Romans 11.25-36 (رساله)

۲۵ای برادران، نمی‌خواهم از این راز غافل باشید - مبادا خود را دانا بپندارید - که سختدلی بر بخشی از اسرائیل حکمفرما شده است، تا وقتی که شمار کامل غیریهودیان داخل گردند. ۲۶و این‌چنین تمامی اسرائیل نجات خواهد یافت. چنانکه نوشته شده است: «رهاننده از صَهیون خواهد آمد و بی‌دینی را از یعقوب بر خواهد انداخت. ۲۷و این عهد من با ایشان خواهد بود هنگامی که گناهانشان را بزدایم.» ۲۸به لحاظ انجیل، به‌خاطر شما، دشمن‌اند؛ امّا به لحاظ گزینشِ الهی، به‌خاطر پدران، محبوب خدایند. ۲۹زیرا خدا هرگز عطایا و دعوت خود را بازپس نمی‌گیرد. ۳۰درست همان‌گونه که شما زمانی نسبت به خدا نافرمان بودید، امّا اکنون در نتیجۀ نافرمانی ایشان رحمت یافته‌اید، ۳۱ایشان نیز اکنون نافرمان شده‌اند تا در نتیجۀ رحمت خدا بر شما، [اکنون] بر ایشان نیز رحم شود. ۳۲زیرا خدا همه را در بند نافرمانی نهاده، تا بر همگان رحمت کند. ۳۳وه که چه ژرف است دولت و حکمت و علم خدا؛ تقدیرهای او کاوش‌ناپذیر است و راههایش درک‌ناشدنی. ۳۴«زیرا کیست که فکر خداوند را دانسته و یا مشاور او بوده باشد؟» ۳۵«چه کسی چیزی به خدا بخشیده تا به او بازپس داده شود؟» ۳۶زیرا همه چیز از او، و به واسطۀ او، و برای اوست. او را تا ابد جلال باد. آمین.

متی ۱۲.۱-۸ (انجیل)

۱در آن زمان، عیسی در روز شَبّات از میان مزارع گندم می‌گذشت. شاگردان او به علت گرسنگی شروع به چیدن خوشه‌های گندم و خوردن آنها کردند. ۲فَریسیان چون این را دیدند به او گفتند: «نگاه کن، شاگردانت کاری انجام می‌دهند که در روز شَبّات جایز نیست.» ۳پاسخ داد: «مگر نخوانده‌اید که داوود چه کرد، آنگاه که خود و یارانش گرسنه بودند؟ ۴به خانۀ خدا درآمد و خود و یارانش نان حضور را خوردند، هرچند خوردن آن برای او و یارانش جایز نبود، زیرا فقط کاهنان بدان مجاز بودند. ۵یا مگر در تورات نخوانده‌اید که در روزهای شَبّات، کاهنان در معبد، حرمتِ شَبّات را نگاه نمی‌دارند، و با این همه بی‌گناهند؟ ۶به شما می‌گویم کسی در اینجاست که بزرگتر از معبد است! ۷اگر مفهوم این کلام را درک می‌کردید که ”رحمت را می‌پسندم، نه قربانی را،“ دیگر بی‌گناهان را محکوم نمی‌کردید. ۸زیرا پسر انسان صاحب شَبّات است.»

قدیس داوود تسالونیکی

For years he lived the ascetic life in a crude tree- house he had fashioned in the branches of an almond tree. Then he moved to Thessaly, where he continued his life of fasting, prayer and vigil, cleansing his soul and being made worthy to perform many miracles. Once, when the Emperor Justinian visited him, he took a live coal in his bare hand and censed the Emperor. The Emperor, seeing this, bowed to the ground before David. He reposed in peace.

عید تیخوین شمایل مادر خدا. عید هودیگتریا شمایل مادر خدا

This icon was once kept in the Church of Blachernae in Constantinople. In 1383, it suddenly appeared in the sky over Lake Ladoga, then travelled through the air to the city of Tikhvin, where it alit by the River Tikhvina. A monastery was built there to house it. In the twentieth century it was brought to America. Innumerable miracles have been worked through this wonderworking icon, especially healings of children.

On this day is also commemorated the Hodigritia Icon of the Mother of God. According to many accounts, this icon and the Tikhvin Icon are one and the same, so we list them together. Hodigritia is translated “Directress” or more literally “She who shows the way.” It was painted by Luke the Evangelist himself, who knew the Mother of God in the flesh. Over the years the icon was taken from Antioch to Jerusalem, then to Constantinople where it was enshrined in the Church of Blachernae. When Constantinople was attacked at the same time by the Persians and the Scythians, Patriarch Sergius carried the holy icon around the ramparts, and the city was miraculously delivered from its pagan enemies. During the iconoclast period, the icon was hidden in a wall in the monastery of the Pantocrator.