اول تسالونیکیان ۴.۱-۱۲ (رساله)

۱دیگر اینکه، ای برادران، شما از ما آموختید که چگونه باید رفتار کنید تا خدا را خشنود سازید، همان‌گونه که چنین نیز می‌کنید. اکنون به نام عیسای خداوند از شما استدعا داریم و اندرزتان می‌دهیم که در این باره هر چه بیشتر تلاش کنید. ۲زیرا آگاهید که از جانب عیسای خداوند، چه احکامی به شما داده‌ایم. ۳ارادۀ خدا این است که مقدّس باشید: خود را از بی‌عفتی دور نگاه دارید. ۴هر‌یک از شما باید بداند که چگونه در پاکی و برازندگی، بدن خود را تحت تسلّط نگاه دارد. ۵نباید همانند قومهایی که خدا را نمی‌شناسند، دستخوش امیال شهوانی باشید. ۶هیچ‌کس نباید در این امر دست تجاوز یا طمع به حریم برادر خود دراز کند. چنانکه پیشتر به شما گفتیم و هشدار دادیم، خداوند همۀ این کارها را کیفر خواهد داد. ۷زیرا خدا ما را نه به ناپاکی، بلکه به قدّوسیت فرا خوانده است. ۸پس، هر که این تعلیم را رد کند، نه انسان، بلکه خدایی را رد کرده که روح قدّوس خود را به شما عطا می‌فرماید. ۹و اما دربارۀ محبت برادرانه نیازی نیست چیزی به شما بنویسیم، زیرا خود از خدا آموخته‌اید که یکدیگر را محبت کنید، ۱۰و براستی که همۀ برادران را در سرتاسر مقدونیه محبت می‌کنید. با این همه، ای برادران، ترغیبتان می‌کنیم که هر چه بیشتر چنین کنید. ۱۱آرزومند این باشید که زندگی آرامی داشته باشید و سر به کار خویش مشغول بدارید و با دستهای خود کار کنید، همان‌گونه که شما را حکم کردیم. ۱۲بدین‌سان، زندگی روزمرۀ شما احترام مردمِ بیرون را بر خواهد انگیخت، و محتاج کسی نیز نخواهید بود.

لوقا ۱۱.۹-۱۳ (انجیل)

۹«پس به شما می‌گویم، بخواهید که به شما داده خواهد شد؛ بجویید که خواهید یافت؛ بکوبید که در به رویتان گشوده خواهد شد. ۱۰زیرا هر که بخواهد، به دست آورد؛ و هر که بجوید، یابد؛ و هر که بکوبد، در به رویش گشوده شود. ۱۱کدام‌یک از شما پدران، اگر پسرش از او ماهی بخواهد، ماری بدو می‌بخشد؟ ۱۲یا اگر تخم‌مرغ بخواهد، عقربی به او عطا می‌کند؟ ۱۳حال اگر شما با همۀ بدسیرتی‌تان می‌دانید که باید به فرزندان خود هدایای نیکو بدهید، چقدر بیشتر پدر آسمانی شما روح‌القدس را به هر که از او بخواهد، عطا خواهد فرمود.»

شهید آناستاسیا رومی (۲۵۶)

She lived in Rome during the reigns of the Emperors Decius and Valerian. At an early age she left all to embrace a life of unceasing prayer, entering a small monastery in Rome, directed by a nun named Sophia. For her Christian faith, she was seized and brought before the governor Probus and, when she boldly confessed Christ and refused to honor the idols, was subjected to a series of vicious tortures, under which she died. An angel led Sophia to retrieve her holy relics, which are now venerated at the monastery of Grigoriou on Mt Athos.

We are sometimes told that monasticism developed in the Church after Christianity became accepted and grew more worldly. The story of St Anastasia is one of many evidences in the lives of the Saints that what we now call monasticism was present from the earliest days of the Church.

پدر مقدس ما آبرامیوس (۳۶۶) و او خواهرزاده مریم (۳۷۱) بین‌النهرین

Abramius was a Christian of noble birth who, early in life, left all (including a young bride) to live as a solitary monk. This he did for fifty years. When Abramius’ brother died, leaving his seven-year-old daughter Mary orphaned and alone, The Saint took her under his care, giving her a monastic cell near his own. Though Mary devoted herself joyfully to the monastic life, when she was about twenty she fell into sin with a corrupt monk who visited the hermitage. Far worse, she then fell into despair, thinking that she had cast away her salvation, and fled the hermitage to become a harlot in a nearby town. Abramius, unaware of what had happened or where she had gone, prayed constantly for her safety and to be shown where she had fled.

One day a traveler told Abramius what had become of his niece. Immediately he rose up, dressed himself as a soldier and went to the brothel where Mary worked, “for the salvation of a soul meant more to him than hermitage, Habit, ascesis or prayer itself” (Synaxarion). Still disguised, he ordered a meal, his first wine and meat for fifty years, then went with Mary to her room. Only then did he reveal himself, and with tears, not accusing her at all, pleaded with her to leave that place and return with him. “Let us go, my child; let us return to our hermitage. Let your fault be mine. I will answer for it before Christ on the day of judgment.” She returned with him and, with repentance, prayed so ardently that she was soon granted not only assurance of forgiveness but the power to work miracles. St Abramius reposed in peace in great old age; Mary followed him into eternal joy five years later.