۲۳ اوت ۲۰۲۸
چهارشنبه هفته دوازدهم بعد از پنطیکاست

روزه رقاد والده خدا

یادبودها

شهید مقدس و شماس بزرگ لورنتیوس روم (۲۵۸)

خوانش‌های کتاب مقدس

دوم قرنتیان ۶.۱۱-۱۶ (رساله)

۱۱ای قرنتیان، ما بی‌پرده با شما سخن گفتیم و دل خود را بر شما گشودیم. ۱۲ما محبت خود را از شما دریغ نمی‌داریم. شمایید که مِهر خود را از ما دریغ می‌کنید. ۱۳با شما همچون فرزندانم سخن می‌گویم؛ شما نیز دل خود را بر ما بگشایید. ۱۴زیر یوغ ناموافق با بی‌ایمانان مروید، زیرا پارسایی و شرارت را چه پیوندی است و نور و ظلمت را چه رفاقتی؟ ۱۵مسیح و بِلیعال را چه توافقی است و مؤمن و بی‌ایمان را چه شباهتی؟ ۱۶و معبد خدا و بتها را چه سازگاری است؟ زیرا ما معبد خدای زنده‌ایم. چنانکه خدا می‌گوید: «بین آنها سکونت خواهم گزید و در میانشان راه خواهم رفت، و من خدای ایشان خواهم بود و آنان قوم من خواهند بود.»

مرقس ۱.۲۳-۲۸ (انجیل)

۲۳در آن هنگام، در کنیسۀ آنها مردی بود که روح پلید داشت. او فریاد برآورد: ۲۴«ای عیسای ناصری، تو را با ما چه کار است؟ آیا آمده‌ای نابودمان کنی؟ می‌دانم کیستی! تو آن قدّوسِ خدایی!» ۲۵عیسی او را نهیب زد و گفت: «خاموش باش و از او بیرون بیا!» ۲۶آنگاه روح پلید آن مرد را سخت تکان داد و نعره‌زنان از او بیرون آمد. ۲۷مردم همه چنان شگفت‌زده شده بودند که از یکدیگر می‌پرسیدند: «این چیست؟ تعلیمی جدید و با اقتدار! او حتی به ارواح پلید نیز فرمان می‌دهد و آنها اطاعتش می‌کنند.» ۲۸پس دیری نپایید که آوازۀ او در سرتاسر ناحیۀ جلیل پیچید.

یادبودها

شهید مقدس و شماس بزرگ لورنتیوس روم (۲۵۸)

“This Saint, who was born in Spain, was the Archdeacon of the Church of Rome, caring for the sacred vessels of the Church and distributing money to the needy. About the year 257, a harsh persecution was raised up against the Christians by Valerian. Pope Sixtus, who was from Athens, was commanded to worship the idols, and refused; before his martyrdom by beheading, he committed to Laurence all the sacred vessels of the Church. When Laurence was arrested and brought before the Prefect, he was questioned concerning the treasures of the Church; he asked for three days’ time to prepare them. He then proceeded to gather all the poor and needy, and presented them to the Prefect and said, “Behold the treasures of the Church.” The Prefect became enraged at this and gave command that Laurence be racked, then scourged with scorpions (a whip furnished with sharp iron points — compare II Chron. 10:11), then stretched out on a red-hot iron grill. But the courageous athlete of Christ endured without groaning. After he had been burned on one side, he said, “My body is done on one side; turn me over on the other.” And when this had taken place, the Martyr said to the tyrants, “My flesh is now well done, you may taste of it.” And when he had said this, and had prayed for his slayers in imitation of Christ, he gave up his spirit on August 10, 258.” (Great Horologion). His icon shows him stretched on the grill.