خوانش‌های کتاب مقدس
اشعیا ۶۱.۱-۹
(نماز شامگاهی)
۱روح خداوندگارْ یهوه بر من است، زیرا که خداوند مرا مسح کرده است تا فقیران را بشارت دهم؛ او مرا فرستاده تا دلشکستگان را التیام بخشم، و آزادی را به اسیران و رهایی را به محبوسان اعلام کنم؛
۲تا سال لطف خداوند را اعلام نمایم، و از روز انتقام خدایمان خبر دهم؛ تا همۀ ماتمیان را تسلی بخشم،
۳و به آنان که در صَهیون سوگوارند، تاجی به عوض خاکستر ببخشم، و روغن شادمانی به عوض سوگواری، و ردای ستایش به جای روح یأس. آنان بلوطهای پارسایی، و نهالهای مغروس خداوند خوانده خواهند شد، تا جلال او نمایان شود.
۴آنان خرابه‌های کهن را بنا خواهند کرد، و ویرانه‌های سَلَف را بر پا خواهند داشت؛ شهرهای خراب را بازسازی خواهند کرد، و ویرانه‌های نسلهای متمادی را آباد خواهند نمود.
۵غریبان برخاسته، گله‌های شما را خواهند چرانید، و بیگانگان زارعان و تاکبانان شما خواهند بود؛
۶کاهنان خداوند خوانده خواهید شد، و شما را خادمان خدای ما خواهند نامید. از دولت قومها خواهید خورد، و در ثروت ایشان فخر خواهید کرد.
۷به عوض شرمساری، نصیب دوچندان خواهید یافت، و به عوض رسوایی، در میراث خود شادی خواهید کرد. بنابراین، ایشان در سرزمینشان نصیب دوچندان خواهند یافت، و خوشی جاودانی از آن ایشان خواهد بود.
۸زیرا من، یهوه، عدالت را دوست می‌دارم، و از غارت و ستم بیزارم. من با امانت به قوم خود پاداش خواهم داد، و با ایشان عهد جاودانی خواهم بست.
۹نسل ایشان در میان قومها مشهور خواهند شد، و ذریت ایشان در میان ملتها معروف خواهند گشت. هر که ایشان را ببیند تصدیق خواهد کرد که آنان نسل برکت‌یافته از خداوندند.
Composite ۲۴ - لاویان ۲۶
(نماز شامگاهی)
۱The Lord spoke to the children of Israel saying, ‘If you walk in my ordinances and keep my commandments and do them, I will give you rain in its season and the earth will give its produce and the trees of the plains their fruit. Your threshing time will overtake the vintage, and the vintage will overtake the sowing. You will eat your bread to the full and dwell in safety on your land; and no one shall make you afraid. And I will destroy the evil wild beasts from your lands, and war shall not pass through your land, and enemies will fall before you. Five of you will pursue a hundred and a hundred of you will pursue tens of thousands. And I will look upon you and bless you and make you increase and multiply and I will establish my covenant with you. And you will eat what is old and very old, and bring out the old to make way for the new. And my soul will not abhor you, and I will walk among you, and I will be your God and you shall be my people. But if you will not listen to me, nor observe these ordinances of mine, but disobey them, and if your soul loathes my judgements, so that you do not keep all my commandments, I in turn will treat you like this: I will bring distress upon you, and you will sow your seed in vain and your enemies will devour your labours. And I will set my face against you and you will fall before your foes and they will pursue you and you will flee though no one pursues you; and I will smash the arrogance of your pride. And I will make the heaven like iron for you and your earth like solid bronze. And your strength will be in vain and your land will not give its fruit, and the trees of the field will not give their fruit. And I will send the wild beasts of the earth against you, and they will consume your cattle, and the sword will come against you and make you few in number. And your land will be desert and your farms will be desert; because you have walked against me crookedly, and I will walk against you with crooked rage, says the Lord God, the Holy One of Israel’.
