۳ ژوئیه ۲۰۲۸
دوشنبه هفته پنجم بعد از پنطیکاست

روزه رسولان

یادبودها

کشیش‌شهید متدیوس، اسقف پاتارا (۳۱۲)
قدیس کالیستوس I, پاتریارک قسطنطنیه (۱۳۶۳)
مبارک استودیوس (سده ۵)

خوانش‌های کتاب مقدس

Romans 12.4-5, 15-21 (رساله)

۴زیرا همان‌گونه که هر یک از ما را بدنی واحد است که از اعضای بسیار تشکیل شده و کار همۀ این اعضا یکسان نیست، ۵ما نیز که بسیاریم، در مسیح یک بدن را تشکیل می‌دهیم و هر یک، اعضای یکدیگریم. ۱۵با کسانی که شادمانند، شادی کنید، و با کسانی که گریانند، بگریید. ۱۶برای یکدیگر ارزش برابر قائل باشید! مغرور نباشید، بلکه با کسانی که از طبقات محرومند، معاشرت کنید. خود را برتر از دیگران مپندارید. ۱۷به هیچ‌کس به سزای بدی، بدی نکنید. دقّت کنید که آنچه را در نظر همگان پسندیده است، به جای آورید. ۱۸اگر امکان دارد، تا آنجا که به شما مربوط می‌شود، با همه در صلح و صفا زندگی کنید. ۱۹ای عزیزان، انتقام مگیرید، بلکه آن را به غضب خدا واگذارید. زیرا نوشته شده که «خداوند می‌گوید: ”انتقام از آن من است؛ من هستم که سزا خواهم داد.“‌» ۲۰برعکس، «اگر دشمنت گرسنه است، به او خوراک بده! و اگر تشنه است، به او آب بنوشان! اگر چنین کنی، اخگرهای سوزان بر سرش خواهی انباشت.» ۲۱مغلوب بدی مشو، بلکه بدی را با نیکویی مغلوب ساز.

متی ۱۲.۹-۱۳ (انجیل)

۹سپس آن مکان را ترک گفت و به کنیسۀ آنان درآمد. ۱۰در کنیسه مردی بود که یک دستش خشک شده بود. از عیسی پرسیدند: «آیا شفا دادن در روز شَبّات جایز است؟» این را گفتند تا بهانه‌ای برای متهم کردن او بیابند. ۱۱او بدیشان گفت: «اگر یکی از شما گوسفندی داشته باشد و آن گوسفند در روز شَبّات در چاهی بیفتد، آیا آن را نمی‌گیرد و از چاه بیرون نمی‌آورد؟ ۱۲حال، انسان چقدر باارزشتر از گوسفند است! پس نیکویی کردن در روز شَبّات جایز است.» ۱۳سپس به آن مرد گفت: «دستت را دراز کن!» او دستش را دراز کرد و آن دست، مانند دست دیگرش سالم شد.

یادبودها

کشیش‌شهید متدیوس، اسقف پاتارا (۳۱۲)

Noted in his own time for his wisdom and virtue, he was called Eubolos, meaning “of good counsel.” He was among the first to oppose the heretical writings of Origen. He was bishop in Patara (according to some sources) or Olympia (according to others), then of Tyre in Phoenecia. Under the Emperor Maximinus, he was attacked by the pagans and received the crown of martyrdom in Chalkis in Greece.

قدیس کالیستوس I, پاتریارک قسطنطنیه (۱۳۶۳)

For twenty-eight years he lived the ascetical life on Mt Athos as a disciple of St Gregory of Mt Sinai. Later, he founded the monastery of St Mamas, also on Mt Athos. In 1350 he was elected Patriarch of Constantinople. After four years, he resigned the patriarchal throne to return to the Holy Mountain, but was called back to the throne, where he remained until his death in 1363. He wrote the definitive lives of St Gregory the Sinaite and St Theodosius of Trnovo. He was known to St Maximos Kapsokalyvia (the Hut-burner), who foretold his death: On his final journey to Serbia, on which he died, the Patriarch stopped on Mt Athos, where St Maximos saw him and said, “This elder will not see his flock again, because I hear behind him the hymn over the grave, ‘Blessed are those that are undefiled in the way…’”

مبارک استودیوس (سده ۵)

He was a prominent nobleman and consul in Constantinople. In the City he founded both the Church of St John the Forerunner in 463, and the monastery thereafter called the Studion in honor of him. The Studion monastery nurtured a long line of ascetics, teachers, and martyrs; perhaps the best known is St Theodore the Studite (November 11), the great defender of the holy icons. The monastery was destroyed by the Crusaders in 1204, restored in 1293 by Emperor Andronicus II.