Composite ۲ - امثال ۱۰, ۳, ۸ (نماز شامگاهی)

۱The memory of a just man is praised, and the Lord’s blessing is upon his head. Blessed is one who has found wisdom; a mortal who knows understanding. To import her is better than treasures of gold and silver. She is more valuable than precious stones; nothing of value equals her worth. Justice proceeds from her mouth; she bears law and mercy on her tongue. Therefore, my children, listen to me, for I speak weighty things. And blessed is the one who keeps my ways. For my goings out are the goings out of life, and favour is prepared from the Lord. Therefore I exhort you, and utter my voice to the children of humankind. Because I, Wisdom, have prepared counsel, knowledge and understanding. I have called on them. Counsel and sureness are mine; prudence is mine, strength is mine. I love those who are my friends, while those who seek me will find grace. You innocent, then, understand cunning; you untaught, take it to heart. Listen to me, for I will speak weighty things, and I will open right things from my lips. Because my throat will meditate truth; lying lips are abominable before me. All the words of my mouth are with justice, there is nothing crooked in them nor twisted. They are all straight for those who understand, and right for those who find knowledge. For I teach you what is true, that your hope may be in the Lord and that you may be filled with spirit.

امثال ۱۰.۳۱-۱۱.۱۲ (نماز شامگاهی)

۳۱از دهانِ پارسایان حکمت می‌روید، اما زبانِ منحرف بریده خواهد شد. ۳۲لبهای پارسایان سخنِ پسندیده می‌داند، دهان شریران تنها انحراف! ۱خداوند از ترازوی نامیزان کراهت دارد، اما وزنۀ کامل پسندیدۀ اوست. ۲با تکبر، شرمساری می‌آید، اما حکمت با فروتنان است. ۳راستیِ صالحان هادی ایشان است، کج‌رَوی خیانت‌پیشگان، مایۀ تباهی‌شان. ۴توانگری در روز غضب به کاری نمی‌آید، اما پارسایی از مرگ رهایی می‌بخشد. ۵پارساییِ راستان هموارکنندۀ راه آنهاست، اما شریران از شرارت خود سقوط می‌کنند. ۶پارساییِ صالحان آنان را رهایی می‌بخشد، اما خیانت‌پیشگان در دام هوسهای خویش گرفتار می‌آیند. ۷با مرگِ مردِ شریر، امیدش نیز بر باد می‌شود؛ چشمداشتهای او از قدرت تباه می‌گردد. ۸پارسا از تنگنا نجات داده می‌شود؛ شریر به جای او در آن فرو می‌افتد. ۹ناپاکان به گفتارِ خود همنوع خویش را هلاک می‌کنند، اما پارسا را دانش او نجات می‌دهد. ۱۰از کامیابیِ پارسایان شهر شادمان می‌شود، از نابودیِ شریران فریاد شادی برمی‌خیزد. ۱۱از برکت صالحان، شهر سرافراز می‌شود، از دهان شریران، سرنگون! ۱۲آن که همسایۀ خویش را خوار می‌سازد کم‌عقل است، اما شخص فهیم خاموش می‌ماند.

حکمت سلیمان ۴.۷-۱۵ (نماز شامگاهی)

یوحنا ۱۰.۹-۱۶ (انجیل نماز صبحگاهی)

۹من ’در‘ هستم؛ هر که از راه من داخل شود نجات خواهد یافت، و آزادانه به درون خواهد آمد و بیرون خواهد رفت و چراگاه خواهد یافت. ۱۰دزد نمی‌آید جز برای دزدیدن و کشتن و نابود کردن؛ من آمده‌ام تا ایشان حیات داشته باشند و از آن به فراوانی بهره‌مند شوند. ۱۱«من شبان نیکو هستم. شبان نیکو جان خود را در راه گوسفندان می‌نهد. ۱۲مزدور، چون شبان نیست و گوسفندان از آنِ او نیستند، هر گاه بیند گرگ می‌آید، گوسفندان را واگذاشته می‌گریزد و گرگ بر آنها حمله می‌برد و آنها را می‌پراکَنَد. ۱۳مزدور می‌گریزد، چرا که مزدوری بیش نیست و به گوسفندان نمی‌اندیشد. ۱۴من شبان نیکو هستم. من گوسفندان خود را می‌شناسم و گوسفندان من مرا می‌شناسند، ۱۵همان‌گونه که پدر مرا می‌شناسد و من پدر را می‌شناسم. من جان خود را در راه گوسفندان می‌نهم. ۱۶گوسفندانی دیگر نیز دارم که از این آغل نیستند. آنها را نیز باید بیاورم و آنها نیز به صدای من گوش فرا خواهند داد. آنگاه یک گله خواهند شد با یک شبان.

