یعقوب ۴.۷-۵.۹ (رساله)

۷پس تسلیم خدا باشید. در برابر ابلیس ایستادگی کنید، که از شما خواهد گریخت. ۸به خدا نزدیک شوید، که او نیز به شما نزدیک خواهد شد. ای گناهکاران، دستهای خود را پاک کنید، و ای دو دلان، دلهای خود را طاهر سازید. ۹به حالِ زار بیفتید و نُدبه و زاری کنید. خندۀ شما به ماتم، و شادی شما به اندوه بَدل گردد. ۱۰در حضور خدا فروتن شوید تا شما را سرافراز کند. ۱۱ای برادران، از یکدیگر بدگویی مکنید. هر که از برادر خود بد گوید و یا او را محکوم کند، در واقع از شریعت بد گفته و شریعت را محکوم کرده است. و هر گاه شریعت را محکوم کنی، دیگر نه مجری، بلکه داورِ آن هستی! ۱۲امّا تنها یک شریعتگذار و داور هست، همان که قادر است برهاند یا هلاک کند. پس تو کیستی که همسایۀ خود را محکوم کنی! ۱۳و امّا شما که می‌گویید: «امروز یا فردا به این شهر یا آن شهر خواهیم رفت و سالی را در آنجا به سر خواهیم برد و به تجارت خواهیم پرداخت و سود فراوان خواهیم کرد،» خوب گوش کنید: ۱۴شما حتی نمی‌دانید فردا چه خواهد شد. زندگی شما چیست؟ همچون بُخاری هستید که کوتاه‌زمانی ظاهر می‌شود و بعد ناپدید می‌گردد. ۱۵پس باید چنین بگویید: «اگر خداوند بخواهد، زنده می‌مانیم و چنین و چنان می‌کنیم.» ۱۶حال آنکه شما با تکبّر فخر می‌کنید. هر فخری از این‌گونه، بد است! ۱۷بنابراین، هر که بداند چه کاری درست است و آن را انجام ندهد، گناه کرده است. ۱و امّا شما ای ثروتمندان، زاری و شیون کنید، زیرا مصیبتها در انتظارتان است. ۲ثروت شما تباه شده و جامه‌هایتان را بید خورده است! ۳زر و سیم شما زنگ زده، و زنگِ آنها علیهِ شما سخن خواهد گفت و همچون آتش، گوشت بدن شما را خواهد خورد. زیرا در روزهای آخر ثروت اندوخته‌اید! ۴اینک مزد کارگرانی که در مزارع شما درو کرده‌اند، و شما حیله‌گرانه از پرداخت آن سر باز زده‌اید، بر ضد شما فریاد برمی‌آورد. آری، فریاد دروگران به گوش خداوندِ لشکرها رسیده است. ۵شما بر زمین در تجمّل و هوسرانی زندگی کرده‌اید، و دلهای خود را برای روز کشتار پروار ساخته‌اید! ۶مرد پارسا را که با شما مخالفتی نمی‌ورزید، محکوم کردید و به قتل رساندید. ۷پس ای برادران، تا آمدن خداوند صبر پیشه کنید. بنگرید چگونه دهقان انتظار می‌کشد تا زمین محصول پرارزش خود را به بار آورد؛ چگونه صبر می‌کند تا بارانهای پاییزی و بهاری بر زمین ببارد. ۸پس شما نیز صبور باشید و دلْ قوی دارید، زیرا آمدنِ خداوند ما نزدیک است! ۹برادران، از یکدیگر شکایت نکنید، تا بر شما نیز داوری نشود، زیرا ’داور‘ بر در ایستاده است.

مرقس ۱۱.۲۷-۳۳ (انجیل)

۲۷آنها بار دیگر به اورشلیم آمدند. هنگامی که عیسی در معبد گام می‌زد، سران کاهنان و علمای دین و مشایخ نزدش آمده، ۲۸پرسیدند: «به چه اجازه‌ای این کارها را می‌کنی؟ چه کسی اقتدار انجام این کارها را به تو داده است؟» ۲۹عیسی در پاسخ گفت: «من نیز از شما پرسشی دارم. به من پاسخ دهید تا من نیز به شما بگویم با چه اقتداری این کارها را می‌کنم. ۳۰تعمید یحیی از آسمان بود یا از انسان؟ پاسخ دهید.» ۳۱آنها بین خود بحث کرده، گفتند: «اگر بگوییم، ”از آسمان بود“، خواهد گفت، ”پس چرا به او ایمان نیاوردید؟“ ۳۲اگر بگوییم، ”از انسان بود“...» - از مردم بیم داشتند، زیرا همه یحیی را پیامبری راستین می‌دانستند. ۳۳پس به عیسی پاسخ دادند: «نمی‌دانیم.» عیسی گفت: «من نیز به شما نمی‌گویم با چه اقتداری این کارها را می‌کنم.»

