مرقس ۱۶.۹-۲۰ (انجیل سوم صبحگاهی)

۹چون عیسی در سحرگاه نخستین روز هفته برخاست، نخست بر مریم مَجدَلیّه که از او هفت دیو بیرون کرده بود، ظاهر شد. ۱۰مریم نیز رفت و به یاران او که در ماتم و زاری بودند، خبر داد. ۱۱امّا آنها چون شنیدند که عیسی زنده شده و مریم او را دیده است، باور نکردند. ۱۲پس از آن، عیسی با سیمایی دیگر بر دو تن از ایشان که به مزارع می‌رفتند، ظاهر شد. ۱۳آن دو بازگشتند و دیگران را از این امر آگاه ساختند، امّا سخن ایشان را نیز باور نکردند. ۱۴سپس عیسی بر آن یازده تن، در حالی که به غذا نشسته بودند، ظاهر شد و آنها را به سبب بی‌ایمانی و سختدلیشان توبیخ کرد، زیرا سخن کسانی را که او را پس از رستاخیزش دیده بودند، باور نکردند. ۱۵آنگاه بدیشان فرمود: «به سرتاسر جهان بروید و خبر خوش را به همۀ خلایق موعظه کنید. ۱۶هر که ایمان آوَرَد و تعمید گیرد، نجات خواهد یافت. امّا هر که ایمان نیاورد، محکوم خواهد شد. ۱۷و این آیات همراه ایمانداران خواهد بود: به نام من دیوها را بیرون خواهند کرد و به زبانهای تازه سخن خواهند گفت ۱۸و مارها را با دستهایشان خواهند گرفت، و هر گاه زهری کُشنده بنوشند، گزندی به آنها نخواهد رسید، و دستها بر بیماران خواهند نهاد و آنها شفا خواهند یافت.» ۱۹عیسای خداوند پس از آنکه این سخنان را بدیشان فرمود، به آسمان بالا برده شد و به دست راست خدا بنشست. ۲۰پس ایشان بیرون رفته، در همه جا موعظه می‌کردند، و خداوند با ایشان عمل می‌کرد و کلام خود را با آیاتی که همراه ایشان بود، ثابت می‌نمود.

دوم قرنتیان ۱.۲۱-۲.۴ (رساله)

۲۱امّا خداست که ما را با شما در پیوندمان با مسیح استوار می‌سازد. او ما را مسح کرده ۲۲و مُهر مالکیت خویش را بر ما زده و روح خود را همچون بیعانه در دلهای ما جای داده است. ۲۳خدا را شاهد می‌گیرم که تنها به‌خاطر شفقت بر شما بود که به قُرِنتُس بازنگشتم. ۲۴نه اینکه بر ایمان شما سَروری کنیم، بلکه با شما، برای شادمانی شما می‌کوشیم، چرا که در ایمان استوارید. ۱پس، عزم جزم کردم که دیگر بار، دیداری اندوهبار با شما نداشته باشم. ۲زیرا اگر شما را اندوهگین سازم، دیگر چه کسی می‌تواند موجب شادی من شود، جز شما که اندوهگینتان ساخته‌ام؟ ۳من بدان‌گونه به شما نوشتم تا به هنگام آمدنم نزد شما، آنان که می‌باید مرا شادمان سازند، مایۀ اندوهم نشوند. چرا که به همۀ شما اطمینان داشتم که شادی من شادی همۀ شماست. ۴زیرا با غم بسیار و دلی دردمند و چشمانی اشکبار به شما نوشتم، نه تا اندوهگینتان سازم، بلکه تا از عمق محبتم به خود آگاه شوید.

متی ۲۲.۱-۱۴ (انجیل)

۱عیسی باز به مَثَلها با ایشان سخن گفته، فرمود: ۲«پادشاهی آسمان را می‌توان به شاهی تشبیه کرد که برای پسر خود جشن عروسی به پا داشت. ۳او خادمان خود را فرستاد تا دعوت‌شدگان را به جشن فرا خوانند، امّا آنها نخواستند بیایند. ۴پس خادمانی دیگر فرستاد و گفت: ”دعوت‌شدگان را بگویید اینک سفرۀ جشن را آماده کرده‌ام، گاوان و گوساله‌های پرواری‌ام را سر بریده‌ام و همه چیز آماده است. پس به جشن عروسی بیایید.“ ۵امّا آنها اعتنا نکردند و هر یک به راه خود رفتند، یکی به مزرعه و دیگری به تجارت خود. ۶دیگران نیز خادمان او را گرفتند و آزار دادند و کشتند. ۷شاه چون این را شنید، خشمگین شده، سپاهیان خود را فرستاد و قاتلان را کشت و شهر آنها را به آتش کشید. ۸سپس خادمان خود را گفت: ”جشن عروسی آماده است، امّا دعوت‌شدگان شایستگی حضور در آن را نداشتند. ۹پس به میدان شهر بروید و هر که را یافتید به جشن عروسی دعوت کنید.“ ۱۰غلامان به کوچه‌ها رفتند و هر که را یافتند، چه نیک و چه بد، با خود آوردند و تالار عروسی از میهمانان پر شد. ۱۱«امّا هنگامی که شاه برای دیدار با میهمانان وارد مجلس شد، مردی را دید که جامۀ عروسی بر تن نداشت. ۱۲از او پرسید: ”ای دوست، چگونه بدون جامۀ عروسی به اینجا آمدی؟“ آن مرد پاسخی نداشت. ۱۳آنگاه پادشاه خادمان خود را گفت: ”دست و پایش را ببندید و او را به تاریکیِ بیرون بیندازید، جایی که گریه و دندان به دندان ساییدن خواهد بود.“ ۱۴زیرا دعوت‌شدگان بسیارند، امّا برگزیدگان اندک.»

