اشعیا ۶۵.۸-۱۶ (ساعت ششم)

۸خداوند چنین می‌گوید: «مانند زمانی که شراب تازه هنوز در خوشه یافت می‌شود، و می‌گویند: ”آن را زایل مسازید، زیرا هنوز برکتی در آن هست،“ من نیز به‌خاطر خادمانم چنین عمل خواهم کرد، و آنها را به‌کل هلاک نخواهم ساخت. ۹از یعقوب نسلی فراهم خواهم آورد، و از یهودا آنان را که کوههایم را به تصرف آورند؛ برگزیدگانم آنها را به میراث خواهند برد، و خادمانم در آنجا سکونت خواهند گزید. ۱۰و برای قوم من که مرا می‌جویند، شارون چراگاه گله‌ها خواهد شد، و وادی عَخور، استراحتگاه رمه‌ها خواهد بود. ۱۱«و اما شما که خداوند را ترک کردید و کوه مقدس مرا به فراموشی سپردید، که برای ’بَخت‘ سفره می‌گسترانید و برای ’تقدیر‘ شراب ممزوج می‌ریزید، ۱۲شما را به جهت شمشیر مقدر خواهم کرد، و همۀ شما برای کشتار خم خواهید شد. زیرا چون خواندم، پاسخم ندادید، و چون سخن گفتم، گوش نگرفتید، بلکه آنچه را در نظرم ناپسند بود به عمل آوردید، و آنچه را که خشنودم نمی‌ساخت برگزیدید.» ۱۳پس خداوند لشکرها چنین می‌فرماید: «خادمان من خواهند خورد، اما شما گرسنه خواهید ماند؛ و خادمان من خواهند نوشید، اما شما تشنه خواهید ماند؛ و خادمان من شادی خواهند کرد، اما شما سرافکنده خواهید شد؛ ۱۴و خادمانم از خوشیِ دل سرود خواهند خواند، اما شما از اندوه دل فریاد بر خواهید آورد و از شکستگی روح شیون خواهید کرد. ۱۵شما نام خود را به عنوان لعنت برای برگزیدگانم بر جا خواهید گذاشت، و خداوندگارْ یهوه شما را خواهد کشت، اما به خادمانش نامی دیگر خواهد داد. ۱۶آن که خویشتن را در این سرزمین برکت دهد، خویشتن را به خدای حق برکت خواهد داد، و آن که در این سرزمین سوگند خورَد، به خدای حق سوگند خواهد خورد. زیرا که مشقتهای پیشین فراموش خواهد شد، و از نظر من نهان خواهد گشت.

پیدایش ۴۶.۱-۷ (نماز شامگاهی)

۱پس اسرائیل با هر چه داشت کوچ کرده، به بِئِرشِبَع رسید و برای خدای پدرش اسحاق قربانیها تقدیم کرد. ۲و خدا در رؤیاهای شب، اسرائیل را خطاب کرده، گفت: «یعقوب! یعقوب!» پاسخ داد: «لبیک!» ۳خدا گفت: «مَنَم خدا، خدای پدرت. از فرود آمدن به مصر ترسان مباش، زیرا در آنجا تو را قومی بزرگ خواهم ساخت. ۴من خود با تو به مصر خواهم آمد و نیز من خودْ تو را به‌یقین باز خواهم آورد. و دستِ خودِ یوسف چشمانت را خواهد بست.» ۵آنگاه یعقوب از بِئِرشِبَع روانه شد، و پسران اسرائیل پدرشان یعقوب و کودکان و زنانشان را بر ارابه‌هایی که فرعون برای آوردن او فرستاده بود، بردند. ۶و نیز دامها و اسبابی را که در سرزمین کنعان اندوخته بودند با خود برگرفتند، و یعقوب و همۀ نسل او به مصر رفتند. ۷او پسران و پسرانِ پسران خود را و نیز دختران و دخترانِ پسران خویش، یعنی همۀ نسلش را با خود به مصر برد.

امثال ۲۳.۱۵-۲۴.۵ (نماز شامگاهی)

