مرقس ۱۶.۱-۸ (انجیل دوم صبحگاهی)

۱چون روز شَبّات گذشت، مریم مَجدَلیّه و سالومه و مریم، مادر یعقوب، حنوط خریدند تا بروند و بدن عیسی را تدهین کنند. ۲پس در نخستین روز هفته، سحرگاهان، هنگام طلوع آفتاب، به سوی مقبره روانه شدند. ۳آنها به یکدیگر می‌گفتند: «چه کسی سنگ را برای ما از جلوی مقبره خواهد غلتانید؟» ۴امّا چون نگریستند، دیدند آن سنگ که بسیار بزرگ بود، از جلوی مقبره به کناری غلتانیده شده است. ۵چون وارد مقبره شدند، جوانی را دیدند که بر سمت راست نشسته بود و ردایی سفید بر تن داشت. از دیدن او هراسان شدند. ۶جوان به ایشان گفت: «مترسید. شما در جستجوی عیسای ناصری هستید که بر صلیبش کشیدند. او برخاسته است؛ اینجا نیست. جایی که پیکر او را نهاده بودند، بنگرید. ۷حال، بروید و به شاگردان او و به پطرس بگویید که او پیش از شما به جلیل می‌رود؛ در آنجا او را خواهید دید، چنانکه پیشتر به شما گفته بود.» ۸پس زنان بیرون آمده، از مقبره گریختند، زیرا لرزه بر تنشان افتاده بود و حیران بودند. آنها به هیچ‌کس چیزی نگفتند، چرا که می‌ترسیدند.

افسسیان ۲.۱۴-۲۲ (رساله)

۱۴زیرا او خودْ صلح و سلامت ماست، که این دو گروه را یکی ساخته است. او در بدن خود دیوار جدایی را که باعث دشمنی بود فرو ریخته، ۱۵شریعت را با قوانین و مقرراتش باطل ساخت، بدین قصد که از آن دو یک انسانِ نو آفریده، صلح و سلامت پدید آورد ۱۶و هر دو گروه را در یک بدن با خدا آشتی دهد، به واسطۀ صلیب خود که بر آن دشمنی را کشت. ۱۷او آمد و بشارت صلح را به شما که دور بودید و به آنان که نزدیک بودند، رسانید، ۱۸زیرا به واسطۀ او، هر دو توسط یک روح به حضور پدر دسترسی داریم. ۱۹پس دیگر نه بیگانه و اجنبی، بلکه هموطن مقدسین و عضو خانوادۀ خدایید؛ ۲۰و بر شالودۀ رسولان و انبیا بنا شده‌اید، که عیسی مسیح خودْ سنگ اصلی آن بناست. ۲۱در او تمامی این بنا به هم می‌پیوندد و به صورت معبدی مقدّس در خداوند بر پا می‌شود. ۲۲و در او شما نیز با هم بنا می‌شوید تا به صورت مسکنی درآیید که خدا به واسطۀ روحش در آن ساکن است.

لوقا ۱۰.۲۵-۳۷ (انجیل)