دوم تسالونیکیان ۱.۱-۱۰ (رساله)

۱از پولس و سیلاس و تیموتائوس، به کلیسای تسالونیکیان که در خدا، پدر ما، و خداوندْ عیسی مسیح‌اند: ۲فیض و سلامتی از سوی خدا، پدر ما، و خداوندْ عیسی مسیح بر شما باد. ۳ای برادران، ما باید همواره خدا را به‌خاطر وجود شما شکر گوییم، و سزاوار نیز همین است، زیرا ایمان شما هر چه بیشتر رشد می‌کند و محبت هر یک از شما به یکدیگر فزونی می‌یابد. ۴از این رو، ما در کلیساهای خدا به‌خاطر پایداری و ایمان شما در تحمّل آزارها و سختیها، به وجودتان افتخار می‌کنیم. ۵اینها همه نشان داوری عادلانۀ خداست، و ثمرش این است که شما شایستۀ پادشاهی خدا شمرده خواهید شد که در راهش رنج می‌برید. ۶زیرا این عادلانه است که خدا آنان را که شما را رنج می‌دهند، به رنج عوض دهد، ۷و شما را که رنج می‌برید با ما آرام بخشد. این زمانی واقع خواهد شد که خداوندْ عیسی همراه با فرشتگانِ نیرومند خویش با آتشی فروزان از آسمان ظهور کند. ۸او خدانشناسان و نافرمانانِ به انجیل خداوند ما عیسی را کیفر خواهد داد. ۹جزای ایشان هلاکت جاودانی از حضور خداوند و از جلالِ قدرت او خواهد بود، ۱۰در آن روز که او می‌آید تا در مقدسین خود تمجید شود و در میان همۀ آنان که ایمان آورده‌اند، مایۀ شگفتی گردد. این شامل شما نیز خواهد بود، چرا که به شهادت ما ایمان آورده‌اید.

عبرانیان ۱۳.۱۷-۲۱ (رساله, قدیس نیکلاس)

۱۷از رهبران خود اطاعت کنید و تسلیم آنها باشید؛ زیرا ایشان بر جانهای شما دیدبانی می‌کنند و باید حساب بدهند. پس بگذارید کار خود را با شادمانی انجام دهند نه با آه و ناله، زیرا این به نفع شما نخواهد بود. ۱۸برای ما دعا کنید، زیرا مطمئنیم که وجدانمان پاک است و می‌خواهیم از هر جهت با سربلندی زندگی کنیم. ۱۹بخصوص از شما استدعا دارم دعا کنید که بتوانم هر چه زودتر نزدتان بازگردم. ۲۰حال، خدای سلامتی که شبانِ اعظم گوسفندان یعنی خداوند ما عیسی را به خون آن عهد ابدی از مردگان برخیزانید، ۲۱شما را به هر چیز نیکو مجهز گرداند تا ارادۀ او را به انجام رسانید. باشد که او هرآنچه را که موجب خشنودی اوست به واسطۀ عیسی مسیح در ما به عمل آورد، که او را جلال جاودانه باد. آمین.

