اعمال رسولان ۱۹.۱-۸ (رساله)

۱و امّا هنگامی که آپولس در قُرِنتُس بود، پولس پس از گذر از نواحی مرتفع مرکزی، به اَفِسُس رسید. در آنجا شاگردانی چند یافت ۲و از ایشان پرسید: «آیا هنگامی که ایمان آوردید، روح‌القدس را یافتید؟» گفتند: «ما حتی نشنیده‌ایم که روح‌القدس هست.» ۳به ایشان گفت: «پس چه تعمیدی یافتید؟» گفتند: «تعمید یحیی.» ۴پولس گفت: «تعمید یحیی، تعمیدِ توبه بود. او به قوم می‌گفت به آن که پس از او می‌آمد ایمان بیاورند، یعنی به عیسی.» ۵چون این را شنیدند، در نام خداوندْ عیسی تعمید گرفتند. ۶و هنگامی که پولس دست بر آنان نهاد، روح‌القدس بر ایشان آمد، به گونه‌ای که به زبانهای غیر سخن گفتند و نبوّت کردند. ۷آن مردان، جملگی حدود دوازده تن بودند. ۸سپس پولس به کنیسه رفته، در آنجا سه ماه دلیرانه سخن می‌گفت و دربارۀ پادشاهی خدا مباحثه می‌کرد و دلایل قاطع می‌آورد.

یوحنا ۱۴.۱-۱۱ (انجیل)

۱«دل شما مضطرب نباشد. به خدا ایمان داشته باشید؛ به من نیز ایمان داشته باشید. ۲در خانۀ پدر من منزل بسیار است، وگرنه به شما می‌گفتم. می‌روم تا مکانی برای شما آماده کنم. ۳و آنگاه که رفتم و مکانی برای شما آماده کردم، باز می‌آیم و شما را نزد خود می‌برم، تا آنجا که من هستم شما نیز باشید. ۴جایی که من می‌روم راهش را می‌دانید.» ۵توما به او گفت: «ما حتی نمی‌دانیم به کجا می‌روی، پس چگونه می‌توانیم راه را بدانیم؟» ۶عیسی به او گفت: «من راه و راستی و حیات هستم؛ هیچ‌کس جز به واسطۀ من، نزد پدر نمی‌آید. ۷اگر مرا می‌شناختید، پدر مرا نیز می‌شناختید؛ امّا پس از این او را می‌شناسید و او را دیده‌اید.» ۸فیلیپُس به او گفت: «سرور ما، پدر را به ما بنما، که همین ما را کافی است.» ۹عیسی به او گفت: «فیلیپُس، دیری است با شما هستم و هنوز مرا نشناخته‌ای؟ کسی که مرا دیده، پدر را دیده است؛ پس چگونه است که می‌گویی ”پدر را به ما بنما“؟ ۱۰آیا باور نداری که من در پدرم و پدر در من است؟ سخنانی که من به شما می‌گویم از خودم نیست، بلکه پدری که در من ساکن است، اوست که کارهای خود را به انجام می‌رساند. ۱۱این سخن مرا باور کنید که من در پدرم و پدر در من است؛ وگرنه به سبب آن کارها این را باور کنید.

شهید باکره گلیکریا (۱۴۱)

At a pagan festival in Thrace, when the Governor of the region was offering sacrifice to the idols, St Glyceria entered the temple and declared herself to be a handmaid of Christ. When the governor commanded her to make sacrifice to the gods, she overturned the statue of Zeus, smashing it to pieces. For this, and for her continued refusal to deny her faith, she was seized and subjected to many tortures. First, the governor had her sealed in a prison cell with the intention of starving her to death; but an angel appeared to Glykeria and gave her heavenly food. When enough time had passed that the governor was certain that Glykeria had perished, he opened her cell, and all present were astonished to see her alive, healthy and full of joy. At this her jailer, Laodicius, confessed Christ and was beheaded. Glykeria was then thrown into a fire, but stood in it unharmed, praising God like the Three Children in Babylon. Finally she was cast to wild beasts, where she gave up her soul to God. A healing myrrh flowed from her relics.

شهید مقدس الکساندر روم (۲۹۸)

He was an eighteen-year-old soldier in the army of the Emperor Maximian. When a public sacrifice was made to the Roman idols, Alexander refused to take part, for which he was brought before the Captain Tiberian, who told him he must either deny Christ or die. When he stood fast for Christ, he was arrested and taken through Macedonia to Byzantium, being cruelly tortured at every stop along the way. But everywhere he went, the Christians flocked to him, encouraging him and asking his blessing. His mother, Pimenia, travelled with him for the entire journey. In all his sufferings, Alexander was visited many times by an angel of God, who relieved his pain and encouraged him. As his Lord had commanded, Alexander loved and prayed for his enemies: At a place called Carasura, when the soldiers guarding him were suffering from thirst, he prayed, and a spring of cold water burst out of a dry place.

Finally, on the bank of the river Ergina, Tiberian ordered that Alexander be beheaded. As the executioner raised his sword, he saw radiant angels of God all around the holy Martyr, and was afraid to strike. Alexander asked the executioner why he had stayed his hand and, hearing the answer, prayed to God that he might send the angels away so that the executioner would not be afraid. The angels vanished, and Alexander received his crown of martyrdom. Pimenia, his mother, buried her son’s body, and many miracles of healing were worked at his grave. Some time later, Alexander appeared to his mother and told her of her approaching death, which occurred not long afterward.