۲ نوامبر ۲۰۲۶
دوشنبه هفته بیست‌وسوم بعد از پنطیکاست

بدون روزه

یادبودها

شهیدان مقدس آکیندینوس، پگاسیوس، آفتونیوس، اِلپیدوفوروس و آنِمپودیستوس، از ایران (۳۷۶)

خوانش‌های کتاب مقدس

اول تسالونیکیان ۱.۱-۵ (رساله)

۱از پولس و سیلاس و تیموتائوس، به کلیسای تسالونیکیان که در خدای پدر و خداوندْ عیسی مسیح‌اند: فیض و سلامتی بر شما باد. ۲ما همواره خدا را به‌خاطر وجود همۀ شما شکر می‌گوییم و از شما در دعاهای خود نام می‌بریم، ۳و پیوسته در حضور خدا و پدر خود، عمل شما را که از ایمان ناشی می‌شود و محنت شما را که محرک آن محبت است و پایداری شما را که از امید به خداوندمان عیسی مسیح الهام می‌گیرد، به یاد می‌آوریم. ۴زیرا ای برادران که محبوب خدایید، از برگزیدگی شما آگاهیم. ۵چرا که انجیلِ ما تنها نه با کلمات، بلکه با قدرت و روح‌القدس و یقین کامل به شما رسید، چنانکه نیک می‌دانید به‌خاطر شما چگونه در میانتان رفتار کردیم.

لوقا ۱۱.۲۹-۳۳ (انجیل)

۲۹چون بر شمار جمعیت افزوده می‌شد، عیسی گفت: «این نسل، نسلی است بس شرارت‌پیشه. خواستار آیتی هستند! امّا آیتی به ایشان داده نخواهد شد جز آیت یونس. ۳۰زیرا همان‌گونه که یونس آیتی بود برای مردم نینوا، پسر انسان نیز برای این نسل آیتی خواهد بود. ۳۱در روز داوری، ملکۀ جنوب با این نسل بر خواهد خاست و محکومشان خواهد کرد، زیرا او از آن سوی دنیا آمد تا حکمت سلیمان را بشنود، و حال آنکه کسی بزرگتر از سلیمان اینجاست. ۳۲مردم نینوا در روز داوری با این نسل بر خواهند خاست و محکومشان خواهند کرد، زیرا آنها در اثر موعظۀ یونس توبه کردند، و حال آنکه کسی بزرگتر از یونس اینجاست. ۳۳«هیچ‌کس چراغ را برنمی‌افروزد تا آن را پنهان کند یا زیر کاسه‌ای بنهد، بلکه چراغ را بر چراغدان می‌گذارند تا هر که داخل شود روشنایی را ببیند.

یادبودها

شهیدان مقدس آکیندینوس، پگاسیوس، آفتونیوس، اِلپیدوفوروس و آنِمپودیستوس، از ایران (۳۷۶)

آکیندینوس، پگاسیوس و آنمپودیستوس از درباریانِ شاپور دوم، شاه ایران، بودند. چون شاه آزاری سخت بر مسیحیان آغاز کرد، این سه از دربار کناره گرفتند و به خانه‌ای شخصی رفتند و، بی‌آنکه از جان خود بترسند، آشکارا هم‌ایمانانِ مسیحیِ خود را برمی‌انگیختند که در ایمانشان استوار بمانند. به همین سبب بازداشت شدند و نزد سرورِ پیشینشان آورده شدند، و او ایشان را به شکنجه‌های بی‌رحمانهٔ بسیار سپرد، که به‌طرزی معجزه‌آسا از همه سالم بیرون آمدند. یکی از سربازان شاه، به نام آفتونیوس، چون این را دید، ایمان آورد و بی‌درنگ سرش را بریدند. سپس درباریانِ پیشین را به شکنجه‌های دیگر سپردند، اما تنها اثرِ آن این بود که اِلپیدوفوروس، از بزرگانِ نامدار، و هفت هزار ایرانیِ دیگر به مسیح ایمان آوردند. همه سر بریده شدند، اما نه پیش از آنکه تعمید مقدس بیابند. آزمون‌های آن سه ادامه یافت، اما باز محفوظ ماندند، و حتی مادرِ شاه نیز به ایمان راستین رهنمون شد. سرانجام ایشان کشته شدند (روایت نمی‌گوید چگونه) و همراه مادر شاه و بیست و هشت تن دیگر تاج شهادت یافتند.