لوقا ۲۰.۲۷-۴۴ (انجیل)

۲۷سپس تنی چند از صَدّوقیان که منکر قیامتند آمدند، ۲۸و سؤالی از او کرده، گفتند: «استاد، موسی برای ما نوشت که اگر برادر مردی بمیرد و از خود زنی بی‌فرزند بر جای نهد، آن مرد باید او را به زنی بگیرد تا نسلی برای برادرش باقی گذارد. ۲۹باری، هفت برادر بودند. برادر نخستین زنی گرفت و بی‌فرزند مُرد. ۳۰سپس دوّمین ۳۱و بعد سوّمین او را به زنی گرفتند و به همین‌سان هر هفت برادر مردند، بی‌آنکه از خود فرزندی بر جای نهند. ۳۲سرانجام آن زن نیز بمرد. ۳۳حال، در قیامت، او زنِ کدام‌یک خواهد بود؟ زیرا هر هفت برادر او را به زنی گرفتند.» ۳۴عیسی پاسخ داد: «مردم این عصر زن می‌گیرند و شوهر می‌کنند. ۳۵امّا آنان که شایستۀ رسیدن به عصر آینده و قیامت مردگان محسوب شوند، نه زن خواهند گرفت و نه شوهر خواهند کرد، ۳۶و نه دیگر خواهند مرد؛ زیرا مانند فرشتگان خواهند بود. آنان فرزندان خدایند، چرا که فرزندان قیامتند. ۳۷حقیقتِ برخاستن مردگان را حتی موسی نیز در شرح ماجرای بوتۀ سوزان آشکار می‌کند، آنجا که خداوند، خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب خوانده شده است. ۳۸امّا او نه خدای مردگان، بلکه خدای زندگان است؛ زیرا نزد او همه زنده‌اند.» ۳۹بعضی از علمای دین در پاسخ گفتند: «استاد، نیکو گفتی!» ۴۰و دیگر هیچ‌کس جرأت نکرد پرسشی از او کند. ۴۱سپس عیسی به آنان گفت: «چگونه است که می‌گویند مسیح پسر داوود است؟ ۴۲چرا که داوود خود در کتاب مزامیر می‌گوید: «”خداوند به خداوند من گفت: به دست راست من بنشین ۴۳تا آن هنگام که دشمنانت را کرسیِ زیر پایت سازم.“ ۴۴اگر داوود او را ’خداوند‘ می‌خواند، چگونه او می‌تواند پسر داوود باشد؟»

لوقا ۶.۱۷-۲۳ (انجیل, قدیس نیکلاس)

۱۷عیسی همراه ایشان فرود آمد و در مکانی هموار ایستاد. بسیاری از شاگردانش و انبوهی از مردم از سرتاسر یهودیه، اورشلیم، و از شهرهای ساحلی صور و صیدون، آنجا حضور داشتند. ۱۸آنها آمده بودند تا سخنان او را بشنوند و از بیماریهای خود شفا یابند؛ و کسانی که ارواح پلید آزارشان می‌داد، شفا می‌یافتند. ۱۹مردم همه می‌کوشیدند او را لمس کنند، زیرا نیرویی از وی صادر می‌شد که همگان را شفا می‌بخشید. ۲۰آنگاه عیسی بر شاگردانش نظر افکند و گفت: «خوشا به حال شما که فقیرید، زیرا پادشاهی خدا از آن شماست. ۲۱خوشا به حال شما که اکنون گرسنه‌اید، زیرا سیر خواهید شد. خوشا به حال شما که اکنون گریانید، زیرا خواهید خندید. ۲۲«خوشا به حال شما آنگاه که مردم به‌خاطر پسر انسان، بر شما نفرت گیرند و شما را از جمع خود برانند و دشنام دهند و بدنام سازند. ۲۳در آن روز، شادی و پایکوبی کنید، زیرا پاداشتان در آسمان عظیم است. چرا که پدران آنها نیز با پیامبران چنین کردند.

پدر ما در میان قدیسان نیکلاس معجزه‌گر, اسقف اعظم میرا (۳۴۵)

Our beloved holy Father Nicholas is, along with St George (and second to the All-holy Theotokos), probably the best-loved Saint of the Church. His numberless miracles through the ages, on behalf of the countless Christians who have called on him, cannot be told.

He was born in Lycia (in Asia Minor) around the end of the third century, to pious Christian parents. His love of virtue, and his zeal for observing the canons of the Church, were evident from his infancy, when he would abstain from his mother’s breast every Wednesday and Friday until the evening. From early youth he was inclined to solitude and silence; in fact, not a single written or spoken word of the Saint has come down to us. Though ordained a priest by his uncle, Archbishop Nicholas, he attempted to withdraw to a hermit’s life in the Holy Land; but he was told by revelation that he was to return home to serve the Church publicly and be the salvation of many souls.

