دوم تیموتائوس ۴.۹-۲۲ (رساله)
۹بکوش تا هر چه زودتر نزد من آیی. ۱۰زیرا دیماس بهخاطر عشق این دنیا مرا ترک کرده و به تَسالونیکی رفته است. کْریسکیس به غَلاطیه و تیتوس هم به دَلماتیه رفته. ۱۱تنها لوقا با من است. مَرقُس را برگیر و با خود بیاور، زیرا در خدمتم مرا سودمند است. ۱۲تیخیکوس را به اَفِسُس فرستادم. ۱۳هنگام آمدنت، قبایی را که در تْروآس نزد کارپوس بر جا گذاشتم با خود بیاور، و نیز طومارهایم را و بخصوص نوشتههای پوستین را. ۱۴اسکندر مِسگر، با من بسیار بدیها کرد. خداوند سزای کارهایش را خواهد داد. ۱۵تو نیز از او برحذر باش، زیرا با پیام ما سخت به مخالفت برخاسته است. ۱۶در نخستین دفاع من، هیچکس به پشتیبانی از من برنخاست، بلکه همه مرا وانهادند. مباد که این به حسابشان گذاشته شود. ۱۷امّا خداوند در کنار من ایستاد و مرا نیرو بخشید تا کلام به واسطۀ من به کمال موعظه شود و همۀ غیریهودیان آن را بشنوند. پس، از دهان شیر رستم. ۱۸خداوند مرا از هر عمل شریرانه خواهد رهانید و برای پادشاهی آسمانی خود نجات خواهد بخشید. جلال بر او باد تا ابدالآباد. آمین! ۱۹سلام مرا به پْریسکیلا و آکیلا و خانوادۀ اونیسیفوروس برسان. ۲۰اِراستوس در قُرِنتُس ماند، و من تْروفیموس را در میلیتوس، بیمار، بر جا گذاشتم. ۲۱بکوش تا پیش از زمستان به اینجا برسی. یوبولوس برای تو سلام میفرستد، و نیز پودِنْس، لینوس، کْلودیا و همۀ برادران. ۲۲خداوند با روح تو باشد. فیض با شما باد.