اول قرنتیان ۱۰.۱۲-۲۲ (رساله)

۱۲پس آن که گمان می‌کند استوار است، به‌هوش باشد که نیفتد! ۱۳هیچ آزمایشی بر شما نیامده که مناسب بشر نباشد. و خدا امین است؛ او اجازه نمی‌دهد بیش از توان خود آزموده شوید، بلکه همراه آزمایش راه گریزی نیز فراهم می‌سازد تا تاب تحملش را داشته باشید. ۱۴پس ای عزیزان، از بت‌پرستی بگریزید. ۱۵با خردمندان سخن می‌گویم؛ خود دربارۀ آنچه می‌گویم قضاوت کنید. ۱۶آیا جام برکت که به جهت آن شکر می‌گزاریم، شریک شدن در خون مسیح نیست؟ و آیا نانی که پاره می‌کنیم، شریک شدن در بدن مسیح نیست؟ ۱۷از آنجا که نانْ یکی است، ما نیز که بسیاریم، یک بدن هستیم، زیرا همه از یک نان بهره می‌یابیم. ۱۸قوم اسرائیل را بنگرید: آیا آنان که از قربانیها می‌خوردند در مذبح شریک نمی‌شدند؟ ۱۹آیا مقصودم این است که خوراکِ تقدیمی به بت چیزی است، یا اینکه بت چیزی است؟ ۲۰نه، مقصود این است که قربانیهای بت‌پرستان تقدیم دیوها می‌شود نه تقدیم خدا، و من نمی‌خواهم شما شریک دیوها باشید. ۲۱نمی‌توانید هم از جام خداوند بنوشید هم از جام دیوها؛ نمی‌توانید هم از سفرۀ خداوند بهره یابید، هم از سفرۀ دیوها. ۲۲آیا می‌خواهیم غیرت خداوند را برانگیزیم؟ آیا از او تواناتریم؟

متی ۱۶.۲۰-۲۴ (انجیل)

۲۰آنگاه شاگردان خود را منع کرد که به هیچ‌کس نگویند او مسیح است. ۲۱از آن پس عیسی به آگاه ساختن شاگردان خود از این حقیقت آغاز کرد که لازم است به اورشلیم برود و در آنجا از مشایخ و سران کاهنان و علمای دین آزار بسیار ببیند و کشته شود و در روز سوّم برخیزد. ۲۲اما پطرس او را به کناری برد و سرزنش‌کنان گفت: «دور از تو، سرورم! مباد که چنین چیزی هرگز بر تو واقع شود.» ۲۳عیسی روی برگردانیده، به او گفت: «دور شو از من، ای شیطان! تو مانعِ راه منی، زیرا افکار تو انسانی است نه الهی.» ۲۴سپس رو به شاگردان کرد و فرمود: «اگر کسی بخواهد مرا پیروی کند، باید خود را انکار کرده، صلیب خویش برگیرد و از پی من بیاید.

مجمع فرشته اعظم جبرائیل

On this day all the many visitations and miracles of the holy Archangel, recorded in Holy Scripture and ever since, are commemorated. This feast duplicates the Synaxis of the Archangel Gabriel that is celebrated on March 26, the day after Annunciation; it is thought that it was added to the calendar here some time in the ninth century, so that it could be celebrated more festively outside of Great Lent.

شهید مقدس گولیندوک، از ایران (سدهٔ ۶)

او بانویی از بزرگ‌زادگان ایران در روزگار خسرو دوم (۵۹۰–۶۲۸) بود. با رؤیای فرشته‌ای به مسیح ایمان آورد و تعمید مقدس یافت؛ نام تعمیدی‌اش مریم بود. شوهرِ خشمگینش او را نزد خسرو شاه گزارش داد، و شاه او را هجده سال در سیاه‌چالی پلید که «فراموشخانه» نام داشت افکند. در این سال‌ها بارها از او خواستند که مسیح را انکار کند و به شیوه‌های گوناگون آزارش دادند. او را پیش مارهای زهرآگین انداختند، اما مارها به او آسیبی نرساندند. چند جوانِ بی‌قانون را به سلولش فرستادند تا او را بی‌حرمت کنند، اما خدا او را از چشم ایشان پنهان کرد. بسیاری از ایرانیان، که از شکیبایی او در رنج‌ها به شگفتی آمده و دلگرم شده بودند، مسیح را پذیرفتند. سرانجام با دیدار فرشته‌ای آزاد شد، به اورشلیم و قسطنطنیه سفر کرد و در آرامش آرمید.

در تقویم اسلاوی یادبود او ۱۲ ژوئیه است.

قدیس ژولیان, اسقف سنومانیس (لو مان) (سده ۱)

He was made bishop by the Apostle Peter and sent to Gaul as a missionary. Some believe that he was Simon the Leper, whom the Lord healed, later named Julian in Baptism. In Gaul, despite great difficulty and privation, he converted many to faith in Christ and worked many miracles — healing the sick, driving out demons, and even raising the dead. In time the local prince, Defenson, was baptised along with many of his subjects. He reposed in peace.

آرامش فوتیوس کونتوگلو (۱۹۶۵) (۳۰ ژوئن ت.ق)

He is called “Blessed Photios” by many, but has not yet been officially glorified. In the twentieth century, he almost singlehandedly restored the practice of true Byzantine iconography to the Church. He was born in 1895 in one of the many Greek towns of Asia Minor. He and his family fled to Greece during the “exchange of populations” of 1923, when more than a million Greeks were driven from Turkey and resettled in Greece. He studied to be a secular artist, but was increasingly drawn to Byzantine iconography, the practice of which had almost disappeared: he learned the iconographic ethos and technique by copying ancient models and studying with the few monks on the Holy Mountain who still practiced true iconography. Initially his work was scorned, since secular western standards had come to dominate even the art of the Church. Slowly, through his tireless labors, an understanding of Orthodoxy iconography was restored to the Church, not only in Greece, but throughout the world. Though married, he lived his life in poverty, often donating his work to churches or performing it for nominal fees. His deeply spiritual writings are greatly honored in Greece, though most remain untranslated into English.