اول قرنتیان ۱۰.۲۳-۲۸ (رساله)

۲۳«همه چیز جایز است» - امّا همه چیز مفید نیست. «همه چیز رواست» - امّا همه چیز سازنده نیست. ۲۴هیچ‌کس در پی نفع خود نباشد، بلکه نفع دیگران را بجوید. ۲۵هر گوشتی را که در قصابخانه می‌فروشند، بدون نظر به وجدان بخورید، ۲۶زیرا «زمین و هرآنچه در آن است از آنِ خداوند است.» ۲۷اگر شخصی بی‌ایمان شما را به صرف غذا دعوت می‌کند و شما نیز مایل به رفتن هستید، هرآنچه در برابرتان می‌گذارد بدون نظر به وجدان بخورید، ۲۸مگر اینکه کسی به شما بگوید: «این گوشت به بتها تقدیم شده است.» تنها در این صورت، به‌خاطر کسی که این را به شما گفت و به‌خاطر وجدان، از آن مخورید -

اول تسالونیکیان ۴.۱۳-۱۷ (رساله, متوفیان)

۱۳ای برادران، نمی‌خواهیم از حال خفتگان بی‌خبر باشید، مبادا همچون دیگر مردمان که امیدی ندارند، به ماتم بنشینید. ۱۴زیرا اگر ایمان داریم که عیسی مرد و برخاست، پس به همین‌سان خدا آنان را نیز که در عیسی خفته‌اند، با وی باز خواهد آورد. ۱۵این را به واسطۀ کلام خودِ خداوند به شما می‌گوییم: کسانی از ما که هنوز زنده‌اند و تا آمدن خداوند باقی می‌مانند، به‌یقین از خفتگان پیشی نخواهند گرفت. ۱۶زیرا خداوند، خود با فرمانی بلندآواز و آوای رئیس فرشتگان و نفیر شیپور خدا، از آسمان فرود خواهد آمد. آنگاه نخست مردگانِ در مسیح، بر خواهند خاست. ۱۷پس از آن، ما که هنوز زنده و باقی مانده‌ایم، با آنها در ابرها ربوده خواهیم شد تا خداوند را در هوا ملاقات کنیم، و بدین‌گونه همیشه با خداوند خواهیم بود.

لوقا ۲۱.۸-۹, ۲۵-۲۷, ۳۳-۳۶ (انجیل)

۸پاسخ داد: «به‌هوش باشید که گمراه نشوید؛ زیرا بسیاری به نام من خواهند آمد و خواهند گفت: ”من همانم“ و ”زمان موعود فرا رسیده است“. از آنها پیروی مکنید. ۹«و چون خبر جنگها و آشوبها را می‌شنوید، نهراسید. زیرا می‌باید نخست چنین وقایعی رخ دهد، ولی پایان کار بلافاصله فرا نخواهد رسید.» ۲۵«نشانه‌هایی در خورشید و ماه و ستارگان پدید خواهد آمد. بر زمین، قومها از جوش و خروش دریا پریشان و مشوش خواهند شد. ۲۶مردم از تصور آنچه باید بر دنیا حادث شود، از فرط وحشت بی‌هوش خواهند شد، زیرا نیروهای آسمان به لرزه در خواهد آمد. ۲۷آنگاه پسر انسان را خواهند دید که با قدرت و جلال عظیم در ابری می‌آید. ۳۳آسمان و زمین زایل خواهد شد، امّا سخنان من هرگز زوال نخواهد پذیرفت. ۳۴«به‌هوش باشید، مبادا عیش و نوش و مستی و نگرانیهای زندگی دلتان را سنگین سازد و آن روز چون دامی به‌ناگاه غافلگیرتان کند. ۳۵زیرا بر همۀ مردم در سرتاسر جهان خواهد آمد. ۳۶پس همیشه مراقب باشید و دعا کنید تا بتوانید از همۀ این چیزها که به‌زودی رخ خواهد داد، در امان بمانید و در حضور پسر انسان بایستید.»

یوحنا ۵.۲۴-۳۰ (انجیل, متوفیان)

