بگیرد، عبایت را نیز به او واگذار. ۴۱اگر کسی مجبورت کند یک میل با او بروی، دو میل همراهش برو.

یادبودها

شهید باکره فبرونیا

Though the daughter of a Roman senator and a great beauty, she fled the world and entered a monastery in Mesopotamia. (So great was her beauty that the abbess had her stand behind a screen while reading to her monastic sisters.) At that time the Emperor Diocletian sent a certain Selenus, along with his nephew Lysimachus, on a mission to find and destroy Christians in the East. Though Selenus was a fierce persecutor of the Christians, Lysimachus felt sympathy for them and secretly protected them whenever he could. Selenus and his party came to Nisibis, where Febronia’s virtue and holiness had already become well-known, though she was still only twenty years old. Selenus summoned her and made every effort to convince her to renounce her faith. When she stood firm, she was first viciously dismembered then beheaded. Lysimachus gathered her relics and took them to the monastery for burial. At the monastery he, together with many soldiers, were baptized. The holy Febronia’s relics worked many healings, and she herself appeared to the other nuns on the anniversary of her repose, standing in her usual place among her sisters. Her relics were translated to Constantinople in 363.

پدر مقدس ما دیونیسیوس, بنیانگذار صومعه قدیس یوحنا پیشرو در کوه آتوس (۱۳۸۰)

He was born in Koritza in Albania. His elder brother Theodosius went to the Holy Mountain and in time became abbot of the monastery of Philotheou. A few years later Dionysios followed his brother and became a monk under him at Philotheou. A heavenly light began to appear to Dionysios every night at the same place, some distance from his monastery. Believing that the light was a divine sign that he was to build a monastery, Dionysios left the Holy Mountain to seek the help of his brother (now Metropolitan of Trebizond) and the Emperor Alexios Comnenis. From the Emperor he received both money and a Royal Charter, which is still kept at the Monastery of St John the Forerunner, which Dionysios founded in 1380, and which is often referred to as the Dionysiou Monastery. Later, pirates plundered the monastery, and Dionysius went to Trebizond, where he reposed at the age of seventy-two.