غلاطیان ۴.۸-۲۱ (رساله)

۸پیش از این، زمانی که خدا را نمی‌شناختید، چیزهایی را بندگی می‌کردید که در حقیقت خدا نیستند. ۹امّا اکنون که خدا را می‌شناسید، یا بهتر بگویم، خدا شما را می‌شناسد، چگونه است که دیگر بار به سوی آن اصول سست و بی‌ارزش بازمی‌گردید؟ آیا می‌خواهید آنها را از سر نو بندگی کنید؟ ۱۰روزها و ماهها و فصلها و سالها را نگاه می‌دارید! ۱۱می‌ترسم زحماتی که برایتان کشیدم به هدر رفته باشد. ۱۲ای برادران، از شما تمنا دارم که همچون من بشوید، زیرا من نیز همانند شما شده‌ام. در حقّم هیچ بدی نکردید. ۱۳چنانکه می‌دانید، نخستین بار، بیماری جسمی‌ام سبب شد که بشارت انجیل را به شما برسانم. ۱۴امّا هرچند وضع جسمی من برای شما آزمایشی بود، لیکن به من به دیدۀ تحقیر یا با کراهت نگاه نکردید. بلکه مرا همچون فرشته‌ای از جانب خدا و یا خود مسیح عیسی پذیرا شدید. ۱۵پس کجاست آن شور و شعف شما؟ زیرا می‌توانم شهادت دهم که اگر می‌توانستید، حتی چشمان خود را بیرون آورده به من می‌دادید. ۱۶آیا اکنون چون حقیقت را به شما می‌گویم دشمنتان شده‌ام؟ ۱۷آن اشخاص برای شما غیرت دارند، امّا نه با قصد نیکو. آنان می‌خواهند شما را از ما جدا کنند تا برای خودشان غیرت داشته باشید. ۱۸غیرت داشتن نیکوست، به شرطی که با قصد نیکو باشد و همیشگی، نه فقط زمانی که من با شما هستم. ۱۹فرزندان عزیزم، که برایتان باز دردِ زایمان دارم تا مسیح در شما شکل بگیرد، ۲۰کاش هم‌اکنون نزدتان بودم تا لحن خود را تغییر می‌دادم، زیرا از شما در شگفتم. ۲۱شما که می‌خواهید زیر شریعت باشید، مرا بگویید، آیا از آنچه شریعت می‌گوید آگاه نیستید؟

مرقس ۶.۴۵-۵۳ (انجیل)

۴۵عیسی بی‌درنگ شاگردان خود را بر آن داشت تا در همان حال که او مردم را مرخص می‌کرد، سوار قایق شوند و پیش از او به بِیت‌صِیْدا در آن سوی دریا بروند. ۴۶پس از روانه کردن مردم، خود به کوه رفت تا دعا کند. ۴۷چون غروب شد، قایق به میانۀ دریا رسید و عیسی در خشکی تنها بود. ۴۸دید که شاگردان به زحمت پارو می‌زنند، زیرا بادِ مخالف می‌وزید. در حدود پاس چهارم از شب، عیسی گام‌زنان بر روی آب به سوی آنان رفت و خواست از کنارشان بگذرد. ۴۹امّا چون شاگردان او را در حال راه رفتن بر آب دیدند، گمان کردند شبحی است. پس فریاد برآوردند، ۵۰زیرا از دیدن او وحشت کرده بودند. امّا عیسی بی‌درنگ با ایشان سخن گفت و فرمود: «دل قوی دارید، من هستم. مترسید!» ۵۱سپس نزد ایشان به قایق برآمد و باد فرو نشست. ایشان بی‌اندازه شگفت‌زده شده بودند ۵۲چرا که معجزه نانها را درک نکرده بودند، بلکه دلشان سخت شده بود. ۵۳چون به کرانۀ دیگر رسیدند، در سرزمین جِنیسارِت فرود آمدند و در آنجا لنگر انداختند.

شهید ماماس قیصریه در کاپادوکیه (۲۷۵), و او والدین, شهیدان تئودوتوس و روفینا

He began his life in the cruelest of circumstances: both of his parents were imprisoned for their faith in Christ. First his father, Theodotus, died in prison, then his mother, Rufina, died shortly after his birth, so the infant was left alone in prison beside the bodies of his parents. But an angel appeared to the widow Ammia, telling her to go to the prison and rescue the child. Ammia obtained the city governor’s permission to bury the parents and bring the child home. He was called Mamas because he was mute until the age of five and his first word was `Mama’. Despite his late beginning, he showed unusual intelligence and, having been brought up in piety, soon openly proclaimed his Christian faith. When he was only fifteen years old he was arrested and brought before the Emperor Aurelian. The Emperor, perhaps seeking to spare the boy, told him to deny Christ only with his lips, and the State would not concern itself with his heart. Mamas replied `I shall not deny my God and King Jesus Christ either in my heart or with my lips.’ He was sent to be tortured, but miraculously escaped and lived in the mountains near Caesarea. There he lived in solitude and prayer and befriended many wild beasts. In time, he was discovered by the persecutors and stabbed to death with a trident by a pagan priest.

قدیس یوحنا چهارم, پاتریارک قسطنطنیه, شناخته شده به عنوان یوحنا روزه‌دار (۵۹۵)

He was born and raised in Constantinople. When he came of age he worked as a goldsmith and an engraver at the mint; but, renouncing worldly things, he was ordained a deacon and given charge of the distribution of alms in Constantinople. He gave freely to all with no consideration of their worthiness. The Synaxarion says ‘the more he distributed the more God filled his purse, so that it seemed inexhaustible.’

Upon the death of Patriarch Eutyches in 582, John became Patriarch and reigned for thirteen years, reposing in peace in 595. (It was during his reign that the term “Ecumenical Patriarch” began to be used to refer to the Patriarch of Constantinople.) St John was known for his great asceticism and fasting, and as a powerful intercessor and wonderworker. So generous was he to the poor that he used up all his funds in almsgiving and had to ask the Emperor for a loan, which he used to give more alms. After his repose, his only possessions were found to be an old cassock, a linen shirt and a wooden spoon.

مقدس اِلعازار, پسر هارون و دوم عالی کشیش اسرائیل

He was the son of Aaron, the first High Priest of Israel, and he in turn became the second High Priest. He reposed in peace.

آرامش هیرومونک سرافیم (رز) پلاتینا (۱۹۸۲). (۲۰ اوت ت.ق)

This modern-day pioneer of Orthodoxy and monasticism in America has not been glorified as a Saint of the Church, though many individuals ask his prayers and icons of him have been painted.

Eugene Rose was born in 1934 in California, where he spent all his life. Following an intense spiritual search that took him through study of several Eastern Religions (he earned a graduate degree in Chinese Philosophy), he providentially encountered the Russian Orthodox community in San Francisco, and in 1962 was received into the Orthodox Church. The sanctity of Archbishop (now Saint) John Maximovich was especially important to his development in the Faith.

After a few more years living in the world, he and his friend Gleb Podmosensky founded a small monastic brotherhood in the wilderness of far northern California; in time they were tonsured as monks and ordained as priests: Fr Seraphim and Fr Herman. At a time when Orthodoxy was almost invisible in North America, the monastery became a beacon of Orthodoxy for Americans seeking an authentic Christian faith.

Fr Seraphim reposed in 1982 at the age of forty-eight. Many of his writings are still in print. A biography, Father Seraphim Rose: His life and works, by Hieromonk Damascene, is highly recommended.