۲۷ ژوئن ۲۰۲۶
شنبه هفته چهارم بعد از پنطیکاست

روزه رسولان — ماهی، شراب و روغن مجاز است

یادبودها

قدیس سامپسون مهمان‌نواز قسطنطنیه (۵۳۰)
قدیس سوِروس کشیش (سده ۶)
قدیس یوآنا عطر-حامل (سده ۱)

خوانش‌های کتاب مقدس

Romans 6.11-17 (رساله)

۱۱به همین‌سان، شما نیز خود را نسبت به گناه مرده اِنگارید، امّا در مسیحْ عیسی نسبت به خدا، زنده. ۱۲پس مگذارید گناه در بدنهای فانی شما فرمان براند تا امیال آن را اطاعت کنید. ۱۳اعضای بدن خود را تسلیم گناه نکنید تا ابزار شرارت باشند، بلکه همچون کسانی که از مرگ به زندگی بازگشته‌اند، خود را تسلیم خدا کنید. و اعضای بدن خود را به او بسپارید تا ابزار پارسایی باشند. ۱۴زیرا گناه بر شما فرمان نخواهد راند، چون زیر شریعت نیستید بلکه زیر فیضید. ۱۵پس چه گوییم؟ آیا گناه کنیم چون زیر شریعت نیستیم، بلکه زیر فیضیم؟ هرگز! ۱۶آیا نمی‌دانید که وقتی خود را همچون بندگانی فرمانبردار تسلیم کسی می‌کنید، بندگان آن کس خواهید بود که او را فرمان می‌برید، خواه بندۀ گناه، که منجر به مرگ می‌شود، خواه بندۀ اطاعت، که به پارسایی می‌انجامد؟ ۱۷امّا خدا را شکر که هرچند پیشتر بندگان گناه بودید، لیکن به تمامی دل مطیع آن تعلیم گشتید که بدان سپرده شدید.

متی ۸.۱۴-۲۳ (انجیل)

۱۴چون عیسی به خانۀ پطرس رفت، مادرزن او را دید که تب کرده و در بستر است. ۱۵عیسی دست او را لمس کرد و تبش قطع شد. پس او برخاست و مشغول پذیرایی از عیسی شد. ۱۶هنگام غروب، بسیاری از دیوزدگان را نزدش آوردند و او با کلام خود ارواح را از آنان به در کرد و همۀ بیماران را شفا داد، ۱۷تا بدین‌سان، پیشگویی اِشعیای نبی به حقیقت پیوندد که: «او ضعفهای ما را برگرفت و بیماریهای ما را حمل کرد.» ۱۸چون عیسی دید گروهی بی‌شمار نزدش گرد ‌آمده‌اند، امر فرمود: «به آن سوی دریا برویم.» ۱۹آنگاه یکی از علمای دین نزد او آمد و گفت: «ای استاد، هر جا بروی، تو را پیروی خواهم کرد.» ۲۰عیسی پاسخ داد: «روباهان را لانه‌هاست و مرغان هوا را آشیانه‌ها، امّا پسر انسان را جای سر نهادن نیست.» ۲۱شاگردی دیگر به وی گفت: «سرورم، نخست رخصت ده تا بروم و پدر خود را به خاک بسپارم.» ۲۲امّا عیسی به او گفت: «مرا پیروی کن و بگذار مردگان، مردگانِ خود را به خاک بسپارند.» ۲۳سپس عیسی سوار قایقی شد و شاگردانش نیز از پی او رفتند.

یادبودها

قدیس سامپسون مهمان‌نواز قسطنطنیه (۵۳۰)

He is counted as one of the Holy Unmercenary Physicians. “This saint was born of rich and eminent parents in ancient Rome, where he studied all the secular wisdom of that time, devoting himself in particular to the study of medicine. Sampson was a compassionate and liberal physician, and gave the sick medicine for both soul and body, counselling each man to fulfil the requirements of the Christian faith. He moved to Constantinople, where he lived in a tiny house from which he distributed alms, comfort, advice, hope, medicine and all possible aid to those suffering in spirit and in body. The Patriarch heard of Sampson’s great virtue and ordained him priest. At that time the Emperor Justinian the Great became ill with what his doctors believed to be an incurable disease. The Emperor prayed with great fervor, and God revealed to him in his sleep that Sampson would heal him. When the Emperor summoned Sampson to court, the old man had only to put his hand on the diseased place and the Emperor was healed. When Justinian offered him an immense sum of money, Sampson thanked him but would accept nothing, saying to the Emperor: ‘O Emperor, I had silver and gold and other riches, but I left it all for the sake of Christ, that I might gain heavenly and eternal wealth.’ When the Emperor insisted on doing something for him, Sampson asked him to build a house for the poor. In that home, Sampson cared for the poor as a father cares for his children. His compassion for the poor and weak was second nature to him. This holy man, filled with heavenly power and goodness, entered peacefully into rest on June 27th, 530. He was buried in the Church of the Holy Martyr Mocius, his kinsman. After his death, Sampson appeared many times to those who called upon him for aid.” (Prologue)

قدیس سوِروس کشیش (سده ۶)

“He lived in central Italy. A man of rare holiness, he was once called to hear the confession of, and give Communion to, a man at the point of death. He tarried, working in his vineyard, and the news was brought to him there that the sick man had died. Stricken with grief, as if he had himself killed the man, he wept bitter tears over the corpse, and God raised the dead man to life again in response to his fervent prayer. Then Severus confessed him and gave him Communion, preparing him for a Christian leaving of this world, and on the eighth day the man died again.” (Prologue)

قدیس یوآنا عطر-حامل (سده ۱)

This is Joanna the wife of Chuza, a servant in Herod’s household (Luke 8:3). When Herod had John the Baptist beheaded, it was Joanna who recovered the head and buried it on the Mount of Olives. She reposed in peace.