۱۵پسرم، اگر دل تو حکیم باشد، دل من نیز شاد خواهد بود؛ ۱۶چون لبانت به شایستگی سخن می‌گوید، اعماق وجودم به وجد می‌آید. ۱۷دلت بر گنهکاران حسد مبَرد، بلکه همۀ روز برای ترس خداوند غیور باش. ۱۸زیرا به‌یقین آخرتی هست و امیدت زایل نخواهد شد. ۱۹پسرم، گوش فرا ده و حکیم باش، و دلت را به راه راست مشغول دار. ۲۰با میگساران دمساز مشو، و نه با شکمبارگان، ۲۱زیرا به فقر گرفتار خواهند آمد، و خواب‌آلودگی، ژنده‌پوششان خواهد کرد. ۲۲به پدرت که از او جان یافتی گوش فرا ده، و مادر خویش را در روز پیری‌اش‌خوار مشمار. ۲۳حقیقت را بخر و هرگز آن را مفروش؛ این است حکمت و ادب و فهم. ۲۴پدر شخص پارسا را شادی بسیار است؛ آن که پسری حکیم دارد، از او شادمان خواهد بود. ۲۵پدر و مادرت شاد باشند؛ آن که تو را بزاد، شادمان باشد! ۲۶پسرم، دل خویش را به من بده و چشمانت مشتاق راههای من باشد. ۲۷زیرا زن فاحشه گودالی است عمیق و زن بیگانه، چاهی تنگ و تاریک. ۲۸همچون راهزنی در کمین می‌نشیند، تا خیانتکاران را در میان آدمیان بیفزاید. ۲۹وای از آنِ کیست و وِلوِلِه از آنِ که؟ نزاع از آن کیست و ناله از آنِ که؟ زخمهای بی‌سبب از آنِ کیست و چشمان سرخ از آنِ که؟ ۳۰آنان راست که تا دیروقت دل از شراب برنمی‌کنند، و در پی چشیدن شرابهای برآمیخته می‌روند. ۳۱به شراب آنگاه که سرخ‌فام است منگر، آنگاه که در پیاله می‌درخشد، و به نرمی پایین می‌رود! ۳۲در آخر چون مار خواهد گزید و چون افعی نیش خواهد زد. ۳۳چشمانت چیزهای شگفت خواهد دید و دلت از چیزهای منحرف سخن خواهد گفت. ۳۴همچون کسی خواهی بود که در دلِ دریا خفته و بر دَکَل کشتی لمیده باشد. ۳۵خواهی گفت: «مرا زدند و احساس نکردم! مرا کوفتند و نفهمیدم! پس کی بیدار خواهم شد تا جرعه‌ای دیگر بنوشم؟» ۱بر مردانِ شریر حسد مبر، و مشتاق همنشینی با آنها مباش؛ ۲چه، دلهایشان در اندیشۀ خشونت است و لبهایشان از آزار سخن می‌گوید. ۳حکمت است که خانه را بنا می‌کند، و فهم است که آن را مستحکم می‌سازد؛ ۴دانش غرفه‌هایش را می‌آکَنَد، از اموال گرانبها و نفایس. ۵مرد حکیم را نیرویی عظیم است، و مرد دانا قدرت را می‌افزاید؛

اشعیا ۴۳.۹-۱۴ (نماز شامگاهی, قدیس جرجیس)

۹تمامی قومها گرد هم آیند، و ملتها جمع شوند. کیست در میان آنها که این را بیان کند، و امور نخستین را بر ما اعلام دارد؟ شاهدان خود را بیاورند تا ثابت کنند که ایشان راست می‌گویند؛ تا دیگران بشنوند و بگویند: «آری، درست است.» ۱۰خداوند می‌فرماید: «شما شاهدان من هستید، و خادم من که شما را برگزیده‌ام، تا مرا بشناسید و به من ایمان آورید، و دریابید که من او هستم. پیش از من خدایی مصوّر نشده، و پس از من نیز نخواهد بود. ۱۱من، آری من، یهوه هستم، و جز من نجات‌دهنده‌ای نیست. ۱۲من بیان داشته و نجات داده و اعلام کرده‌ام، و خدایی بیگانه در میان شما نبوده است. خداوند می‌فرماید: «شما شاهدان من هستید، و من خدا هستم. ۱۳آری از ایام قدیم من اویم؛ کسی از دست من رهایی نتواند داد؛ چون من عمل کنم، کیست که آن را برگرداند؟» ۱۴خداوند که ولیّ شما و قدوس اسرائیل است چنین می‌فرماید: «من به‌خاطر شما به بابِل خواهم فرستاد و همۀ ایشان یعنی کَلدانیان را در همان کشتیهایی که بدان فخر می‌کنند، وادار به فرار خواهم کرد.

حکمت سلیمان ۳.۱-۹ (نماز شامگاهی, قدیس جرجیس)

حکمت سلیمان ۴.۷-۱۵ (نماز شامگاهی, قدیس جرجیس)

قدیس تئودور سیکئوتی (۶۱۳)

He was born in Sykeon in Galatia in Asia Minor. (The Great Horologion says that he was born out of wedlock; the Prologue that his mother, Maria, was a rich widow; in either case, he was reared by his mother alone). At the age of ten, Theodore took up a life of strict asceticism, devoting himself to prayer, fasting and vigils. His mother planned for him to enter the military; but St George appeared to her in a dream, telling her that Theodore was to serve the King of Heaven rather than any earthly king. After this, Saint George appeared to Theodore many times, sometimes instructing him, sometimes saving him from danger. After a trip to the Holy Land, Theodore became a monk in Galatia — we should say “officially became a monk,” since he had been living as a monk from the age of ten. Once he had taken monastic vows, Theodore redoubled his ascetical labors, which exceeded those of any other monk of his time: for his asceticism, he was sometimes called the “Iron-eater.” Around 584 was ordained Bishop of Anastasiopolis in Galatia, much against his will. He served his flock faithfully for ten years, then begged to be relieved of his episcopal duties so that he might return to his beloved monastic life. Even during his lifetime, he was famed for his miracles and his authority to cast out demons. He departed this life in peace in 613.

شهید مقدس لئونیداس (۲۰۲)

He was the father of Origen, the great early Christian writer. For his constant faith in Christ, he was first deprived of all his property, then condemned to death. Origen wrote to his father in prison: “Father, do not worry about us, and do not flee from martyrdom on our account.”

ما مقدس پدر, راهب ویتالیس

See his main commemoration on January 11.