۲۴آمین، آمین، به شما می‌گویم، هر که کلام مرا به گوش گیرد و به فرستندۀ من ایمان آورد، حیات جاویدان دارد و به داوری نمی‌آید، بلکه از مرگ به حیات منتقل شده است. ۲۵آمین، آمین، به شما می‌گویم، زمانی فرا می‌رسد، بلکه هم‌اکنون است، که مردگان صدای پسر خدا را می‌شنوند و کسانی که به گوش گیرند، زنده خواهند شد. ۲۶زیرا همان‌گونه که پدر در خود حیات دارد، به پسر نیز عطا کرده است که در خود حیات داشته باشد، ۲۷و به او این اقتدار را بخشیده که داوری نیز بکند، زیرا پسر انسان است. ۲۸از این سخنان در شگفت مباشید، زیرا زمانی فرا می‌رسد که همۀ آنان که در قبرند، صدای او را خواهند شنید و بیرون خواهند آمد. ۲۹آنان که نیکی کرده باشند، برای قیامتی که به حیات می‌انجامد، و آنان که بدی کرده باشند، برای قیامتی که مکافات در پی دارد. ۳۰من از خود کاری نمی‌توانم کرد، بلکه بنا بر آنچه می‌شنوم داوری می‌کنم و داوری من عادلانه است، زیرا در پی انجام خواست خود نیستم، بلکه انجام ارادۀ فرستندۀ خود را خواهانم.

شهید تریفون (۲۵۰)

He was the son of humble, pious parents in Phrygia, and as supported himself keeping geese. At a very early age he was granted the gift of healing illnesses of man and animals, and driving out unclean spirits.

The daughter of the Emperor Gordian (238-244) was possessed by a demon, which no physician or pagan sorcerer had been able to drive away. One day the demon shouted, ‘Only Tryphon is able to drive me out!’ Gordian sent servants to scour the Empire in search of the unknown healer; eventually their inquiries led them to the teenaged goose-keeper, and they brought him to Rome, where his prayers immediately drove out the demon. The Emperor showered Tryphon with gifts, which he gave away to the poor on his journey homeward.

When the persecution of Christians under Decius (250) broke out, Tryphon was denounced to the regional government as a dangerous promoter of Christianity (though he had continued to live as a humble peasant, his miracles and healings had made him known). His former service to the Emperor was either forgotten or of no account to the governor, who had him viciously tortured, then sent to Nicaea for further interrogation. There, when no torment would persuade him to deny Christ or worship the idols, he was beheaded outside the city gates. His relics were returned to Lampsacus, near his home, where he continued to work many miracles of healing.

Saint Tryphon is especially invoked for the protection of gardens and farmland against locusts, reptiles, and all small pests.

شهیدان مقدس پرپتوا و فلیسیتاس, و کسانی که با آنها در کارتاژ (۲۰۳)

Perpetua, Felicity, Saturus, Saturninus, Secundus and Revocatus were all young catechumens living near Carthage. Perpetua was of noble birth; Felicity (Felicitas) was her slave. All were arrested under Emperor Valerian’s persecution and sent to Carthage. Perpetua had a young child still at the breast, which she asked to take with her.

The holy martyrs appeared before the tribunal and joyfully received their sentence of condemnation to be thrown to the wild beasts in the arena. Felicity, who was eight months pregnant, was concerned that her martyrdom might be postponed because of her pregnancy, but at the prayers of her friends, she went into labor three days before the games. As she groaned in labor, a jailer mocked her, telling her that the pain she felt was nothing to the pain that she would feel in the arena. The Saint replied, ‘Here I suffer for myself; then there will be Another with me, who will suffer with me; and my sufferings will be for Him!’ When she gave birth, she entrusted her newborn child to the care of a Christian couple and prepared for her end.

On the day of the games, the brothers and sisters in Christ entered the arena together. The men were soon killed by the beasts, but Perpetua and Felicity, though mauled, remained alive. The impatient persecutors ordered that they be beheaded. Walking to the center of the arena, the two spiritual sisters exchanged the kiss of peace and gave up their souls to God.

مادر مقدس ما بریجید کیلدیر (۵۲۴)

Her name is also spelled Brigit or Bridget; she is considered, equally with St Patrick (March 17), patron of Ireland. She was born in Ulster of a noble Irish family which had been converted by St Patrick. She was uncommonly beautiful, and her father planned to marry her to the King of Ulster. But at the age of sixteen she asked her Lord Jesus Christ to make her unattractive, so that no one would marry her and she could devote herself to Him alone. Soon she lost an eye and was allowed to enter a monastery. On the day that she took monastic vows, she was miraculously healed and her original beauty restored.

Near Dublin she built herself a cell under an oak tree, which was called Kill-dara, or Cell of the Oak. Soon seven other young women joined her and established the monastery of Kill-dara, which in time became the cathedral city of Kildare. The monastery grew rapidly and became a double monastery with both men’s and women’s settlements, with the Abbess ranking above the Abbot; from it several other monasteries were planted throughout Ireland. (Combined men’s and women’s monastic communities are virtually unknown in the east, but were common in the golden age of the Irish Church).

The Saint predicted the day of her death and fell asleep in peace in 524, leaving a monastic Rule to govern all the monasteries under her care. During the Middle Ages her veneration spread throughout Europe.