حکمت سلیمان ۴.۷-۱۵
(نماز شامگاهی)
دوم قرنتیان ۱۲.۲۰-۱۳.۲ (رساله)
۲۰زیرا بیم آن دارم که نزدتان بیایم و شما را آن‌گونه که انتظار دارم، نبینم، و شما نیز مرا چنانکه انتظار دارید، نبینید. بیم آن دارم که در میان شما جدال، حسد، خشم، خودخواهی، افترا، غیبت، غرور و بی‌نظمی ببینم.
۲۱و نیز بیم آن دارم که چون نزد شما آیم، خدا بار دیگر مرا در حضور شما فروتن سازد و من به‌خاطر برخی که در گذشته گناه کرده و از ناپاکی، بی‌عفتی و عیاشی خود توبه نکرده‌اند، اندوهگین شوم.
۱این سوّمین بار است که به دیدارتان می‌آیم. «به گواهیِ دو یا سه شاهد، هر سخنی ثابت خواهد شد.»
۲من در دیدار دوّم خود، کسانی را که در گذشته مرتکب گناه شده بودند، و نیز هر کس دیگر را هشدار دادم و اکنون نیز در غیاب خود باز هشدار می‌دهم که وقتی نزدتان بیایم، بر کسی آسان نخواهم گرفت.
اول تیموتائوس ۲.۱-۷
(رساله, سال نو)
۱بنابراین، پیش از هر چیز، سفارش می‌کنم که درخواستها، دعاها، شفاعتها و شکرگزاری‌ها برای همۀ مردم به جا آورده شود،
۲از آن جمله برای حاکمان و همۀ صاحبمنصبان، تا بتوانیم زندگی آرام و آسوده‌ای را در کمال دینداری و وقار بگذرانیم.
۳چرا که این نیکو و پسندیدۀ نجات‌دهندۀ ما خداست
۴که می‌خواهد همگان نجات یابند و به معرفت حقیقت نایل گردند.
۵زیرا تنها یک خدا هست و بین خدا و آدمیان نیز تنها یک واسطه وجود دارد، یعنی آن انسان که مسیحْ عیسی است؛
۶او که با دادن جان خود، بهای رهایی جملۀ آدمیان را پرداخت. بر این حقیقت در زمان مناسب شهادت داده شد،
۷و من به همین منظور برگماشته شدم تا واعظ و رسول و معلّم ایمانِ راستین برای غیریهودیان باشم - حقیقت را بیان می‌کنم و دروغ نمی‌گویم.
Colossians 3.12-16
(رساله, قدیس شمعون)
۱۲پس همچون قوم برگزیدۀ خدا که مقدّس و بسیار محبوب است، خویشتن را به شفقت، مهربانی، فروتنی، ملایمت و صبر ملبس سازید.
۱۳نسبت به یکدیگر بردبار باشید و چنانچه کسی نسبت به دیگری کدورتی دارد، او را ببخشاید. چنانکه خداوند شما را بخشود، شما نیز یکدیگر را ببخشایید.
۱۴و بر روی همۀ اینها محبت را در بر کنید که همه چیز را به هم می‌پیوندد و شما را کامل می‌گرداند.
۱۵صلح مسیح بر دلهایتان حکمفرما باشد، زیرا فرا خوانده شده‌اید تا چون اعضای یک بدن در صلح و صفا به سر برید، و شکرگزار باشید.
۱۶کلام مسیح به دولتمندی در شما ساکن شود؛ و با مزامیر، سرودها و نغمه‌هایی که از روح است، با کمال حکمت یکدیگر را پند و تعلیم دهید؛ و با شکرگزاری و از صمیم دل برای خدا بسرایید.
مرقس ۴.۲۴-۳۴ (انجیل)
۲۴سپس ادامه داده، گفت: «به آنچه می‌شنوید، به‌دقّت دل بسپارید. با همان پیمانه که وزن کنید، برای شما وزن خواهد شد، و حتی بیشتر.
