غلاطیان ۲.۶-۱۰ (رساله)

۶امّا آن رهبران سرشناس- آنان هر که بودند مرا تفاوتی نمی‌کند، زیرا خدا بر صورت ظاهر قضاوت نمی‌نماید - آری، آن رهبران سرشناس چیزی بر من نیفزودند، ۷بلکه به‌عکس، ایشان دریافتند که وظیفۀ رسانیدن انجیل به غیریهودیان به من سپرده شده است، همان‌گونه که وظیفۀ رسانیدن انجیل به یهودیان به پطرس سپرده شده بود. ۸زیرا او که از طریق پطرس چون رسولِ یهودیان عمل کرد، از طریق من نیز چون رسولِ غیریهودیان عمل نمود. ۹پس چون یعقوب و پطرس و یوحنا که مشهور به ارکان بودند فیضی را که نصیب من شده بود مشاهده کردند، به من و برنابا دست رفاقت دادند و توافق شد که ما نزد غیریهودیان برویم و آنان نزد یهودیان. ۱۰فقط خواستند که فقرا را به یاد داشته باشیم، که البته این به‌واقع کاری بود که من خود نیز مشتاق انجامش بودم.

مرقس ۵.۲۲-۲۴, ۳۵-۶.۱ (انجیل)

۲۲یکی از رئیسان کنیسه که یایروس نام داشت نیز به آنجا آمد و با دیدن عیسی به پایش افتاد ۲۳و التماس‌کنان گفت: «دختر کوچکم در حال مرگ است. تمنا دارم آمده، دست خود را بر او بگذاری تا شفا یابد و زنده ماند.» ۲۴پس عیسی با او رفت. گروهی بسیار نیز از پی عیسی به‌راه افتادند. آنها سخت بر او ازدحام می‌کردند. ۳۵او هنوز سخن می‌گفت که عده‌ای از خانۀ یایروس، رئیس کنیسه، آمدند و گفتند: «دخترت مرد! دیگر چرا استاد را زحمت می‌دهی؟» ۳۶عیسی چون سخن آنها را شنید، به رئیس کنیسه گفت: «مترس! فقط ایمان داشته باش.» ۳۷و اجازه نداد جز پطرس و یعقوب و یوحنا، برادر یعقوب، کسی دیگر از پی او برود. ۳۸چون به خانۀ رئیس کنیسه رسیدند، دید غوغایی به پاست و عده‌ای با صدای بلند می‌گریند و شیون می‌کنند. ۳۹پس داخل شد و به آنها گفت: «این غوغا و شیون برای چیست؟ دختر نمرده، بلکه در خواب است.» ۴۰امّا آنها به او خندیدند. پس از اینکه همۀ آنها را بیرون کرد، پدر و مادر دختر و همچنین شاگردانی را که همراهش بودند با خود برگرفت و به جایی که دختر بود، داخل شد. ۴۱آنگاه دست دختر را گرفت و به وی گفت: «تالیتا کوم!» یعنی: «ای دختر کوچک، به تو می‌گویم برخیز!» ۴۲او بی‌درنگ برخاست و راه رفتن آغاز کرد. آن دختر دوازده ساله بود. آنها از این واقعه بی‌نهایت شگفت‌زده شدند. ۴۳عیسی به آنان دستور اکید داد که نگذارند کسی از این واقعه آگاه شود، و فرمود چیزی به آن دختر بدهند تا بخورد. ۱سپس عیسی آنجا را ترک گفت و با شاگردان خود به شهر خویش رفت.

مجمع صربی سلسله‌مراتب

On this day are commemorated seventeen holy Serbian hierarchs, beginning with St Sava (Sabbas), first Archbishop of Serbia and Equal to the Apostles. They are:

• St Sava, first Archbishop of Serbia, Equal to the Apostles
• Arsenius, his successor
• Sava II, son of King Stephen the First-Crowned
• Nicodemus, who lived on the Holy Mountain, was abbot of Hilandar Monastery there and Archbishop of Serbia
• Joannicius, patriarch from 1346-1349
• Ephraim, chosen as patriarch against his will in 1376. He crowned Prince Lazar, then renounced the patriarchal throne and retired into solitude
• Spiridon, his successor (+1388)
• Macarius, a great restorer of old churches and monasteries; printed many Church books (+1574)
• Gabriel, a nobleman by birth. The Prologue says that he ‘took part in the Moscow Council under Patriarch Nikhon, because of which he was tortured by the Turks for treason and hanged in 1656.’
• In addition, Eustace, Jacob, Danilo, Sava III, Gregory, John, Maxim and Nikhon.

قدیسان الکساندر، یوحنا، پولس، پاتریارکان قسطنطنیه

St Alexander took part in the First Ecumenical Council as delegate of Patriarch Metrophanes, who was too frail to attend; and succeeded Metrophanes on the Patriarchal throne. By his prayer to God that the Church might be spared the schemings of Arius, Arius was struck dead.

St John is, by one account, St John the Faster (Sept. 2), who reposed in 595; by another, St John Scholasticus (Feb. 21), who reposed in 577.

St Paul was Patriarch for five years, then renounced the Patriarchal throne to take the Great Schema.