عبرانیان ۵.۱۱-۶.۸ (رساله)

۱۱در این باره، مطالب بسیار برای گفتن داریم، امّا شرح آنها دشوار است، چرا که گوشهای شما سنگین شده است. ۱۲براستی که پس از گذشت این همه وقت، خود می‌بایست معلّم باشید. و با این حال نیاز دارید کسی اصول ابتدایی کلام خدا را دیگر بار از آغاز به شما بیاموزاند. شما محتاج شیرید، نه غذای سنگین! ۱۳هر که شیرخوار است، با تعالیم پارسایی چندان آشنا نیست، زیرا هنوز کودک است. ۱۴امّا غذای سنگین از آنِ بالغان است که با تمرین مداوم، خود را تربیت کرده‌اند که خوب را از بد تشخیص دهند. ۱پس بیایید تعالیم ابتدایی دربارۀ مسیح را پشت سر نهاده، به سوی کمال پیش برویم، و دیگر بار توبه از اعمال منتهی به مرگ، و ایمان به خدا، ۲و آموزشِ تعمیدها، و دستگذاری‌ها، و رستاخیز مردگان و مجازات ابدی را بنیان ننهیم. ۳و چنین نیز خواهیم کرد، هرگاه خدا اجازه دهد. ۴زیرا آنان که یک بار منوّر گشتند و طعم آن موهبت آسمانی را چشیدند و در روح‌القدس سهیم شدند ۵و طعم نیکویی کلام خدا و نیروهای عصر آینده را چشیدند، ۶اگر سقوط کنند، ممکن نیست بتوان ایشان را دیگر بار به توبه آورد، چرا که به زیان خویش، پسر خدا را باز بر صلیب می‌کنند و او را در برابر چشم همگان بی‌حرمت می‌سازند. ۷اگر زمینی، بارانی را که بارها بر آن می‌بارد جذب کند و برای کسانی که به‌خاطر آنها کِشت شده است محصول مفید بار آورَد، از خدا برکت می‌یابد. ۸امّا زمینی که خار و خس بار می‌آورد، بی‌ارزش است و در خطر لعنت قرار دارد، و سرانجام نیز سوزانده خواهد شد.

مرقس ۸.۳۰-۳۴ (انجیل)

۳۰امّا عیسی ایشان را منع کرد که دربارۀ او به کسی چیزی نگویند. ۳۱آنگاه عیسی به تعلیم دادن آنها آغاز کرد که لازم است پسر انسان زحمتِ بسیار بیند و از سوی مشایخ و سران کاهنان و علمای دین رد شده، کشته شود و پس از سه روز برخیزد. ۳۲چون عیسی این را آشکارا اعلام کرد، پطرس او را به کناری برد و شروع به سرزنش او کرد. ۳۳امّا عیسی روی برگردانیده، به شاگردان خود نگریست و پطرس را سرزنش کرد و گفت: «دور شو از من، ای شیطان! زیرا افکار تو انسانی است، نه الهی.» ۳۴آنگاه جماعت را با شاگردان خود فرا خواند و به آنان گفت: «اگر کسی بخواهد مرا پیروی کند، باید خود را انکار کرده، صلیب خویش برگیرد و از پی من بیاید.

نبی حجی

He was born in Babylon, of the priestly tribe of Levi, during the captivity of the Jews. After their return to Jerusalem, the Jews began to rebuild the Temple and to worship there according to the Law, but were discouraged by opposition from the local population (many of them Jews who had not gone into captivity). So God raised up the holy Prophets Haggai and Zechariah (February 8) to stir the people to complete their sacred work. Haggai’s prophecies reveal that the drought that the Hebrews were suffering was brought about by their failure to complete the rebuilding of Jerusalem, and would only end when they rededicated themselves to their work. He is ranked tenth among the minor Prophets.

مقدس ملکه و معجزه‌گر تئوفانو (۸۹۳)

She was born to noble parents in Constantinople. Beautiful and pious, she was chosen by the Emperor Basil (867-886) to be the bride of his son Leo VI the Wise. When Leo ascended the throne, the Empress showed no attraction to the honors and pleasures of the royal life, but devoted her days to prayer and almsgiving. She fulfilled all the duties of her Imperial station while living a life of austerity whenever out of the world’s sight. Beneath her rich garments she wore coarse haircloth, and kept fasts and vigils as if she were living the monastic life. She was humble and respectful to all, and would address even her servants as ‘Master’ or ‘Mistress.’ At night, after her servants had left her alone, she would leave her fine bed and sleep on a mat on the floor, rising often during the night to pray.

After her daughter Eudocia died in 892, she wished to leave the world and enter a monastery, but her spiritual father St Euthymius (August 5) would not give his blessing. Nonetheless, her time in the world was not long: only three years later she died, before she had reached the age of thirty. Immediately after her funeral in the Church of the Holy Apostles, her holy relics became the source of many miracles and healings, and are venerated to this day in the Ecumenical Patriarchate in Constantinople.