دوم تسالونیکیان ۳.۶-۱۸ (رساله)

۶ای برادران، به نام خداوندْ عیسی مسیح به شما حکم می‌کنیم که از هر برادری که کاهلی پیشه کرده است و مطابق تعلیمی که از ما گرفته‌اید رفتار نمی‌کند، دوری کنید. ۷زیرا خود می‌دانید که چگونه باید از ما سرمشق بگیرید. زمانی که ما با شما بودیم، کاهلی نکردیم ۸و نان کسی را مفت نخوردیم، بلکه شب و روز کار کردیم و زحمت کشیدیم تا سربار هیچ‌یک از شما نباشیم. ۹نه اینکه چنین حقّی نداریم، بلکه می‌خواستیم نمونه‌ای به شما بدهیم تا از ما سرمشق بگیرید. ۱۰زیرا حتی زمانی که با شما بودیم این حکم را به شما دادیم که «هر که نمی‌خواهد کار کند، نان هم نخورد.» ۱۱شنیده‌ایم در میان شما برخی کاهلی پیشه کرده‌اند. اینان کار نمی‌کنند، بلکه در کارهای دیگران فضولی می‌نمایند. ۱۲پس به نام خداوندْ عیسی مسیح چنین‌کسان را حکم می‌کنیم و پند می‌دهیم که آرام و قرار بگیرند و برای تأمین معاش خود به آرامی کار کنند. ۱۳و امّا شما ای برادران، هرگز از انجام کار درست خسته نشوید. ۱۴هر گاه کسی از تعالیم ما در این نامه اطاعت نکند، او را نشان کنید و با وی معاشرت ننمایید تا شرمنده شود. ۱۵ولی او را دشمن مشمارید، بلکه همچون برادر به وی هشدار دهید. ۱۶حال، خداوندِ سلامتی، خود همواره و از هر حیث به شما سلامتی عطا فرماید. خداوند با همگی شما باد. ۱۷من، پولس، به خط خود این سلام را می‌نویسم. این نشان ویژۀ همۀ نامه‌های من است. من چنین می‌نویسم. ۱۸فیض خداوند ما عیسی مسیح با همگی شما باد. آمین.

لوقا ۱۶.۱۵-۱۸, ۱۷.۱-۴ (انجیل)

۱۵به آنها گفت: «شما آن کسانید که خویشتن را به مردم پارسا می‌نمایید، امّا خدا از دلتان آگاه است. آنچه مردم ارج بسیارش نهند، در نظر خدا کراهت‌آور است! ۱۶«تورات و انبیا تا زمان یحیی بود. از آن پس، به پادشاهی خدا بشارت داده می‌شود و هر کس به جَبر و زور راه خود بدان می‌گشاید. ۱۷با این حال، آسانتر است آسمان و زمین زایل شود تا اینکه نقطه‌ای از تورات فرو افتد! ۱۸«هر که زن خویش را طلاق دهد و زنی دیگر اختیار کند، زنا کرده است، و نیز هر که زنی طلاق داده شده را به زنی بگیرد، مرتکب زنا شده است. ۱آنگاه به شاگردان خود گفت: «از لغزشها گریزی نیست، امّا وای بر کسی که آنها را سبب گردد. ۲او را بهتر آن می‌بود که سنگ آسیایی به گردنش بیاویزند و به دریا افکنند تا اینکه سبب لغزش یکی از این کوچکان شود. ۳پس مراقب خود باشید. اگر برادرت گناه کند، او را توبیخ کن، و اگر توبه کرد، ببخشایش. ۴اگر هفت بار در روز به تو گناه ورزد، و هفت بار نزد تو بازآید و گوید: ”توبه می‌کنم،“ او را ببخشا.»

قدیس گریگوری دکاپولیتس (۸۴۲)

He was born in Irenopolis, one of the “Ten Cities” of Asia Minor. Though his parents wanted him to marry, he entered monastic life as a young man, and struggled for many years, living in reclusion under the guidance of a wise spiritual father. One day, while in prayer, he was carried away to Paradise and experienced the blessedness that the redeemed will know at the general Resurrection. The vision seemed to him only to last for an hour, but he learned from his disciple that he had been in ecstasy for four days.

Aware that the Enemy can appear as an angel of light, and that we should be suspicious of seeming revelations, he sought the counsel of his Abbot, who reassured him, and told him to give thanks to God by continuing in his ascetic labors.

Soon, he was told by revelation that he was to go forth into the world, living without an earthly home, to uphold the Orthodox faith, which was then under attack by the Iconoclasts. He traveled through Ephesus, Constantinople, Corinth, Rome, Sicily, Thessalonica, and Constantinople again, laboring in defense of the Faith and working many miracles. Usually he would stay with poor people who welcomed him into their houses, though it was forbidden by law to receive an Orthodox monk (that is, one who defended the Icons). In his last few years, afflicted by illness, he settled in Constantinople, where he reposed in peace in 832, just before the end of iconoclasm and the restoration of Orthodoxy. Since 1490, his incorrupt relics have dwelt at the Monastery of Bistritsa in Romania, where they continue to be a source of miracles for the many pilgrims who come to venerate them.

پدر مقدس ما پروکلوس, اسقف اعظم قسطنطنیه (۴۴۷)

He was a disciple and scribe of St John Chrysostom. About the year 426 he was ordained Bishop of Cyzicus, but was unable to take up his see because another had been unlawfully elected in his place, so he remained in Constantinople. Around 428, Nestorius was made Patriarch of Constantinople, and almost immediately began teaching his blasphemous doctrine that the holy Virgin could not be called Theotokos, “God-bearer,” but only Christotokos, “Christ-bearer.” Proclus resisted this teaching forcefully, once giving a sermon in the presence of the heretical Patriarch, defending the Orthodox teaching concerning the Theotokos. Proclus was elevated to the throne of Patriarch of Constantinople in 434, after Nestorius had been deposed and the Orthodox teaching clearly proclaimed in an Ecumenical Council. It was Proclus who persuaded the Emperor Theodosius the Younger to have the holy relics of his teacher St John Chrysostom returned to Constantinople, and who received them on their triumphal return to the city. He reposed in peace in 447.