اول پطرس ۴.۱۲-۵.۵ (رساله)

۱۲ای عزیزان، از این آتشی که برای آزمودن شما در میانتان برپاست، در شگفت مباشید، که گویی چیزی غریب بر شما گذشته است. ۱۳بلکه شاد باشید از اینکه در رنجهای مسیح سهیم می‌شوید، تا به هنگام ظهور جلال او به‌غایت شادمان گردید. ۱۴اگر به خاطر نام مسیح شما را ناسزا گویند، خوشا به حالتان، زیرا روح جلال که روح خداست بر شما آرام می‌گیرد. ۱۵اگر رنج می‌کشید، مباد که به سبب قتل، دزدی، شرارت یا حتی فضولی باشد. ۱۶امّا اگر از آن سبب رنج می‌کشید که مسیحی هستید، شرمسار مباشید، بلکه چون کسی که این نام را بر خود دارد خدا را تمجید کنید. ۱۷زیرا زمان آن رسیده که داوری از خانۀ خدا آغاز شود؛ و اگر آغاز آن از ماست، پس سرانجامِ آنان که انجیل خدا را اطاعت نمی‌کنند، چه خواهد بود؟ ۱۸و «اگر پارسا به‌دشواری نجات یابد، خدانشناسان و گناهکاران چه خواهند کرد؟» ۱۹پس کسانی که به خواست خدا رنج می‌کشند، باید که جانهای خویش را به ’خالق امین‘ بسپارند و به نیکوکاری ادامه دهند. ۱من که خود از مشایخ هستم و شاهد بر رنجهای مسیح و شریکِ جلالی که آشکار خواهد شد، مشایخ را در میان شما پند می‌دهم:‏ ۲گلۀ خدا را که به دست شما سپرده شده است شبانی و نظارت کنید، امّا نه به اجبار بلکه با میل و رغبت، [آن‌گونه که خدا می‌خواهد]؛ و نه برای منافع نامشروع بلکه با عشق و علاقه. ۳نه آنکه بر کسانی که به دست شما سپرده شده‌اند سروری کنید، بلکه برای گله نمونه باشید، ۴تا چون رئیس شبانان ظهور کند، تاج جلالِ غیرفانی را دریافت کنید. ۵ای جوانان، شما نیز تسلیم مشایخ باشید. همگی در رفتارتان با یکدیگر فروتنی را بر کمر بندید، زیرا، «خدا در برابر متکبران می‌ایستد، امّا فروتنان را فیض می‌بخشد.»

مرقس ۱۲.۳۸-۴۴ (انجیل)

۳۸پس در تعلیم خود فرمود: «از علمای دین برحذر باشید که دوست دارند در قبای بلند راه بروند و مردم در کوچه و بازار آنها را سلام گویند، ۳۹و در کنیسه‌ها بهترین جای را داشته باشند و در ضیافتها بر صدر مجلس بنشینند. ۴۰از سویی خانه‌های بیوه‌زنان را غارت می‌کنند و از دیگر سو، برای تظاهر، دعای خود را طول می‌دهند. مکافات اینان بسی سخت‌تر خواهد بود.» ۴۱عیسی در برابر صندوق بِیت‌المال معبد به تماشای مردمی نشسته بود که پول در صندوق می‌انداختند. بسیاری از ثروتمندان مبالغ هنگفت می‌دادند. ۴۲سپس بیوه‌زنی فقیر آمد و دو قِران در صندوق انداخت. ۴۳آنگاه عیسی شاگردان خود را فرا خواند و به ایشان فرمود: «آمین، به شما می‌گویم، این بیوه‌زن فقیر بیش از همۀ آنها که در صندوق پول انداختند، هدیه داده است. ۴۴زیرا آنان جملگی از فزونی دارایی خویش دادند، امّا این زن در تنگدستی خود، هرآنچه داشت داد، یعنی تمامی روزی خویش را.»

انتقال ذخایر ایگناتیوس خداحامل (۱۰۷)

For his life, see December 20.

After his martyrdom, devoured by wild beasts in the amphitheater in Rome, only a few bones remained. These precious relics were gathered by the faithful, who took them back to Antioch, where they were received with joy by his former flock.

قدیس آندرئی روبلف, شمایل‌نگار (۱۴۳۰)

Many consider him the greatest iconographer of all time, and his “Holy Trinity” the finest icon. Very little is known of his life. He was born around 1360, and probably studied with the Byzantine iconographer Theophanes the Greek. He is known to have created icons for the Cathedral of the Annunciation in Moscow and the Cathedral of the Dormition at Vladimir. He created a highly spiritual and distinctively Russian iconographic style that set the standard for Russian iconography for centuries thereafter. It is said that he knew St Sergius of Radonezh (July 5). In his later years he became a monk.

پدر مقدس ما آفراهاط ایرانی (سدهٔ ۴)

او از اشرافِ بت‌پرستِ ایران بود، اما به مسیح ایمان آورد و خانهٔ خود را ترک کرد و به شهر مسیحیِ اِدِسا رفت و در آنجا تعمید یافت. سپس به انطاکیه رفت و در فاصله‌ای کوتاه از شهر به دعا و ریاضت زیست. تا سالخوردگیِ بسیار جز اندکی نان چیزی نمی‌خورد، و آنگاه کمی سبزی به خوراکش افزود. با آنکه یونانی بسیار کم می‌دانست، روح مقدس به او نیرو بخشید تا بسیاری را به مسیح بگرواند و بدعت‌گذارانِ دانشمندِ آریوسی را که کلیسای انطاکیه را آشفته می‌کردند، درمانده سازد.

چون آفراهاط دانست که والِنس، امپراتور آریوسی، کلیسای مسیح را آزار می‌دهد، به شهر رفت تا از ایمان راستین پشتیبانی کند. روزی خودِ امپراتور در میدان شهر به آفراهاط برخورد و از او پرسید چرا خلوت خود را رها کرده و به انطاکیه آمده است. قدیس پاسخ داد: «این را به من بگو: اگر دوشیزه‌ای بودم در اتاقِ خلوتِ خود در خانه، و می‌دیدم کسی خانهٔ پدرم را به آتش می‌کشد، آیا مرا اندرز نمی‌دادی که هر چه زودتر آتش را خاموش کنم؟ این همان کاری است که اکنون می‌کنم، زیرا کلیسا، خانهٔ پدرِ آسمانی، در آتشی که تو افروخته‌ای می‌سوزد!» یکی از ملازمان امپراتور آفراهاط را به سبب این گستاخی به مرگ تهدید کرد؛ اما خودِ آن ملازم بعدها، هنگامی که برای گرمابهٔ امپراتور آب گرم می‌کرد، غرق شد و جان داد. این امر امپراتور را از آزار رساندن به آن مرد مقدس ترساند، و او همچنان ایمان راستین را موعظه کرد و معجزه‌های بسیار انجام داد. او در آرامش آرمید.

آرامش مبارک پدر دیمتریوس گاگاستاتیس (۱۹۷۵)

Though not yet officially a Saint of the Church, Papa Dimitrios is widely revered in Greece and abroad. His life is an inspiring example of the possibility of great holiness for those living in the world: a simple married parish priest, he spent forty-two years serving his childhood parish, and had nine daughters. He was a spiritual child of Elder Amphilochios of Patmos, and in turn became a spiritual father to many. His biography describes his last years thus: “On October 1, 1973, he resigned for reasons of health. Since then, he remained confined at home, living as a saint with incessant prayer, glorifying and thanking God for the trial of his illness. He delivered his holy soul to the hands of the living God on January 29, 1975, in peace.”

For more on Papa-dimitri, read this biographical sketch.