مرقس ۱۶.۱-۸ (انجیل دوم صبحگاهی)

۱چون روز شَبّات گذشت، مریم مَجدَلیّه و سالومه و مریم، مادر یعقوب، حنوط خریدند تا بروند و بدن عیسی را تدهین کنند. ۲پس در نخستین روز هفته، سحرگاهان، هنگام طلوع آفتاب، به سوی مقبره روانه شدند. ۳آنها به یکدیگر می‌گفتند: «چه کسی سنگ را برای ما از جلوی مقبره خواهد غلتانید؟» ۴امّا چون نگریستند، دیدند آن سنگ که بسیار بزرگ بود، از جلوی مقبره به کناری غلتانیده شده است. ۵چون وارد مقبره شدند، جوانی را دیدند که بر سمت راست نشسته بود و ردایی سفید بر تن داشت. از دیدن او هراسان شدند. ۶جوان به ایشان گفت: «مترسید. شما در جستجوی عیسای ناصری هستید که بر صلیبش کشیدند. او برخاسته است؛ اینجا نیست. جایی که پیکر او را نهاده بودند، بنگرید. ۷حال، بروید و به شاگردان او و به پطرس بگویید که او پیش از شما به جلیل می‌رود؛ در آنجا او را خواهید دید، چنانکه پیشتر به شما گفته بود.» ۸پس زنان بیرون آمده، از مقبره گریختند، زیرا لرزه بر تنشان افتاده بود و حیران بودند. آنها به هیچ‌کس چیزی نگفتند، چرا که می‌ترسیدند.

افسسیان ۲.۱۴-۲۲ (رساله)

۱۴زیرا او خودْ صلح و سلامت ماست، که این دو گروه را یکی ساخته است. او در بدن خود دیوار جدایی را که باعث دشمنی بود فرو ریخته، ۱۵شریعت را با قوانین و مقرراتش باطل ساخت، بدین قصد که از آن دو یک انسانِ نو آفریده، صلح و سلامت پدید آورد ۱۶و هر دو گروه را در یک بدن با خدا آشتی دهد، به واسطۀ صلیب خود که بر آن دشمنی را کشت. ۱۷او آمد و بشارت صلح را به شما که دور بودید و به آنان که نزدیک بودند، رسانید، ۱۸زیرا به واسطۀ او، هر دو توسط یک روح به حضور پدر دسترسی داریم. ۱۹پس دیگر نه بیگانه و اجنبی، بلکه هموطن مقدسین و عضو خانوادۀ خدایید؛ ۲۰و بر شالودۀ رسولان و انبیا بنا شده‌اید، که عیسی مسیح خودْ سنگ اصلی آن بناست. ۲۱در او تمامی این بنا به هم می‌پیوندد و به صورت معبدی مقدّس در خداوند بر پا می‌شود. ۲۲و در او شما نیز با هم بنا می‌شوید تا به صورت مسکنی درآیید که خدا به واسطۀ روحش در آن ساکن است.

لوقا ۱۷.۱۲-۱۹ (انجیل)

۱۲پس چون به دهی وارد می‌شد، ده جذامی به او برخوردند. آنها دور ایستاده ۱۳با صدای بلند فریاد برآوردند: «ای عیسی، ای استاد، بر ما ترحم کن.» ۱۴چون عیسی آنها را دید، گفت: «بروید و خود را به کاهن بنمایید.» آنها به راه افتادند و در میانۀ راه از جذام پاک شدند. ۱۵یکی از آنها چون دید شفا یافته است، در حالی که با صدای بلند خدا را ستایش می‌کرد، بازگشت ۱۶و خود را به پای عیسی افکند و او را سپاس گفت. آن جذامی سامِری بود. ۱۷عیسی فرمود: «مگر آن ده تن همه پاک نشدند؟ پس نُه تن دیگر کجایند؟ ۱۸آیا به‌جز این غریبه، کسی دیگر بازنگشت تا خدا را سپاس گوید؟» ۱۹سپس به او گفت: «برخیز و برو، ایمانت تو را شفا داده است.»

قدیس پاتاپیوس تبس

He was born at Thebes in Egypt, and at a young age left his pious parents, his inheritance and his acquaintances to dwell in the Egyptian desert, devoting himself to ceaseless prayer. After many years, he reputation spread and, despite his desire for solitude, throngs of pilgrims would seek him out for his prayers and counsel. To escape the attentions of men, he did a surprising thing: he abandoned the desert and moved to Constantinople, settling in the Blachernae district, where, amid the bustle of the city, he was able to pass unnoticed, more secure in his solitude than he had been in the caves of Egypt.

As he grew in obedience to the commandments of Christ, the grace of working miracles grew in him, and once again he gradually became known. Once a blind man cast himself before Patapius on the street, and the Saint cured him instantly by calling on the name of Christ. Once he healed a man crippled by dropsy, anointing him with the oil from a vigil lamp and signing him with the Cross.

After blessing the Church for many years with his prayers and miracles, St Patapius fell asleep in peace, and was buried in the church of the Monastery of the Egyptians near Constantinople. In 1904 his precious and incorrupt relics were uncovered in the course of some building at a small monastery near Corinth. From that time the monastery has been dedicated to St Patapius, and many miracles are worked there.

رسولان مقدس سوستنس, آپولوس, تیخیکوس و اِپافرودیتوس, کیفا و قیصر

All of these Apostles are mentioned in the New Testament. Sosthenes was the ruler of the Synagogue in Corinth, and was converted through the preaching of St Paul. After traveling with St Paul for years, he became Bishop of Colophon near Ephesus. Apollos was a Jew from Alexandria, well educated and with a deep knowledge of the Scriptures. He was brought to the fulness of the Christian faith by Priscilla and Aquila in Ephesus, and went out preaching the Gospel among the pagans. His eloquence was so admired that for awhile the gentile Church divided into two factions, one for Paul and one for Apollos. Saint Apollos later became Bishop of Caesarea.

(The Synaxarion lists Cephas and Caesar here; but some believe that St Paul’s reference to Cephas in 1 Cor 1:12 refers to the Apostle Peter, not to a separate companion of St Paul; and that “those of Caesar’s household” (Phil. 4:22) refers to Christians in the Emperor’s palace in Rome, not to a Christian named Caesar.)