۱۵ اکتبر ۲۰۲۷
جمعه هفته هفدهم بعد از پنطیکاست

روزه

یادبودها

کشیش‌شهید مقدس لوکیان, کشیش کلیسا انطاکیه (۳۱۲)

خوانش‌های کتاب مقدس

افسسیان ۴.۱۷-۲۵ (رساله)

۱۷پس این را می‌گویم و در خداوند تأکید می‌کنم که رفتار شما دیگر نباید همانند اقوام دور از خدا باشد که در بطالت ذهن خود رفتار می‌کنند. ۱۸عقل آنها تاریک شده است، و به علت جهالتی که نتیجۀ سختدلی‌شان است، از حیات خدا به دور افتاده‌اند. ۱۹آنان چون هر حساسیتی را از دست داده‌اند، خویشتن را یکسره در هرزگی رها کرده‌اند، چندان که حریصانه دست به هر ناپاکی می‌آلایند. ۲۰امّا شما مسیح را بدین‌گونه نیاموختید، ۲۱چه بی‌گمان دربارۀ او شنیدید و مطابق آن حقیقت که در عیسی است، تعلیم یافتید. ۲۲شما آموختید که باید به لحاظ شیوۀ زندگی پیشین خود، آن انسان قدیم را که تحت‌تأثیر امیالِ فریبنده دستخوش فساد بود، از تن به در آورید. ۲۳باید طرز فکر شما نو شود، ۲۴و انسان جدید را در بر کنید، که آفریده شده است تا در پارسایی و قدّوسیت حقیقی، شبیه خدا باشد. ۲۵پس، از دروغ روی برتافته، هر یک با همسایۀ خود سخن به راستی گویید، چرا که ما همه، اعضای یکدیگریم.

لوقا ۹.۱۲-۱۸ (انجیل)

۱۲نزدیک غروب، آن دوازده تن نزدش آمدند و گفتند: «جماعت را مرخص فرما تا به روستاها و مزارع اطراف بروند و خوراک و سرپناهی بیابند، چرا که اینجا مکانی دورافتاده است.» ۱۳عیسی در جواب گفت: «شما خود به ایشان خوراک دهید.» گفتند: «ما جز پنج نان و دو ماهی چیزی نداریم، مگر اینکه برویم و برای همۀ این مردم خوراک بخریم.» ۱۴در آنجا حدود پنج هزار مرد بودند. عیسی به شاگردان خود فرمود: «مردم را در گروههای پنجاه نفری بنشانید.» ۱۵شاگردان چنین کردند و همه را نشاندند. ۱۶آنگاه پنج نان و دو ماهی را برگرفت، به آسمان نگریست و برکت داده، آنها را پاره کرد و به شاگردان داد تا پیش مردم بگذارند. ۱۷پس همه خوردند و سیر شدند و دوازده سبد نیز از تکه‌های بر جای مانده برگرفتند. ۱۸روزی عیسی در خلوت دعا می‌کرد و تنها شاگردانش با او بودند. از ایشان پرسید: «مردم می‌گویند من که هستم؟»

یادبودها

کشیش‌شهید مقدس لوکیان, کشیش کلیسا انطاکیه (۳۱۲)

He was born in Samosata in Syria (and is sometimes referred to as “Lucian of Samosata”) of noble parents. In his youth he received an excellent education. Though a privileged life was open to him, he gave all his goods away to the poor and embraced a life of asceticism, supporting himself writing and tutoring. He produced an edition of the Old Testament, freeing it from various corruptions introduced by heretics. He was made a priest in Antioch, where he served the Church faithfully. During the persecutions of Maximian, he was arrested while visiting Nicomedia to strengthen the faithful there. He was cast into prison for his faith and allowed to perish of hunger and thirst. Saint John Chrysostom wrote of him: “He scorned hunger; let us also scorn luxury and destroy the lordship of the stomach; that we may, when the time comes for us to meet such torture, be prepared beforehand, by the help of a lesser ascesis, to show ourselves worthy of glory in the hour of battle.”