انتقال ذخایر ایگناتیوس خداحامل (۱۰۷)

For his life, see December 20.

After his martyrdom, devoured by wild beasts in the amphitheater in Rome, only a few bones remained. These precious relics were gathered by the faithful, who took them back to Antioch, where they were received with joy by his former flock.

قدیس آندرئی روبلف, شمایل‌نگار (۱۴۳۰)

Many consider him the greatest iconographer of all time, and his “Holy Trinity” the finest icon. Very little is known of his life. He was born around 1360, and probably studied with the Byzantine iconographer Theophanes the Greek. He is known to have created icons for the Cathedral of the Annunciation in Moscow and the Cathedral of the Dormition at Vladimir. He created a highly spiritual and distinctively Russian iconographic style that set the standard for Russian iconography for centuries thereafter. It is said that he knew St Sergius of Radonezh (July 5). In his later years he became a monk.

پدر مقدس ما آفراهاط ایرانی (سدهٔ ۴)

او از اشرافِ بت‌پرستِ ایران بود، اما به مسیح ایمان آورد و خانهٔ خود را ترک کرد و به شهر مسیحیِ اِدِسا رفت و در آنجا تعمید یافت. سپس به انطاکیه رفت و در فاصله‌ای کوتاه از شهر به دعا و ریاضت زیست. تا سالخوردگیِ بسیار جز اندکی نان چیزی نمی‌خورد، و آنگاه کمی سبزی به خوراکش افزود. با آنکه یونانی بسیار کم می‌دانست، روح مقدس به او نیرو بخشید تا بسیاری را به مسیح بگرواند و بدعت‌گذارانِ دانشمندِ آریوسی را که کلیسای انطاکیه را آشفته می‌کردند، درمانده سازد.

چون آفراهاط دانست که والِنس، امپراتور آریوسی، کلیسای مسیح را آزار می‌دهد، به شهر رفت تا از ایمان راستین پشتیبانی کند. روزی خودِ امپراتور در میدان شهر به آفراهاط برخورد و از او پرسید چرا خلوت خود را رها کرده و به انطاکیه آمده است. قدیس پاسخ داد: «این را به من بگو: اگر دوشیزه‌ای بودم در اتاقِ خلوتِ خود در خانه، و می‌دیدم کسی خانهٔ پدرم را به آتش می‌کشد، آیا مرا اندرز نمی‌دادی که هر چه زودتر آتش را خاموش کنم؟ این همان کاری است که اکنون می‌کنم، زیرا کلیسا، خانهٔ پدرِ آسمانی، در آتشی که تو افروخته‌ای می‌سوزد!» یکی از ملازمان امپراتور آفراهاط را به سبب این گستاخی به مرگ تهدید کرد؛ اما خودِ آن ملازم بعدها، هنگامی که برای گرمابهٔ امپراتور آب گرم می‌کرد، غرق شد و جان داد. این امر امپراتور را از آزار رساندن به آن مرد مقدس ترساند، و او همچنان ایمان راستین را موعظه کرد و معجزه‌های بسیار انجام داد. او در آرامش آرمید.

آرامش مبارک پدر دیمتریوس گاگاستاتیس (۱۹۷۵)

Though not yet officially a Saint of the Church, Papa Dimitrios is widely revered in Greece and abroad. His life is an inspiring example of the possibility of great holiness for those living in the world: a simple married parish priest, he spent forty-two years serving his childhood parish, and had nine daughters. He was a spiritual child of Elder Amphilochios of Patmos, and in turn became a spiritual father to many. His biography describes his last years thus: “On October 1, 1973, he resigned for reasons of health. Since then, he remained confined at home, living as a saint with incessant prayer, glorifying and thanking God for the trial of his illness. He delivered his holy soul to the hands of the living God on January 29, 1975, in peace.”

For more on Papa-dimitri, read this biographical sketch.