۲۵زیرا به آن که دارد، بیشتر داده خواهد شد و از آن که ندارد، همان که دارد نیز گرفته خواهد شد.»
۲۶نیز گفت: «پادشاهی خدا مردی را مانَد که بر زمین بذر می‌افشانَد.
۲۷شب و روز، چه او در خواب باشد چه بیدار، دانه سبز می‌شود و نمو می‌کند. چگونه؟ نمی‌داند.
۲۸زیرا زمین به خودی‌خود بار می‌دهد: نخست ساقه، سپس خوشۀ سبز و آنگاه خوشۀ پر از دانه.
۲۹چون دانه برسد، برزگر بی‌درنگ داس را به کار می‌گیرد، زیرا فصل درو فرا رسیده است.»
۳۰عیسی دیگر بار گفت: «پادشاهی خدا را به چه چیز مانند کنیم، یا با چه مَثَلی آن را شرح دهیم؟
۳۱همچون دانۀ خردل است. خردل، کوچکترین دانه‌ای است که در زمین می‌کارند،
۳۲ولی چون کاشته شد، می‌روید و از همۀ گیاهان باغ بزرگتر شده، شاخه‌های بزرگ می‌آورد، چندان که پرندگان آسمان می‌آیند و در سایۀ آن آشیانه می‌سازند.»
۳۳عیسی با مَثَلهای بسیار از این‌گونه، تا آنجا که می‌توانستند درک کنند، کلام را برایشان بیان می‌کرد.
۳۴او جز با مَثَل چیزی به آنها نمی‌گفت؛ امّا هنگامی که با شاگردان خود در خلوت بود، همه چیز را برای آنها شرح می‌داد.
لوقا ۴.۱۶-۲۲
(انجیل, سال نو)
۱۶پس به شهر ناصره که در آن پرورش یافته بود، رفت و در روز شَبّات، طبق معمول به کنیسه درآمد. و برخاست تا تلاوت کند.
۱۷طومار اِشعیای نبی را به او دادند. چون آن را گشود، قسمتی را یافت که می‌فرماید:
۱۸«روح خداوند بر من است، زیرا مرا مسح کرده تا فقیران را بشارت دهم و مرا فرستاده تا رهایی را به اسیران و بینایی را به نابینایان اعلام کنم، و ستمدیدگان را رهایی بخشم،
۱۹و سال لطف خداوند را اعلام نمایم.»
۲۰سپس طومار را فرو پیچید و به خادم کنیسه سپرد و بنشست. همه در کنیسه به او چشم دوخته بودند.
۲۱آنگاه چنین سخن آغاز کرد: «امروز این نوشته، هنگامی که بدان گوش فرا می‌دادید، جامۀ عمل پوشید.»
۲۲همه از او نیکو می‌گفتند و از کلام فیض‌آمیزش در شگفت بودند و می‌گفتند: «آیا این پسر یوسف نیست؟»
متی ۱۱.۲۷-۳۰
(انجیل, قدیس شمعون)
۲۷پدرم همه چیز را به من سپرده است. هیچ‌کس پسر را نمی‌شناسد جز پدر، و هیچ‌کس پدر را نمی‌شناسد جز پسر، و آنان که پسر بخواهد او را بر ایشان آشکار سازد.
۲۸«بیایید نزد من، ای تمامی زحمتکشان و گرانباران، که من به شما آسایش خواهم بخشید.
۲۹یوغ مرا بر دوش گیرید و از من تعلیم یابید، زیرا حلیم و افتاده‌دل هستم، و در جانهای خویش آسایش خواهید یافت.
۳۰چرا که یوغ من راحت است و بار من سبک.»
یادبودها
آغاز کلیسا's سال
The First Ecumenical Council established that the Church’s year would begin on September 1st, continuing the practice of the Roman Empire at that time. For centuries, the beginning of the civil year coincided with the Church year, but later changed, first in western Europe, then in Russia in the time of Peter the Great.
