Romans 14.9-18 (رساله)

۹مسیح نیز به همین سبب مرد و زنده شد تا خداوندِ زندگان و مردگان باشد. ۱۰پس تو چرا برادر خود را محکوم می‌کنی؟ و تو چرا به برادر خود به دیدۀ تحقیر می‌نگری؟ زیرا همۀ ما در برابر مسند داوری خدا حاضر خواهیم شد. ۱۱چرا که نوشته شده است: «خداوند می‌گوید: به حیات خود قسم که هر زانویی در برابر من خم خواهد شد و هر زبانی به خدا اقرار خواهد کرد.» ۱۲پس هر یک از ما حساب خود را به خدا باز خواهد داد. ۱۳بنابراین، بیایید از این پس یکدیگر را محکوم نکنیم. به جای آن، تصمیم بگیرید که هیچ سنگ لغزش یا مانعی در راه برادر خود مگذارید. ۱۴من در عیسای خداوند می‌دانم و متقاعد هستم که هیچ چیز به خودی خود نجس نیست. امّا اگر کسی چیزی را نجس می‌شمارد، برای او نجس خواهد بود. ۱۵اگر با خوراکی که می‌خوری برادرت را دردمند می‌سازی، دیگر بر پایۀ محبت رفتار نمی‌کنی. با خوراک خود، برادر خویش را که مسیح به‌خاطر او مرد، هلاک مساز. ۱۶مگذارید در مورد آنچه شما نیکو می‌شمارید، بد گفته شود. ۱۷زیرا پادشاهی خدا خوردن و نوشیدن نیست، بلکه پارسایی، سلامتی و شادی در روح‌القدس است. ۱۸هر که بدین طریق مسیح را خدمت کند، خدا را خشنود می‌سازد و پذیرفتۀ مردم نیز هست.

متی ۱۲.۱۴-۱۶, ۲۲-۳۰ (انجیل)

۱۴امّا فَریسیان بیرون رفتند و با هم مشورت کردند که چگونه او را بکشند. ۱۵چون عیسی از این امر آگاه شد، آن مکان را ترک گفت. امّا عدۀ بسیاری از پی او رفتند و او جمیع ایشان را شفا بخشید ۱۶و ایشان را قدغن فرمود که او را شهرت ندهند. ۲۲آنگاه مردی دیوزده را که کور و لال بود نزدش آوردند و عیسی او را شفا داد، به گونه‌ای که توانست ببیند و سخن بگوید. ۲۳پس آن جماعت همه در شگفت شدند و گفتند: «آیا این مرد همان پسر داوود نیست؟» ۲۴امّا چون فَریسیان این را شنیدند، گفتند: «به یاری بِعِلزِبول، رئیس دیوهاست که دیوها را بیرون می‌کند و بس!» ۲۵عیسی افکار آنان را دریافت و بدیشان گفت: «هر حکومتی که بر ضد خود تجزیه شود، نابود خواهد شد، و هر شهر یا خانه‌ای که بر ضد خود تجزیه شود، پابرجا نخواهد ماند. ۲۶اگر شیطان، شیطان را بیرون کند، بر ضد خود تجزیه شده است؛ پس چگونه حکومتش پابرجا خواهد ماند؟ ۲۷و اگر من به یاری بِعِلزِبول دیوها را بیرون می‌کنم، شاگردان شما به یاری که آنها را بیرون می‌کنند؟ پس ایشان خودْ داوران شما خواهند بود. ۲۸امّا اگر من به واسطۀ روح خدا دیوها را بیرون می‌کنم، یقین بدانید که پادشاهی خدا بر شما وارد آمده است. ۲۹به‌علاوه، چگونه کسی می‌تواند به خانۀ مردی نیرومند درآید و اموالش را غارت کند، مگر این که نخست آن مرد را ببندد. سپس می‌تواند خانۀ او را غارت کند. ۳۰هر که با من نیست، بر ضد من است، و هر که با من جمع نکند، پراکنده می‌سازد.

قدیس توماس کوه مالئون

He was a renowned general, known for his great size and courage, his many victories against barbarian enemies, and his considerable wealth. But, forsaking wealth and reputation to follow Christ, he retired to the desert to live in asceticism. The Prophet Elias appeared to him and, accompanied by a pillar of fire, led him to Mount Maleon, near the Holy Mountain. There he lived in solitude, giving his days and nights to prayer. Like so many who seek to hide their holiness from the world, he was discovered, and people began to come to him for healing of their ailments and those of their loved ones. The saint healed countless ailments, drove out demons, cured the blind, and made water to pour forth from barren earth. In prayer he appeared as a pillar of fire. He reposed in peace, and his relics continued to be a powerful source of healing.

شهید مقدس کیریاکه نیکومدیا (۲۸۹)

Dorotheos and Eusebia, a devout, aging Christian couple who lived in Anatolia, had no children. After many years, their fervent prayers for a child were answered, and they were blessed with a daughter, whom they named Kyriake (‘Sunday’ in Greek) because she was born on the Lord’s day. The child grew up beautiful in body and soul and, though she had many suitors, chose to consecrate herself entirely to God and remain single. One of her suitors, angered at her refusal, denounced her and her parents to the Emperor Diocletian. Dorotheos and Eusebia were subjected to cruel tortures, then sent into exile, where they died under further torture. Kyriake was sent to Maximian, Diocletian’s son-in-law, for trial. By his orders, she was subjected to a horrifying series of torments; but Christ Himself appeared to her in prison, healing and comforting her. Many pagans came to believe in Christ when they saw her miraculously saved from death by fire or from wild beasts; all of these were beheaded. Kyriake told Apollonius, the general who supervised her tortures: ‘There is no way that you can turn me from my faith. Throw me into the fire — I have the example of the Three Children. Throw me to the wild beasts — I have the example of Daniel. Throw me into the sea — I have the example of Jonah the Prophet. Put me to the sword — I will remember the honored Forerunner. For me, to die is life in Christ.’ Apollonius then ordered that she be beheaded. At the place of execution, she raised her hands in prayer and gave up her soul to God before the executioner could take her life.

Note: St Kyriake is also known as Dominica or Nedelja, Latin and Slavonic words for ‘Sunday’.