غلاطیان ۵.۱۱-۲۱ (رساله)

۱۱ای برادران، اگر من هنوز ختنه را موعظه می‌کردم، چرا دیگر آزار می‌دیدم؟ زیرا در آن صورت، ناخوشایندی صلیب از میان می‌رفت. ۱۲و امّا در خصوص آنان که شما را مشوش می‌سازند، کاش‌که کار را تمام می‌کردند و خود را یکباره از مردی می‌انداختند! ۱۳ای برادران، شما به آزادی فرا خوانده شده‌اید، امّا آزادی خود را فرصتی برای ارضای نَفْس مسازید، بلکه با محبت، یکدیگر را خدمت کنید. ۱۴زیرا تمام شریعت در یک حکم خلاصه می‌شود و آن اینکه «همسایه‌ات را همچون خویشتن محبت کن.» ۱۵ولی اگر به گزیدن و دریدن یکدیگر ادامه دهید، مواظب باشید که به دست یکدیگر از میان نروید. ۱۶امّا می‌گویم به روح رفتار کنید که تمایلات نَفْس را به جا نخواهید آورد. ۱۷زیرا تمایلات نَفْس برخلاف روح است و تمایلات روح برخلاف نَفْس؛ و این دو بر ضد هم‌اند، به گونه‌ای که دیگر نمی‌توانید هرآنچه را که می‌خواهید، به جا آورید. ۱۸امّا اگر از روح هدایت شوید، دیگر زیر شریعت نخواهید بود. ۱۹اعمال نَفْس روشن است: بی‌عفتی، ناپاکی، و هرزگی؛ ۲۰بت‌پرستی و جادوگری؛ دشمنی، ستیزه‌جویی، رشک، خشم؛ جاه‌طلبی، نفاق، دسته‌بندی، ۲۱حسد؛ مستی، عیاشی و مانند اینها. چنانکه پیشتر به شما هشدار دادم، باز می‌گویم که کنندگان چنین کارها پادشاهی خدا را به میراث نخواهند برد.

مرقس ۷.۵-۱۶ (انجیل)

۵پس فَریسیان و علمای دین از عیسی پرسیدند: «چرا شاگردان تو طبق سنّت مشایخ رفتار نمی‌کنند، و با دستهای نجس غذا می‌خورند؟» ۶او پاسخ داد: «اِشعیا دربارۀ شما ریاکاران چه خوب پیشگویی کرد! چنانکه نوشته شده است، «”این قوم با لبهای خود مرا حرمت می‌دارند، امّا دلشان از من دور است. ۷آنان بیهوده مرا عبادت می‌کنند، و تعلیمشان چیزی جز فرایض بشری نیست.“ ۸شما احکام خدا را کنار گذاشته‌اید و سنّتهای بشری را نگاه می‌دارید.» ۹سپس گفت: «شما زیرکانه حکم خدا را کنار می‌گذارید تا سنّت خود را استوار سازید! ۱۰زیرا موسی گفت، ”پدر و مادر خود را گرامی دار،“ و نیز ”هر که پدر یا مادر خود را ناسزا گوید، البته باید کشته شود.“ ۱۱امّا شما می‌گویید شخص می‌تواند به پدر یا مادرش بگوید: ”هر کمکی که ممکن بود از من دریافت کنید، قربان - یعنی وقف خدا - است“ ۱۲و بدین‌گونه نمی‌گذارید هیچ کاری برای پدر یا مادرش بکند. ۱۳شما این‌چنین با سنّتهای خود، که آنها را به دیگران نیز منتقل می‌کنید، کلام خدا را باطل می‌شمارید و از این‌گونه کارها بسیار انجام می‌دهید.» ۱۴عیسی دیگر بار آن جماعت را نزد خود فرا خواند و گفت: «همۀ شما به من گوش فرا دهید و این را دریابید: ۱۵هیچ چیزی بیرون از آدمی نیست که بتواند با داخل شدن به او، وی را نجس سازد، بلکه آنچه از درونِ آدمی بیرون می‌آید، وی را نجس می‌سازد. [ ۱۶هر که گوش شنوا دارد، بشنود!]»

