۳۰ اوت ۲۰۲۷
دوشنبه هفته یازدهم بعد از پنطیکاست

بدون روزه

یادبودها

شهید میرون، کشیش کیزیکوس (۲۵۰)
شهید مقدس پاتروکلوس (اواخر سده ۳)

خوانش‌های کتاب مقدس

دوم قرنتیان ۲.۳-۱۵ (رساله)

۳من بدان‌گونه به شما نوشتم تا به هنگام آمدنم نزد شما، آنان که می‌باید مرا شادمان سازند، مایۀ اندوهم نشوند. چرا که به همۀ شما اطمینان داشتم که شادی من شادی همۀ شماست. ۴زیرا با غم بسیار و دلی دردمند و چشمانی اشکبار به شما نوشتم، نه تا اندوهگینتان سازم، بلکه تا از عمق محبتم به خود آگاه شوید. ۵امّا اگر کسی باعث اندوه شده، نه تنها مرا، بلکه - اگر نخواهم گزاف بگویم - تا حدی همۀ شما را اندوهگین ساخته است. ۶تنبیهی که از سوی بیشتر شما بر او اِعمال شده، کافی است. ۷اکنون دیگر باید او را ببخشید و دلداری دهید، مبادا اندوه بیش از حد، وی را از پا درآورد. ۸بنابراین، از شما استدعا دارم او را از محبت خود مطمئن سازید. ۹سببِ نوشتنم به شما نیز این بود که شما را بیازمایم و ببینم آیا در هر امری فرمانبردار هستید یا نه؟ ۱۰اگر شما کسی را ببخشید، من نیز او را می‌بخشم. و اگر کسی را بخشیده‌ام - البته اگر موردی برای بخشیدن وجود داشته است - در حضور مسیح و به‌خاطر شما چنین کرده‌ام، ۱۱تا شیطان بر ما برتری نیابد، زیرا از ترفندهای او بی‌خبر نیستیم. ۱۲پس چون برای بشارتِ انجیلِ مسیح به تْروآس رفتم، دریافتم که خداوند در آنجا دری بزرگ به روی من گشوده است. ۱۳امّا باز آرام نداشتم زیرا برادر خود تیتوس را نیافتم. پس با اهالی آنجا وداع کرده، به مقدونیه رفتم. ۱۴امّا خدا را سپاس که همواره ما را در مسیح، در موکب ظفر خود می‌بَرَد و رایحۀ خوش شناخت او را به وسیلۀ ما در همه جا می‌پراکَنَد. ۱۵زیرا برای خدا رایحۀ خوش مسیح هستیم، چه در میان نجات‌یافتگان و چه در میان هلاک‌شوندگان.

متی ۲۳.۱۳-۲۲ (انجیل)

۱۳«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار! شما درِ پادشاهی آسمان را به روی مردم می‌بندید؛ نه خود داخل می‌شوید و نه می‌گذارید کسانی که در راهند، داخل شوند. [ ۱۴«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار! شما از سویی خانۀ بیوه‌زنان را غارت می‌کنید و از دیگر سو، برای تظاهر، دعای خود را طول می‌دهید. از همین رو، مکافاتتان بسی سخت‌تر خواهد بود.] ۱۵«وای بر شما ای علمای دین و فَریسیان ریاکار! شما دریا و خشکی را درمی‌نوردید تا یک نفر را به دین خود بیاورید و وقتی چنین کردید، او را دو چندان بدتر از خود، فرزند جهنم می‌سازید. ۱۶«وای بر شما ای راهنمایان کور که می‌گویید: ”اگر کسی به معبد سوگند خورَد باکی نیست، امّا اگر به طلای معبد سوگند خورَد، باید به سوگند خود وفا کند.“ ۱۷ای نابخردانِ کور! کدام برتر است؟ طلا یا معبدی که طلا را تقدیس می‌کند؟ ۱۸و نیز می‌گویید: ”اگر کسی به مذبح سوگند خورَد، باکی نیست، امّا اگر به هدیه‌ای که بر آن گذاشته می‌شود سوگند خورَد، باید به سوگند خود وفا کند.“ ۱۹ای کوران! کدام برتر است؟ هدیه یا مذبحی که هدیه را تقدیس می‌کند؟ ۲۰پس، کسی که به مذبح سوگند می‌خورد، همانا به مذبح و هرآنچه بر آن است سوگند خورده است. ۲۱و هر که به معبد سوگند می‌خورد، به معبد و به آن که در آن ساکن است سوگند خورده است. ۲۲و هر که به آسمان سوگند می‌خورد، به تخت خدا و به آن که بر آن نشسته است سوگند خورده است.

یادبودها

شهید میرون، کشیش کیزیکوس (۲۵۰)

He was a priest in Achaia. In the time of the Emperor Decius, when Antipater was governor of Achaia, the persecutors entered the church on the Feast of the Nativity, dragged Myron away from the service and put him to torture. He endured many horrible tortures, but would not worship the idols. Finally he was thrown to wild beasts. When Antipater saw the beasts greeting Myron affectionately, the persecutor seized a sword and slew himself. The Saint was then sent to Cyzicus, where he was beheaded by the proconsul.

شهید مقدس پاتروکلوس (اواخر سده ۳)

He was born to wealthy parents in Trychasia (now Troyes) in Gaul. Despite his high station he used his wealth to give daily alms to the poor and ate only once a day after sunset. Such was his holiness that he became a wonderworker, known widely for his healing power. When the Emperor Aurelian visited Gaul, he ordered Patroclus brought before him. The Saint freely confessed Christ and told the Emperor: ‘If, O King, you desire some of my goods, I will give them to you, for I can see your wretchedness.’ The astonished Emperor asked how he could call the ruler of the entire Empire wretched. Patroclus replied, ‘You have earthly, transitory riches, but you are wretched, for you do not possess yourself, since you have no faith in Christ in your heart.’ The saint was condemned to death and beheaded. Two beggars, to whom he had given alms, found his body and gave it honorable burial.