۲۷ اکتبر ۲۰۲۵
دوشنبه هفته بیست‌ویکم بعد از پنطیکاست

بدون روزه

یادبودها

شهیدان مقدس نازاریوس, ژرواسیوس, پروتاسیوس, و کلسوس میلان (سده ۱)
قدیس کوزما سراینده (سده ۸)
قدیس نیکلاس پرهیزکار (سویاتوشا), شاهزاده چرنیگوف (۱۱۴۳)

خوانش‌های کتاب مقدس

فیلیپیان ۴.۱۰-۲۳ (رساله)

۱۰در خداوند بسیار شادمانم که اکنون دیگر بار دغدغۀ شما برای احتیاجات من شکوفه آورده است. البته شما همیشه به فکر من بوده‌اید، امّا فرصت ابراز آن را نداشتید. ۱۱این را از سر نیاز نمی‌گویم، زیرا آموخته‌ام که در هر حال قانع باشم. ۱۲معنی نیازمند بودن را می‌دانم، نیز معنی زندگی در وفور نعمت را. در هر وضع و حالی، رمز زیستن در سیری و گرسنگی، و بی‌نیازی و نیازمندی را فرا گرفته‌ام. ۱۳قدرت هر چیز را دارم در او که مرا نیرو می‌بخشد. ۱۴با این حال، لطف کردید که در زحمات من شریک شدید. ۱۵شما نیز، ای فیلیپیان، نیک می‌دانید که در اوایل ایمانتان به انجیل، پس از آنکه مقدونیه را ترک کردم، هیچ کلیسایی جز شما در امر دادن و گرفتن با من شریک نشد. ۱۶زیرا حتی زمانی که در تَسالونیکی بودم، چند بار برای رفع احتیاجاتم فرستادید. ۱۷نه اینکه در پی دریافت هدیه باشم، بلکه در پی بهره‌ای هستم که بر حساب شما افزوده شود. ۱۸وجه کامل به من پرداخت شد و بیش از احتیاج خود دارم. حال که کمکِ ارسالی شما را از اِپافْرودیتوس دریافت کرده‌ام، از همه چیز به‌فراوانی برخوردارم. هدیۀ شما عطر خوشبو و قربانی مقبولی است که خدا را خشنود می‌سازد. ۱۹و خدای من، همۀ نیازهای شما را بر حسب دولت پرجلال خود در مسیحْ عیسی رفع خواهد کرد. ۲۰خدا و پدر ما را تا ابد جلال باد. آمین. ۲۱به همۀ مقدسین در مسیحْ عیسی سلام برسانید. برادرانی که با من هستند، شما را سلام می‌گویند. ۲۲همۀ مقدسینِ اینجا شما را سلام می‌فرستند، بخصوص آنان که از دربار قیصرند. ۲۳فیض خداوندْ عیسی مسیح با روح شما باد. آمین.

لوقا ۹.۱۸-۲۲ (انجیل)

۱۸روزی عیسی در خلوت دعا می‌کرد و تنها شاگردانش با او بودند. از ایشان پرسید: «مردم می‌گویند من که هستم؟» ۱۹پاسخ دادند: «برخی می‌گویند یحیای تعمیددهنده هستی، برخی دیگر می‌گویند ایلیایی، و برخی نیز تو را یکی از پیامبران ایام کهن می‌دانند که زنده شده است.» ۲۰از ایشان پرسید: «شما چه؟ شما مرا که می‌دانید؟» پطرس پاسخ داد: «مسیحِ خدا.» ۲۱سپس عیسی ایشان را منع کرد و دستور داد این را به کسی نگویند، ۲۲و گفت: «می‌باید که پسر انسان رنج بسیار کِشد و مشایخ و سران کاهنان و علمای دین ردش کنند و کشته شود و در روز سوّم برخیزد.»

یادبودها

شهیدان مقدس نازاریوس, ژرواسیوس, پروتاسیوس, و کلسوس میلان (سده ۱)

These martyrs contested for the faith in Milan, and were beheaded under the Emperor Nero. Many years later, their relics were discovered by St Ambrose through a vision, and were given honorable burial.

قدیس کوزما سراینده (سده ۸)

He was from Jerusalem. An orphan, he was adopted into the family of St John of Damascus (commemorated December 4). He became Bishop of Maiuma, a city on the coast of Palestine, which was later named Constantia. Like his adoptive brother he became a noted hymnographer: The Canon of the Cross (Sept. 14) and the Canon for Christ’s Nativity, “Christ is born, give ye glory…” are his compositions.

قدیس نیکلاس پرهیزکار (سویاتوشا), شاهزاده چرنیگوف (۱۱۴۳)

He was the first Russian prince to forsake the world and enter monastic life, at the Lavra of the Kiev Caves. Though his brothers according to the flesh tried to turn him back from his chosen path, he embraced monastic life zealously, amazing his fellow-monks by his humility and piety. Despite his rank, he insisted upon being treated like the simplest novice, performing the meanest tasks joyfully. In time his abbot allowed him to withdraw from the common life, living entirely in his cell in constant prayer. He reposed in peace in 1143. A few months later his brother Prince Iziaslav was healed of a grave illness when he put on St Nicholas’ hair shirt and drank some water from the monastery. The Prince asked to be clothed in the hairshirt on the day of his death.