شهید ماماس قیصریه در کاپادوکیه (۲۷۵), و او والدین, شهیدان تئودوتوس و روفینا

He began his life in the cruelest of circumstances: both of his parents were imprisoned for their faith in Christ. First his father, Theodotus, died in prison, then his mother, Rufina, died shortly after his birth, so the infant was left alone in prison beside the bodies of his parents. But an angel appeared to the widow Ammia, telling her to go to the prison and rescue the child. Ammia obtained the city governor’s permission to bury the parents and bring the child home. He was called Mamas because he was mute until the age of five and his first word was `Mama’. Despite his late beginning, he showed unusual intelligence and, having been brought up in piety, soon openly proclaimed his Christian faith. When he was only fifteen years old he was arrested and brought before the Emperor Aurelian. The Emperor, perhaps seeking to spare the boy, told him to deny Christ only with his lips, and the State would not concern itself with his heart. Mamas replied `I shall not deny my God and King Jesus Christ either in my heart or with my lips.’ He was sent to be tortured, but miraculously escaped and lived in the mountains near Caesarea. There he lived in solitude and prayer and befriended many wild beasts. In time, he was discovered by the persecutors and stabbed to death with a trident by a pagan priest.

قدیس یوحنا چهارم, پاتریارک قسطنطنیه, شناخته شده به عنوان یوحنا روزه‌دار (۵۹۵)

He was born and raised in Constantinople. When he came of age he worked as a goldsmith and an engraver at the mint; but, renouncing worldly things, he was ordained a deacon and given charge of the distribution of alms in Constantinople. He gave freely to all with no consideration of their worthiness. The Synaxarion says ‘the more he distributed the more God filled his purse, so that it seemed inexhaustible.’

Upon the death of Patriarch Eutyches in 582, John became Patriarch and reigned for thirteen years, reposing in peace in 595. (It was during his reign that the term “Ecumenical Patriarch” began to be used to refer to the Patriarch of Constantinople.) St John was known for his great asceticism and fasting, and as a powerful intercessor and wonderworker. So generous was he to the poor that he used up all his funds in almsgiving and had to ask the Emperor for a loan, which he used to give more alms. After his repose, his only possessions were found to be an old cassock, a linen shirt and a wooden spoon.

مقدس اِلعازار, پسر هارون و دوم عالی کشیش اسرائیل

He was the son of Aaron, the first High Priest of Israel, and he in turn became the second High Priest. He reposed in peace.

آرامش هیرومونک سرافیم (رز) پلاتینا (۱۹۸۲). (۲۰ اوت ت.ق)

This modern-day pioneer of Orthodoxy and monasticism in America has not been glorified as a Saint of the Church, though many individuals ask his prayers and icons of him have been painted.

Eugene Rose was born in 1934 in California, where he spent all his life. Following an intense spiritual search that took him through study of several Eastern Religions (he earned a graduate degree in Chinese Philosophy), he providentially encountered the Russian Orthodox community in San Francisco, and in 1962 was received into the Orthodox Church. The sanctity of Archbishop (now Saint) John Maximovich was especially important to his development in the Faith.

After a few more years living in the world, he and his friend Gleb Podmosensky founded a small monastic brotherhood in the wilderness of far northern California; in time they were tonsured as monks and ordained as priests: Fr Seraphim and Fr Herman. At a time when Orthodoxy was almost invisible in North America, the monastery became a beacon of Orthodoxy for Americans seeking an authentic Christian faith.

Fr Seraphim reposed in 1982 at the age of forty-eight. Many of his writings are still in print. A biography, Father Seraphim Rose: His life and works, by Hieromonk Damascene, is highly recommended.