۲۵روزی یکی از فقیهان برخاست تا با این پرسش، عیسی را بیازماید: «ای استاد، چه کنم تا وارث حیات جاویدان شوم؟» ۲۶عیسی در جواب گفت: «در تورات چه نوشته است؟ از آن چه می‌فهمی؟» ۲۷پاسخ داد: «”خداوندْ خدای خود را با تمامی دل و با تمامی جان و با تمامی قوّت و با تمامی فکر خود محبت نما“؛ و ”همسایه‌ات را همچون خویشتن محبت کن.“ » ۲۸عیسی گفت: «پاسخ درست دادی. این را به جای آور که حیات خواهی داشت.» ۲۹امّا او برای تبرئۀ خود از عیسی پرسید: «ولی همسایۀ من کیست؟» ۳۰عیسی در پاسخ چنین گفت: «مردی از اورشلیم به اَریحا می‌رفت. در راه به دست راهزنان افتاد. آنها او را لخت کرده، کتک زدند، و نیمه‌جان رهایش کردند و رفتند. ۳۱از قضا کاهنی از همان راه می‌گذشت. امّا چون چشمش به آن مرد افتاد، راه خود را کج کرد و از سمت دیگر جاده رفت. ۳۲لاوی‌ای نیز از آنجا می‌گذشت. او نیز چون به آنجا رسید و آن مرد را دید، راه خود را کج کرد و از سمت دیگر جاده رفت. ۳۳امّا مسافری سامِری چون بدان‌جا رسید و آن مرد را دید، دلش بر حال او سوخت. ۳۴پس نزد او رفت و بر زخمهایش شراب ریخت و روغن مالید و آنها را بست. سپس او را بر الاغ خود گذاشت و به کاروانسرایی برد و از او پرستاری کرد. ۳۵روز بعد، دو دینار به صاحب کاروانسرا داد و گفت: ”از این مرد پرستاری کن و اگر بیش از این خرج کردی، چون برگردم به تو خواهم داد.“ ۳۶حال به نظر تو کدام‌یک از این سه تن، همسایۀ مردی بود که به دست راهزنان افتاد؟» ۳۷پاسخ داد: «آن که به او ترحم کرد.» عیسی به او گفت: «برو و تو نیز چنین کن.»

رسولان هفتاد اِراستوس، المپاس، هرودیون، سوسیپاتر، کوارتوس، ترتیوس

All of these Apostles were among the Seventy, and all are mentioned by St Paul in Romans 16. Saints Olympas and Rodion followed St Peter to Rome and were beheaded under Nero around the year 54. The other three reposed in peace after serving the Church as bishops: St Sosipater as Bishop of Iconium; St Erastus (described by St Paul as city treasurer of Corinth) as Bishop of Paneas (Caesarea Philippi); St Quartus as Bishop of Beirut. Quartus is said to have converted most of the citizens of Beirut to faith in Christ before his repose.

پدر قابل احترام ما آرسنیوس کاپادوکیه, معجزه‌گر (۱۹۲۴)

“Cappadocia (in eastern Turkey) is virtually devoid of Christians now, but in 1840, when St Arsenios was born there, there were still vital Orthodox communities. He became a monk and was sent to his native town, Farasa, to serve the people. He became known as a mighty intercessor before God, praying for all who came to him, Muslims as well as Christians. His countless miracles of healing became known throughout Cappadocia; those who could not come to see him would sometimes send articles of clothing for him to pray over. He became known as Hadjiefendis, a Muslim term of honour for pilgrims, because he made pilgrimage to the Holy Land every ten years on foot. He never accepted any gifts in return for his prayers and healings, saying ‘Our faith is not for sale!’

“He concealed his holiness as much as he could beneath a rough and sharp-tempered exterior. If anyone expressed admiration for him, he would reply “So you think I’m a saint? I’m only a sinner worse than you. Don’t you see that I even lose my temper? The miracles you see are done by Christ. I do no more than lift up my hands and pray to him.” But as the Scriptures say, the prayers of a righteous man avail much, and when St Arsenios lifted up his hands, wonders often followed.

“He lived in a small cell with an earthen floor, fasted often and was in the habit of shutting himself in his cell for at least two whole days every week to devote himself entirely to prayer.

“Father Arsenios predicted the expulsion of the Greeks from Asia Minor before it happened, and organized his flock for departure. When the expulsion order came in 1924, the aged Saint led his faithful on a 400-mile journey across Turkey on foot. He had foretold that he would only live forty days after reaching Greece, and this came to pass. His last words were “The soul, the soul, take care of it more than the flesh, which will return to earth and be eaten by worms!” Two days later, on November 10, 1924, he died in peace at the age of eighty-three. Since 1970, many apparitions and miracles have occurred near his holy relics, which reside in the Monastery of Souroti near Thessalonica. He was officially glorified by the Patriarchate of Constantinople in 1986.”

— Source: Orthodox Parish of St John of Kronstadt (UK)

The primary source for the life of St Arsenios is Saint Arsenios the Cappadocian, compiled by Elder Païsios of the Holy Mountain, who was baptized as an infant by the Saint.