پدر مقدس ما شمعون ستونی‌ها (۴۵۹)
Born in Syria, he was a shepherd, but at the age of eighteen he left home and became a monk, practicing the strictest asceticism. At times he fasted for forty days. After a few years at a monastery he took up an ascetical discipline unique at that time: mounting a pillar, he stood on it night and day in prayer. Though he sought only seclusion and prayer, his holiness became famous, and thousands would make pilgrimage to receive a word from him or to touch his garments. Countless nomadic Arabs came to faith in Christ through the power of his example and prayers. To retreat further from the world, he used progressively taller pillars: his first pillar was about ten feet high, his final one about fifty. He was known also for the soundness of his counsel: he confirned the Orthodox doctrine at the Council of Chalcedon and persuaded the Empress Eudocia, who had been seduced by Monophysite beliefs, to return to the true Christian faith. After about forty years lived in asceticism, he reposed in peace at the age of sixty-nine.
He was at first suspected of taking up his way of life out of pride, but his monastic brethren confirmed his humility thus: They went to him as a group, and told him that the brotherhood had decided that he should come down from his pillar and rejoin them. Immediately he began to climb down from the pillar. Seeing his obedience and humility, they told him to remain with their blessing.
مقدس یوشع, پسر راهبه
In the Septuagint he is called Jesus, the Greek form of Joshua. Of the Hebrews who fled Egypt in the Exodus, only he and Caleb were found worthy to enter the Promised Land. He was Moses’ chosen successor to lead the Hebrew people. Read his story in the Old Testament book that bears his name. He reposed at the age of 110, about 1500 years before Christ.
قدیس ملتیوس اصغر (۱۰-۱۱)
He was born in Cappadocia around 1035. He became a monk in Constantinople, but after a few years he went on pilgrimage to Jerusalem and Rome, then settled at a small monastery near Thebes. Here Meletios became known for his piety: he wore one garment of woven horsehair and, as the Synaxarion says, ‘never let his eyelids slumber without having bathed the mat he lay on with his tears.’ After twenty-eight years of ascetical labors Meletius, seeking to escape his increasing renown, departed the monastery, eventually settling near the Monastery of the Bodiless Powers near Myoupolis in Greece. Here he thought that he would be able to pray in obscurity, but once again the fame of his virtues attracted a monastic community around him. By order of the Patriarch of Constantinople he was ordained to the priesthood and, much against his will, made abbot of the monastic colony. The Emperor Alexander Comnenus wished to give a large gift of money to the monastery, but the Saint, unwilling to store up wealth on earth, would only accept enough for the essential needs of his monks: ‘but’ (the Synaxarion says) ‘as a sign of gratitude, he protected the pious Emperor in all his campaigns from that time forth, by his prayer.’ After many years caring for the monastery, in which he revealed gifts of healing, insight and prophecy, Saint Meletios reposed in peace, aged about seventy years, sometime between 1095 and 1124.
شهید جدید مقدس آنجلیس (۱۶۸۰)
He was a goldsmith living in Constantinople. While he was celebrating the Dormition of the Theotokos with some friends in a nearby village, the party was joined by some Turkish neighbors. The Christians and Turks drank a great amount together, and at one point entertained themselves by exchanging headgear. The next day, when everyone had sobered up, a Turk asked Angelis why he was not wearing a Muslim turban, for wearing it once was a sign of conversion. (To our knowledge this is not Islamic law, but was a ploy to pressure the young Angelis into conversion.) The dismayed Angelis was brought before a judge and given the choice of converting to Islam or being put to torture and death. Though the young man had shown little seriousness about his faith before this, he was filled with the Holy Spirit and boldly confessed Christ, willingly accepting a Martyr’s end. He was beheaded on Sunday, September 1, 1680.