دوم پطرس ۳.۱-۱۸ (رساله)

۱ای عزیزان، این نامۀ دوّم است که به شما می‌نویسم. هر دو نامه را به قصد یادآوری نگاشتم تا شما را به تفکری سالم برانگیزانم، ۲تا کلامی را که پیامبران مقدّس در ایام گذشته گفته‌اند، به یاد آرید و نیز حکم خداوند و نجات‌دهندۀ ما را که به واسطۀ رسولان شما بیان شد. ۳قبل از هر چیز، بدانید که در ایام آخر استهزاکنندگانی ظهور خواهند کرد که پیرو امیال پلید خود خواهند بود و استهزاکنان ۴خواهند گفت: «پس چه شد وعدۀ آمدن او؟ از زمانی که پدران ما به خواب رفتند، همه چیز همان‌گونه است که از بدو آفرینش بود!» ۵بدین‌سان، آنان به عمد بر این حقیقت چشم می‌پوشند که به کلام خدا آسمانها از قدیم بود و زمین از آب و به وسیلۀ آب شکل گرفت؛ ۶و به وسیلۀ همین آب، دنیای آن زمان غرق و نابود شد. ۷و به همان کلام، آسمانها و زمینِ کنونی برای آتش ذخیره شده است و تا روز داوری و هلاکت بی‌دینان نگاه داشته می‌شود. ۸امّا ای عزیزان، از این نکته غافل مباشید که نزد خداوند یک روز همچون هزار سال است و هزار سال همچون یک روز. ۹برخلاف گمان برخی، خداوند در انجام وعده‌اش تأخیر نمی‌ورزد، بلکه با شما بردبار است، چه نمی‌خواهد کسی هلاک شود بلکه می‌خواهد همگان به توبه گرایند. ۱۰امّا روز خداوند چون دزد خواهد آمد، که در آن آسمانها با غریوی مَهیب از میان خواهد رفت و اجرام سماوی سوخته شده فرو خواهد پاشید، زمین و همۀ کارهایش عیان خواهد شد. ۱۱پس حال که همۀ اینها بدین سان فرو خواهد پاشید، شما چگونه مردمان باید باشید؟ بر شماست که زندگی مقدّس و خداپسندانه‌ای داشته، ۱۲انتظار روز خدا را بکشید و فرا رسیدن آن را بشتابانید. آن روز سبب خواهد شد که آسمانها به آتش کشیده شده، فرو پاشند و اجرام سماوی از گرما ذوب گردند. ۱۳امّا ما بنا بر وعدۀ او مشتاقانه در انتظار آسمانی جدید و زمینی جدید هستیم که منزلگه پارسایی است. ۱۴پس ای عزیزان، حال که این امور را انتظار می‌کشید، به سعی تمام بکوشید تا در حضور او بی‌لکه و بی‌عیب و در صلح یافت شوید. ۱۵و شکیبایی خداوندِ ما را رستگاری بینگارید، همان‌گونه که برادر عزیز ما پولس نیز مطابق حکمتی که به او عطا شده است، به شما نوشت. ۱۶او در همۀ نامه‌های خود چنین می‌نویسد، هر آنگاه که از این امور سخن می‌گوید. نامه‌های او شامل مطالبی است که درکش دشوار است و جاهلان و سست‌مایگان تحریفش می‌کنند، همان‌گونه که با دیگر نوشته‌های مقدّس چنین می‌کنند، و این موجب هلاکتشان خواهد شد. ۱۷پس شما ای عزیزان، حال که این را می‌دانید، به‌هوش باشید مبادا به راه نادرستِ بی‌دینان گمراه شوید و پایداری‌تان را از کف بدهید، ۱۸بلکه در فیض و شناخت خداوند و نجات‌دهندۀ ما عیسی مسیح نمو کنید، که او را از حال تا ابدالآباد جلال باد! آمین.

