دوم قرنتیان ۱.۱۲-۲۰ (رساله)

۱۲فخر ما، گواهیِ وجدان ماست بدین که رفتارمان در دنیا و بخصوص نسبت به شما، با قدّوسیت و صداقت خدایی همراه بوده است. ما نه با حکمت بشری، بلکه بنا بر فیض خدا عمل کرده‌ایم. ۱۳زیرا آنچه به شما می‌نویسیم درست همان است که می‌خوانید و می‌فهمید. و من امید دارم ۱۴همان‌گونه که ما را تا حدی شناخته‌اید، به کمال نیز بشناسید، و بدانید که می‌توانید به ما فخر کنید، چنانکه شما نیز در روز خداوندْ عیسی، مایۀ فخر ما خواهید بود. ۱۵با این اطمینان، بر آن شدم نخست به دیدار شما بیایم تا دو بار برکت بیابید. ۱۶عزم من آن بود که بر سر راهم به مقدونیه از شما دیدار کنم و از مقدونیه دوباره نزدتان بازگردم تا مرا راهی سفر به یهودیه کنید. ۱۷آیا هنگامی که چنین تصمیمی می‌گرفتم، دودل بودم؟ و یا اینکه چون انسانهای معمولی تصمیم می‌گیرم، به گونه‌ای که سخنم همزمان ’آری‘ و ’نه‘ است؟ ۱۸به امانت خدا قسم که سخن ما با شما ’آری‘ و ’نه‘ نبوده است. ۱۹زیرا پسر خدا، عیسی مسیح، که من و سیلاس و تیموتائوس به او در میان شما موعظه کردیم، ’آری‘ و ’نه‘ نبود، بلکه در او همیشه ’آری‘ است. ۲۰زیرا همۀ وعده‌های خدا در مسیح ’آری‘ است و به همین جهت در اوست که ما ’آمین‘ را بر زبان می‌آوریم، تا خدا جلال یابد.

متی ۲۲.۲۳-۳۳ (انجیل)

۲۳در همان روز، صَدّوقیان که منکر قیامتند، نزدش آمدند و سؤالی از او کرده، ۲۴گفتند: «استاد، موسی به ما فرموده است که اگر مردی بی‌اولاد بمیرد، برادرش باید آن بیوه را به زنی بگیرد تا از او برای برادر خود نسلی باقی بگذارد. ۲۵باری، در میان ما هفت برادر بودند. برادر نخستین زنی گرفت و مُرد و چون فرزندی نداشت، زن بیوه‌اش را برای برادر خود باقی گذاشت. ۲۶همچنین دوّمین و سوّمین، تا هفتمین. ۲۷سرانجام، زن نیز مرد. ۲۸حال، در قیامت، آن زن همسر کدام‌یک از هفت برادر خواهد بود، زیرا همه او را به زنی گرفته بودند؟» ۲۹عیسی پاسخ داد: «شما گمراه هستید، زیرا نه از کتب مقدّس آگاهید و نه از قدرت خدا! ۳۰در قیامتْ کسی نه زن می‌گیرد و نه شوهر می‌کند، بلکه همه همچون فرشتگان آسمان خواهند بود. ۳۱امّا دربارۀ قیامت مردگان، آیا نخوانده‌اید که خدا به شما چه گفته است؟ ۳۲او فرموده که، ”من هستم خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب“. او نه خدای مردگان، بلکه خدای زندگان است.» ۳۳مردم با شنیدن این سخنان، از تعلیم او در شگفت شدند.

قدیس پویمن کبیر (۴۵۰)

“He was an Egyptian by birth and a great Egyptian ascetic. As a boy, he visited various spiritual teachers and gathered proven experience as a bee gathers honey from flowers. Pimen once begged the elder Paul to take him to St Païsius. Seeing him, Païsius said: ‘This child will save many; the hand of God is on him.’ In time, Pimen became a monk and drew two of his brothers to monasticism. Their mother once came to see her sons, but Pimen would not allow her in, asking through the door: ‘Which do you want more: to see us here and now, or in the other world in eternity?’ Their mother went away joy-fully, saying: ‘If I will see you for certain there, I don’t need to see you here.’ In the monastery of these three brothers, governed by the eldest, Abba Anoub, the rule was as follows: at night, four hours were passed in manual work, four hours in sleep and four in reading the Psalter. The day was passed, from morning to noon, in alternate work and prayer, from mid-day to Vespers in reading and after Vespers they prepared their meal, the only one in the twenty—four hours, and this usually of some sort of cabbage. Pimen himself said about their life: ‘We ate what was to hand. No-one ever said: “Give me something else”, or “I won’t eat that”. In that way, we spent our whole life in silence and peace.’ He lived in the fifth century, and entered peacefully into rest in great old age.” (Prologue)

His name means “shepherd”. Many of his words can be found in the Sayings of the Desert Fathers.

کبیر-شهید فانوریوس جدیداً ظاهر شد رودس

“Little is known of the holy Martyr Phanurius, except that which is depicted concerning his martyrdom on his holy icon, which was discovered in the year 1500 among the ruins of an ancient church on Rhodes, when the Moslems ruled there. Thus he is called “the Newly-Revealed.” The faithful pray to Saint Phanurius especially to help them recover things that have been lost, and because he has answered their prayers so often, the custom has arisen of baking the Phaneropita (‘Phanarius-Cake’) as a thank-offering.” (Great Horologion)

There is a tradition that his mother was a great sinner, and that he was unable to convert her in her lifetime. After her death he prayed more for her salvation than for his own. As he was being stoned to death, he prayed: ‘For the sake of these my sufferings, Lord, help all those who will pray to Thee for the salvation of Phanurius’ sinful mother.’ So, in Egypt, where he is much revered, many Christians pray ‘O Lord, save Phanurius’ mother and help me, a sinner.’