When his parents died, he gave away all of his inheritance to the needy, and thereafter almsgiving was his greatest glory. He always took particular care that his charity be done in secret. Perhaps the most famous story of his open-handedness concerns a debt-ridden man who had no money to provide dowries for his daughters, or even to support them, and in despair had resolved to give them into prostitution. On three successive nights the Saint threw a bag of gold into the window of the man’s house, saving him and his daughters from sin and hopelessness. The man searched relentlessly to find and thank his benefactor; when at last he discovered that it was Nicholas, the Saint made him promise not to reveal the good deed until after he had died. (This story may be the thin thread that connects the Saint with the modern-day Santa Claus).

God honored his faithfulness by granting him unparalleled gifts of healing and wonderworking. Several times he calmed storms by his prayers and saved the ship that he was sailing in. Through the centuries he has often done the same for sailors who call out to him, and is considered the patron of sailors and all who go to sea.

He was elected Bishop of Myra not long before the great persecutions under Diocletian and Maximian (c. 305), and was put in prison, from which he continued to encourage his flock in the Faith. When the Arian heresy wracked the Church not long after Constantine came to the throne, St Nicholas was one of the 318 Bishops who gathered in Nicea in 325. There he was so incensed at the blasphemies of Arius that he struck him on the face. This put the other bishops in a quandary, since the canons require that any hierarch who strikes anyone must be deposed. Sadly, they prepared to depose the holy Nicholas; but in the night the Lord Jesus and the most Holy Theotokos appeared to them, telling them that the Saint had acted solely out of love for Truth, not from hatred or passion, and that they should not act against him.

While still in the flesh, he sometimes miraculously appeared in distant places to save the lives of the faithful. He once saved the city of Myra from famine by appearing to the captain of a ship full of grain, telling him to take his cargo to the city. He appeared in a dream to Constantine to intercede for the lives of three Roman officers who had been falsely condemned; the three grateful soldiers later became monks.

The holy bishop reposed in peace around 345. His holy relics were placed in a church built in his honor in Myra, where they were venerated by throngs of pilgrims every year. In 1087, after Myra was conquered by the Saracens, the Saint’s relics were translated to Bari in southern Italy, where they are venerated today. Every year, quantities of fragrant myrrh are gathered from the casket containing his holy relics.

شهید جدید نیکلاس کاراموس اسمیرنا (۱۶۵۷)

He was a Christian living in Smyrna under Ottoman rule. One day he lost his temper in an argument and exclaimed that he would “turn Turk” before he would give way in the dispute. Immediately, some Turks watching the argument seized Nicolas and brought him before the judge to honor his promise. Nicolas, who had come to his senses, declared ‘If it please God, I will never deny my Lord Jesus Christ, the true God who will come to judge the living and the dead.’ The judge had the humble confessor flogged and tortured through thirty-six days, but he remained firm in his confession of Christ, despite even the tears of his mother and his wife. Finally, the judge had him hanged on March 19 1657. His torments and faithfulness were seen by some Western visitors; so moved were they that they recovered his body from the sea (where it had been cast after hanging) and took it to Europe.

قدیس ماکسیموس, متروپولیت کیف & ولادیمیر (۱۳۰۵)

He was one of the bold Confessors who opposed the false Union of Lyons perpetrated by the Emperor Michael VIII in 1274. In 1283 he became Metropolitan of Kiev (and thus of the whole Russian Church). At that time the Principality of Kiev had been reduced to ruins by the Tatar invaders. Saint Maximus received a revelation from God that he should transfer the metropolitanate from Kiev to Vladimir. On the night following the move to Vladimir, the Most Holy Theotokos appeared to the Saint, saying ‘You have done well, Maximus my servant, in coming to live in my city!’ She then put a mantle on his shoulders which he found when he awoke.

Saint Maximus reposed in peace in 1305. His body, interred in the Cathedral of Vladimir, was found to be incorrupt in the nineteenth century.