معجزه فرشته اعظم میکائیل در کولوسای

In Colossae in Phrygia there were a church and a holy spring dedicated to the Archangel Michael. Malicious pagans diverted the course of two rivers so that they would inundate the church. But the Archangel appeared, bringing with him an earthquake that shook the whole area and opened a fissure into which the waters plunged, sparing the church. The place was thereafter called “Chonae” Greek for “funnels” instead of Colossae.

نبی مقدس زکریا و عادل الیزابت (سده ۱), والدین قدیس یوحنا پیشرو

The story of the holy parents of the Forerunner is told in the first chapters of Luke’s Gospel. Several of the Fathers say that Zacharias is the one who, the Lord said, was slain between the temple and the altar (Matthew 23:35); because he continued to call the Mary the Mother of God a virgin even after she bore Christ; and because his son had escaped the slaughter of the innocents ordered by Herod. St Elizabeth had hidden him in a cave in the desert; he remained in the wilderness from that time until he began to preach by the Jordan.

قدیس ماکسیم (ساندوویچ), شهید لمکوس, چکسلواکی (۱۹۱۴) (۲۴ اوت ت.ق)

St Maxim was born in the Austro-Hungarian Empire in 1888. At this time all Orthodox Churches had been captured and subjected to the “Unia,” by which, though keeping the Orthodox liturgical rites, they were united to the Roman Catholic Church. Many of the Carpatho-Russian people were ignorant of the change and what it meant; others were unhappy with it but, in their subject condition, saw no alternative. Maxim’s farmer parents, at great personal sacrifice, obtained an education for him that enabled him to study for the priesthood at the Basilian seminary in Krakow. Here he discerned the un-Orthodox nature of the “Greek Catholic” training there and traveled to Russia, where he became a novice at the Great Lavra of Pochaev and met Archbishop Anthony (Khrapovitsky), who encouraged him in his quest for Orthodoxy. (Archbishop Anthony, after the Russian Revolution, became the first Metropolitan of the Russian Orthodox Church Abroad). He entered seminary in Russia in 1905 and was ordained to the Priesthood in 1911.Metropolitan Anthony, knowing the hardships and persecutions that awaited any Orthodox priest in Austro-Hungary, offered to find Maxim a parish in Russia. But Maxim was already aware of the hunger for Orthodoxy among many of the Carpatho-Russian people; several people from his village had travelled to America and while there had attended Orthodox Churches and confessed to Orthodox priests. They begged him to return to his country and establish an Orthodox parish there.

When he returned to his native village of Zhdynia, the polish authorities, seeing him in the riassa, beard and uncut hair of an Orthodox priest, mocked him, saying “Look, Saint Nicholas has come to the Carpathians!” But the people of nearby Hrab sent a delegation asking him to set up an Orthodox parish in their village. This he did, setting up a house-church in the residence that the people gave him. Almost immediately, he and his people began to be harassed and persecuted, first at the instigation of “Greek Catholic” priests, then of the government. His rectory/church was closed, and he and several of his parishioners were repeatedly jailed, sometimes on trumped-up charges of sedition. (The Carpatho-Russian people were always suspected of pro-Russian political sympathies by the Austrian and Polish authorities).

Despite these persecutions, through Fr Maxim’s labors a wave of desire for Orthodoxy spread through the region, with many Carpatho-Russians openly identifying themselves as Orthodox. The government issued orders to regional mayors to forbid those who had identified themselves as Orthodox to gather and, in 1913, appointed a special commissioner whose task was to force the people to return to Catholicism.

In 1914, war broke out between Russia and Austro-Hungary. Despite lack of any evidence that Fr Maxim had engaged in pro-Russian political activity — he once said “My only politics is the Gospel” — he was arrested and executed on September 6 by the Papal calendar, August 24 by the Church Calendar. He was denied any form of Church burial, and his father buried him with his own hands.

Following the First World War, Orthodoxy became legal in the new Polish Republic, and a monument was placed over Fr Maxim’s grave in his home town of Zhdynia. In 1994, the Orthodox Church of Poland officially glorified St Maxim.