اول یوحنا ۲.۷-۱۷ (رساله)

۷ای عزیزان، حکمی تازه به شما نمی‌نویسم، بلکه حکمی دیرین که از آغاز داشته‌اید. این حکم دیرین، همان پیام است که شنیدید. ۸در عین حال، حکمی که به شما می‌نویسم حکمی تازه است که حقیقتِ آن در او و نیز در شما نمایان است، زیرا تاریکی سپری می‌شود و نور حقیقی هم‌اکنون درخشیدن آغاز کرده است. ۹آن که می‌گوید در نور است امّا از برادر خود نفرت دارد، هنوز در تاریکی به سر می‌برد. ۱۰امّا آن که برادر خود را محبت می‌کند، در نور ساکن است و در او هیچ سبب لغزش نیست. ۱۱امّا آن که از برادر خود نفرت دارد، در تاریکی است و در تاریکی گام برمی‌دارد. او نمی‌داند کجا می‌رود، زیرا تاریکی چشمانش را کور کرده است. ۱۲ای فرزندان، به شما می‌نویسم، زیرا گناهانتان به‌خاطر نام او آمرزیده شده است. ۱۳ای پدران، به شما می‌نویسم، زیرا او را که از آغاز است، شناخته‌اید. ای جوانان، به شما می‌نویسم، زیرا بر آن شریر غلبه یافته‌اید. ای بچه‌ها، به شما می‌نویسم، زیرا پدر را شناخته‌اید. ۱۴ای پدران، به شما می‌نویسم، زیرا او را که از آغاز است، شناخته‌اید. ای جوانان، به شما می‌نویسم، زیرا توانایید و کلام خدا در شما ساکن است، و بر آن شریر غلبه یافته‌اید. ۱۵دنیا و آنچه را در آن است، دوست مدارید. اگر کسی دنیا را دوست بدارد، محبتِ پدر در او نیست. ۱۶زیرا هر چه در دنیاست، یعنی هوای نَفْس، هوسهای چشم و غرورِ مال و مقام، نه از پدر بلکه از دنیاست. ۱۷دنیا و هوسهای آن گذراست، امّا آن که ارادۀ خدا را به جا می‌آورد، تا ابد باقی می‌ماند.

مرقس ۱۴.۳-۹ (انجیل)

۳چون عیسی در بِیت‌عَنْیا در خانۀ شَمعون جذامی بر سفره نشسته بود، زنی با ظرفی مرمرین از عطری بسیار گرانبها، از سنبل خالص، نزد عیسی آمد و ظرف را شکسته، عطر را بر سر او ریخت. ۴امّا بعضی از حاضران به خشم آمده، با یکدیگر گفتند: «چرا باید این عطر این‌گونه تلف شود؟ ۵می‌شد آن را به بیش از سیصد دینار فروخت و بهایش را به فقیران داد.» و آن زن را سخت سرزنش کردند. ۶امّا عیسی بدیشان گفت: «او را به حال خود بگذارید. چرا می‌رنجانیدش؟ او کاری نیکو در حق من کرده است. ۷فقیران را همیشه با خود دارید و هر گاه بخواهید می‌توانید به آنها کمک کنید، امّا من همیشه نزد شما نخواهم بود. ۸این زن آنچه در توان داشت، انجام داد. او با این کار، بدن مرا پیشاپیش برای تدفین، تدهین کرد. ۹آمین، به شما می‌گویم، در تمام جهان، هر جا انجیل موعظه شود، کار این زن نیز به یاد او بازگو خواهد شد.»

انتقال ذخایر ایگناتیوس خداحامل (۱۰۷)

For his life, see December 20.

After his martyrdom, devoured by wild beasts in the amphitheater in Rome, only a few bones remained. These precious relics were gathered by the faithful, who took them back to Antioch, where they were received with joy by his former flock.

قدیس آندرئی روبلف, شمایل‌نگار (۱۴۳۰)

Many consider him the greatest iconographer of all time, and his “Holy Trinity” the finest icon. Very little is known of his life. He was born around 1360, and probably studied with the Byzantine iconographer Theophanes the Greek. He is known to have created icons for the Cathedral of the Annunciation in Moscow and the Cathedral of the Dormition at Vladimir. He created a highly spiritual and distinctively Russian iconographic style that set the standard for Russian iconography for centuries thereafter. It is said that he knew St Sergius of Radonezh (July 5). In his later years he became a monk.

پدر مقدس ما آفراهاط ایرانی (سدهٔ ۴)

او از اشرافِ بت‌پرستِ ایران بود، اما به مسیح ایمان آورد و خانهٔ خود را ترک کرد و به شهر مسیحیِ اِدِسا رفت و در آنجا تعمید یافت. سپس به انطاکیه رفت و در فاصله‌ای کوتاه از شهر به دعا و ریاضت زیست. تا سالخوردگیِ بسیار جز اندکی نان چیزی نمی‌خورد، و آنگاه کمی سبزی به خوراکش افزود. با آنکه یونانی بسیار کم می‌دانست، روح مقدس به او نیرو بخشید تا بسیاری را به مسیح بگرواند و بدعت‌گذارانِ دانشمندِ آریوسی را که کلیسای انطاکیه را آشفته می‌کردند، درمانده سازد.

چون آفراهاط دانست که والِنس، امپراتور آریوسی، کلیسای مسیح را آزار می‌دهد، به شهر رفت تا از ایمان راستین پشتیبانی کند. روزی خودِ امپراتور در میدان شهر به آفراهاط برخورد و از او پرسید چرا خلوت خود را رها کرده و به انطاکیه آمده است. قدیس پاسخ داد: «این را به من بگو: اگر دوشیزه‌ای بودم در اتاقِ خلوتِ خود در خانه، و می‌دیدم کسی خانهٔ پدرم را به آتش می‌کشد، آیا مرا اندرز نمی‌دادی که هر چه زودتر آتش را خاموش کنم؟ این همان کاری است که اکنون می‌کنم، زیرا کلیسا، خانهٔ پدرِ آسمانی، در آتشی که تو افروخته‌ای می‌سوزد!» یکی از ملازمان امپراتور آفراهاط را به سبب این گستاخی به مرگ تهدید کرد؛ اما خودِ آن ملازم بعدها، هنگامی که برای گرمابهٔ امپراتور آب گرم می‌کرد، غرق شد و جان داد. این امر امپراتور را از آزار رساندن به آن مرد مقدس ترساند، و او همچنان ایمان راستین را موعظه کرد و معجزه‌های بسیار انجام داد. او در آرامش آرمید.

آرامش مبارک پدر دیمتریوس گاگاستاتیس (۱۹۷۵)

Though not yet officially a Saint of the Church, Papa Dimitrios is widely revered in Greece and abroad. His life is an inspiring example of the possibility of great holiness for those living in the world: a simple married parish priest, he spent forty-two years serving his childhood parish, and had nine daughters. He was a spiritual child of Elder Amphilochios of Patmos, and in turn became a spiritual father to many. His biography describes his last years thus: “On October 1, 1973, he resigned for reasons of health. Since then, he remained confined at home, living as a saint with incessant prayer, glorifying and thanking God for the trial of his illness. He delivered his holy soul to the hands of the living God on January 29, 1975, in peace.”

For more on Papa-dimitri, read this biographical sketch.