دوم قرنتیان ۷.۱-۱۰ (رساله)

۱پس ای عزیزان، حال که این وعده‌ها از آنِ ما است، بیایید خود را از هر ناپاکیِ جسم و روح بزداییم و با ترس از خدا، تقدس را به کمال رسانیم. ۲ما را در دل خود جای دهید. در حق کسی بدی روا نداشته‌ایم، کسی را فاسد نساخته‌ایم و از کسی بهره‌جویی نکرده‌ایم. ۳این را نمی‌گویم تا محکومتان کنم. پیشتر به شما گفتم که چنان در دل ما جای دارید که آماده‌ایم با شما بمیریم و با شما زیست کنیم. ۴من می‌توانم بی‌پرده با شما سخن بگویم، و به شما بسی فخر می‌کنم. بسیار دلگرم شده‌ام، و به‌رغم همۀ سختیها، شادی مرا حد و مرزی نیست. ۵زیرا هنگامی که به مقدونیه رسیدیم، این تنِ ما آسایش نیافت، بلکه از هر سو در زحمت بودیم - در برون جدالها داشتیم، و در درون ترسها. ۶امّا خدایی که افسردگان را دلگرمی می‌بخشد، با آمدن تیتوس ما را دلگرم ساخت. ۷و ما نه تنها از آمدن او، بلکه به واسطۀ آن دلگرمی که از شما یافته بود، دلگرم شدیم. او از اشتیاق شما به دیدار من، و اندوه عمیقتان، و غیرتی که نسبت به من دارید، خبر آورد، که این بیش از پیش مرا شادمان ساخت. ۸زیرا هرچند با نامۀ خود اندوهگینتان ساختم، از کردۀ خود پشیمان نیستم. زیرا با آنکه تا حدی پشیمان بودم - چون می‌بینم نامه‌ام هرچند کوتاه‌زمانی، شما را اندوهگین ساخت - ۹امّا اکنون شادمانم، نه از آن رو که اندوهگین شدید، بلکه چون اندوهتان به توبه انجامید. زیرا اندوه شما برای خدا بود، تا هیچ زیانی از ما به شما نرسد. ۱۰چون اندوهی که برای خدا باشد، موجب توبه می‌شود، که به نجات می‌انجامد و پشیمانی ندارد. امّا اندوهی که برای دنیاست، مرگ به بار می‌آورد.

مرقس ۱.۲۹-۳۵ (انجیل)

۲۹چون عیسی کنیسه را ترک گفت، بی‌درنگ به اتفاق یعقوب و یوحنا به خانۀ شَمعون و آندریاس رفت. ۳۰مادرزن شَمعون تب داشت و در بستر بود. آنها بی‌درنگ عیسی را از حال وی آگاه ساختند. ۳۱پس عیسی به بالین او رفت و دستش را گرفته، او را برخیزانید. تب او قطع شد و مشغول پذیرایی از آنها گشت. ۳۲شامگاهان، پس از غروب آفتاب، همۀ بیماران و دیوزدگان را نزد عیسی آوردند. ۳۳مردمان شهر همگی در برابر دَر گرد آمده بودند! ۳۴عیسی بسیاری را که به بیماریهای گوناگون دچار بودند، شفا داد و نیز دیوهای بسیاری را بیرون راند، امّا نگذاشت دیوها سخنی بگویند، زیرا او را می‌شناختند. ۳۵بامدادان که هوا هنوز تاریک بود، عیسی برخاست و خانه را ترک کرده، به خلوتگاهی رفت و در آنجا به دعا مشغول شد.

شهید مقدس و شماس بزرگ اِوپلوس کاتانیا (۳۰۴)

He was a deacon from Catania in Sicily during the reign of Diocletian. During a persecution of Christians there, Euplus presented himself to the governor and proclaimed himself a Christian. While he was being tortured on the rack, the governor ordered him to worship Mars, Apollos, and Aeculapius, but he answered that he worshipped the Father, the Son and the Holy Spirit. He was beheaded in 304. His wonderworking relics are preserved in the village of Vico della Batonia near Naples.

مقدس شهید سوسانا باکره, و کسانی که با او (۲-۲)

She was the daughter of Gavinius, a Christian priest in Rome, and the niece of Pope Gaius. The Emperor Diocletian’s adopted son Maximian wished to marry Susanna, but she had no desire to marry any one, least of all a pagan. The patricians Claudia and Maxima were sent to Susanna by the Emperor to present Maximian’s suit; but instead she turned both of them, and all their households, to the Faith. The enraged Emperor had Claudia, Maxima and their families executed, then had Susanna herself beheaded. The Emperor’s wife, Serena, was a secret Christian, and took Susanna’s body secretly and buried it. Soon after this Susanna’s father Gavinius and her uncle Pope Gaius also met martyrdom.

قدیس نیفون, پاتریارک قسطنطنیه (۱۵۰۸)

He was born in Greece and became a monk at a young age, spending many years in asceticism on the Holy Mountain. Against his desire, he was made Bishop of Thessalonika, then Patriarch of Constantinople. He was banished by the Sultan (the Prologue does not say why), served as archbishop in Wallachia for a time, then returned to Dionysiou monastery on the Holy Mountain, where he reposed at the age of ninety. He composed the ‘Prayer at Departing’ used in the funeral service.

آرامش کشیش ژرژ فلوروفسکی (۱۹۷۹) (۲۹ ژوئیه ت.ق)