اشعیا ۷.۱-۱۴ (ساعت ششم)

۱در ایام آحاز، پسر یوتام پسر عُزّیا، پادشاه یهودا، رِصین پادشاه اَرام و فِقَح پسر رِمَلیا پادشاه اسرائیل به اورشلیم برآمدند تا با آن بجنگند، اما نتوانستند بر آن حمله آورند. ۲چون به خاندان داوود خبر رسید که اَرام با اِفرایِم متفق شده است، دل آحاز و دل قومش بلرزید، چنانکه درختان جنگل از باد می‌لرزند. ۳آنگاه خداوند به اِشعیا گفت: «تو و پسرت شِعاریاشوب به انتهای جوی برکۀ بالایی که به جانب شاهراهِ مزرعۀ رختشویان است، به دیدار آحاز بیرون روید، ۴و به او بگویید: ”مراقب باش، آرام بگیر و مترس! دلت به سبب این دو کُندۀ نیم‌سوختۀ دودافشان، یعنی به سبب خشم آتشین رِصین و اَرام و پسر رِمَلیا، ضعف به هم نرساند. ۵زیرا اَرام، اِفرایِم و پسر رِمَلیا، به جهت زیان رساندن به تو تدبیر کرده، می‌گویند: ۶«بیایید بر ضد یهودا برآییم و آن را فتح کرده، برای خود تسخیر نماییم و پسر طَبِئیل را در آن به پادشاهی نصب کنیم،» ۷اما خداوندگارْ یهوه می‌فرماید: «چنین نخواهد شد و این واقع نخواهد گردید. ۸زیرا نهایت قدرت اَرام، دمشق است و نهایت قدرت دمشق، رِصین. و در عرض شصت و پنج سال، اِفرایِم نیز چنان در هم خواهد شکست که دیگر قومی نخواهد بود. ۹زیرا نهایت قدرت اِفرایِم، سامِرِه است و نهایت قدرت سامِرِه، پسر رِمَلیا. اگر در ایمان پایدار نباشید، استوار باقی نخواهید ماند.» ۱۰و خداوند بار دیگر آحاز را خطاب کرده، گفت: ۱۱«از یهوه خدایت نشانه‌ای برای خود طلب کن؛ خواه ژرف به ژرفای هاویه، خواه بلند به بلندی آسمانها.» ۱۲اما آحاز گفت: «نخواهم طلبید و خداوند را نخواهم آزمود.» ۱۳آنگاه اِشعیا گفت: «پس ای خاندان داوود، این را بشنوید! آیا کافی نیست که انسانها را به ستوه آورده‌اید که حال می‌خواهید خدای مرا نیز به ستوه آورید؟ ۱۴بنابراین خود خداوندگار به شما نشانه‌ای خواهد داد: اینک باکره آبستن شده، پسری خواهد زاد و او را عِمانوئیل نام خواهد نهاد.

پیدایش ۵.۳۲-۶.۸ (نماز شامگاهی)

۳۲نوح پانصد ساله بود که سام و حام و یافِث را آورد. ۱و اما چون شمار آدمیان بر زمین فزونی گرفت و دختران برای ایشان زاده شدند، ۲پسران خدا دیدند که دختران آدمیان زیبارویند، و هر یک را که برمی‌گزیدند به زنی می‌گرفتند. ۳و خداوند فرمود: «روح من همیشه در انسان نخواهد ماند، زیرا که او موجودی فانی است: روزهای او صد و بیست سال خواهد بود.» ۴در آن روزگار و پس از آن، غول‌پیکران بر زمین بودند، زمانی که پسران خدا به دختران آدمیان درآمدند و آنان فرزندان برای ایشان به دنیا آوردند. اینان پهلوانانی از روزگاران کهن بودند که مردانی نام‌آور شدند. ۵و خداوند دید که شرارت انسان بر زمین بسیار است، و هر نیتِ اندیشه‌های دل او پیوسته برای بدی است و بس؛ ۶و خداوند از این که انسان را بر زمین ساخته بود، متأسف شد و در دل خود غمگین گشت. ۷پس خداوند فرمود: «انسان را که آفریده‌ام از روی زمین محو خواهم ساخت، انسان و چارپایان و خزندگان و پرندگان آسمان را، زیرا که از ساختن آنها متأسف شدم.» ۸اما نوح در نظر خداوند فیض یافت.

امثال ۶.۲۰-۷.۱ (نماز شامگاهی)

۲۰پسرم، فرمان پدر خود را نگاه دار و رهنمود مادر خویش را ترک مکن. ۲۱آن را همیشه بر دل خود بَربند و بر گردن خویش بیاویز، ۲۲که در حین راه رفتن، راهنمای تو خواهد بود؛ و چون بخوابی، تو را نگاهبانی خواهد کرد؛ و آنگاه که برخیزی، با تو سخن خواهد گفت. ۲۳زیرا آن فرمان، چراغ است و آن رهنمود، نور، و توبیخ‌های ادب‌آموز، راه حیات، ۲۴تا تو را از زنِ شریر حفظ کند و از زبانِ چربِ زنِ زناکار. ۲۵هوسِ زیبایی او در دل مپرور و مژگانش تو را اسیر مسازد، ۲۶زیرا زن فاحشه را به قُرصی نان می‌توان داشت، اما زن زناکار در پی صیدِ جانی گرانبهاست! ۲۷آیا کسی تواند آتش را در آغوش گیرد و جامه‌اش نسوزد؟ ۲۸آیا کسی تواند بر اخگرهای سوزان راه رود و پاهایش نسوزد؟ ۲۹نیز چنین است آن که با زنِ همسایه‌اش بخوابد، زیرا هر که او را لمس کند از مجازات نخواهد رَست. ۳۰دزدی را که تنها برای سیر کردن شکم خود در وقت گرسنگی دزدی کند، تحقیر نمی‌کنند. ۳۱با این حال، اگر گرفتار شود باید هفت برابر تاوان دهد، و چه بسا که به بهای همۀ اموال خانه‌اش تمام شود. ۳۲اما مردی که با زنی زنا می‌کند عاری از عقل است؛ آنکه چنین کند خویشتن را هلاک می‌سازد! ۳۳آسیب و شرم نصیبش خواهد شد و ننگش هرگز پاک نخواهد گشت. ۳۴زیرا غیرت، خشم شوهر را بر خواهد انگیخت و چون به انتقام برآید رحم نخواهد کرد. ۳۵هیچ غرامتی به چشمش نخواهد آمد و هر اندازه هم که بر هدیه‌ها بیفزایی، نخواهد پذیرفت. ۱پسرم، سخنان مرا نگاه دار و فرمانهای مرا نزد خود ذخیره کن.

انتقال ذخایر نیکیفوروس، پاتریارک قسطنطنیه (۸۴۷)

His main commemoration is on June 2; today we commemorate the return of his holy relics to Constantinople.

Nicephoros was Patriarch during the time of the iconoclasts, and openly opposed the Emperor Leo the Armenian’s heretical policies. For this he was exiled to a monastery on the island of Prochonis, which he himself had built when Patriarch. After living there for thirteen years, he reposed around 827. In time, the iconoclast Emperors died, and the Emperor Michael, with his mother Theodora, came to the Imperial throne in 842; they appointed Methodios, a defender of the icons, as Patriarch. In 846, the incorrupt relics of St Nicephoros were returned to Constantinople and placed first in the Hagia Sophia, then in the Church of the Holy Apostles. The saint had been driven from Constantinople on March 13, and his relics were returned there on March 13, nineteen years later to the day.