مرقس ۱۳.۲۴-۳۱ (انجیل)

۲۴«امّا در آن روزها، پس از آن مصیبت، «”خورشید تاریک خواهد شد و ماه دیگر نور نخواهد افشاند. ۲۵ستارگان از آسمان فرو خواهند ریخت و نیروهای آسمان به‌لرزه در خواهند آمد.“ ۲۶آنگاه مردم پسر انسان را خواهند دید که با قدرت و جلال عظیم در ابرها می‌آید. ۲۷او فرشتگان را خواهد فرستاد و برگزیدگانش را از چهار گوشۀ جهان، از کرانهای زمین تا کرانهای آسمان، گرد هم خواهد آورد. ۲۸«حال، از درخت انجیر این درس را فرا گیرید: به محض اینکه شاخه‌های آن جوانه زده، برگ می‌دهد، درمی‌یابید که تابستان نزدیک است. ۲۹به همین گونه، هر گاه بینید که این چیزها رخ می‌دهد، درمی‌یابید که او نزدیک، بلکه بر در است. ۳۰آمین، به شما می‌گویم که تا این همه روی ندهد، این نسل نخواهد گذشت. ۳۱آسمان و زمین زایل خواهد شد، امّا سخنان من هرگز زوال نخواهد پذیرفت.

رسول تیموتائوس از هفتاد

This is the Apostle to whom two of St Paul’s Epistles are addressed. He was from Lystra in Lycaonia, born to a pagan Greek father and a Jewish mother. His mother, whose name was Eunice, and his grandmother, Lois, brought him up in piety and love of the Scriptures. The Apostle Paul converted the two women during his first missionary visit to Lystra; returning seven years later, he found Timothy full of zeal for Christ, and baptized him. Timothy became his closest disciple: in his epistles, St Paul calls calls him “my dearly beloved son.” So that Timothy would be able to preach the Gospel in the synagogues, St Paul personally circumcised him.

The Apostle Paul consecrated Timothy as the first bishop of Ephesus. As such, he became a disciple and exarch of St John the Evangelist, who supervised all the churches in Asia. In AD 97, he attempted to oppose the celebration of a festival to Artemis; the pagans, enraged, mobbed him and beat him to death. He was buried near the tomb of St John. In 356 his precious relics were translated (along with those of Sts Andrew and Luke) to Constantinople and enshrined in the Church of the Holy Apostles. In 1204 they were stolen by the Latin Crusaders when they pillaged the city.

شهید مقدس آناستاسیوس ایرانی (۶۲۸)

او ایرانی بود، پسرِ یکی از مغان، و سربازی در سپاه ایران در روزگار خسرو دوم، که در آن زمان به سرزمین‌های امپراتوری مسیحی می‌تاخت. نام ایرانی‌اش مگوندات بود. خسرو در سال ۶۱۴ اورشلیم را گرفت و صلیب گرانبها را چون غنیمت با خود برد. مگوندات این را شنید و از همهٔ معجزه‌هایی که صلیب پدید آورده بود آگاه شد؛ و در شگفت ماند که چرا مسیحیان بازماندهٔ ابزارِ شکنجه‌ای را چنین گرامی می‌دارند. پیران مسیحی را جُست تا به پرسش‌هایش پاسخ دهند، و از تجسم، زندگی، مصلوب شدن و رستاخیز مسیح آگاه شد، و با شادی ایمان مسیحی را چون حقیقت پذیرفت. قدیس مودستوس، پاتریارک اورشلیم، او را تعمید داد و نام آناستاسیوس بر او نهاد. در همان هنگام عهد رهبانی نیز بست. چندی در صومعه‌ای در اورشلیم زیست، اما سپس بیرون رفت، در قیصریه گروهی از مغان ایرانی را یافت و ایشان را از آن رو که به گمراهی گرویده بودند سرزنش کرد. چون در قلمرو ایران بود (و این را نیک می‌دانست)، او را نزد فرماندار ایرانی بردند، بازجویی کردند، به زندان افکندند، و سرانجام همراه اسیرانی دیگر به ایران بردند. در آنجا، با وجود شکنجه‌های سخت بسیار، از بازگشت به گمراهیِ پیشین سر باز زد؛ او را از یک دست آویختند، خفه کردند و سپس سر از تنش جدا کردند.