Romans 1.18-27 (رساله)

۱۸زیرا غضب خدا از آسمان به ظهور می‌رسد بر هر گونه بی‌دینی و شرارت انسانهایی که با شرارت خود حقیقت را سرکوب می‌کنند. ۱۹زیرا آنچه از خدا می‌توان شناخت بر آنان آشکار است، چون خدا آن را بر ایشان آشکار ساخته است. ۲۰زیرا از آغاز آفرینش جهان، صفات نادیدنیِ خدا، یعنی قدرتِ سرمدی و الوهیت او را می‌توان با ادراک از امور جهانِ مخلوق، به‌روشنی دید. پس آنان را هیچ عذری نیست. ۲۱زیرا هرچند خدا را شناختند، امّا او را چون خدا حرمت نداشتند و سپاس نگفتند، بلکه در اندیشۀ خود به بطالت گرفتار آمدند و دلهای بی‌فهمِ ایشان را تاریکی فرا گرفت. ۲۲اگرچه ادعای حکمت می‌کردند، امّا احمق گردیدند ۲۳و جلال خدای غیرفانی را با تمثالهایی شبیه انسان فانی و پرندگان و حیوانات و خزندگان معاوضه کردند. ۲۴پس خدا نیز ایشان را در شهوات دلشان به ناپاکی واگذاشت، تا در میان خودْ بدنهای خویش را بی‌حرمت سازند. ۲۵آنان حقیقتِ خدا را با دروغ معاوضه کردند و مخلوق را به جای خالق پرستش و خدمت نمودند، خالقی که تا ابد او را سپاس باد. آمین. ۲۶پس خدا نیز ایشان را در شهواتی شرم‌آور به حال خود واگذاشت. حتی زنانشان، روابط طبیعی را با روابط غیرطبیعی معاوضه کردند. ۲۷به همین‌سان، مردان نیز از روابط طبیعی با زنان دست کشیده، در آتش شهوت نسبت به یکدیگر سوختند. مرد با مرد مرتکب اعمال شرم‌آور شده، مکافاتِ درخورِ انحرافشان را در خود یافتند.

متی ۵.۲۰-۲۶ (انجیل)

۲۰زیرا به شما می‌گویم، تا پارسایی شما برتر از پارسایی علمای دین و فَریسیان نباشد، هرگز به پادشاهی آسمان راه نخواهید یافت. ۲۱«شنیده‌اید که به پیشینیان گفته شده، ”قتل مکن، و هر که قتل کند، سزاوار محاکمه خواهد بود.“ ۲۲امّا من به شما می‌گویم، هر که بر برادر خود خشم گیرد، سزاوار محاکمه است؛ و هر که به برادر خود ’راقا‘ گوید، سزاوار محاکمه در حضور شوراست؛ و هر که به برادر خود احمق گوید، سزاوار آتش جهنم بُوَد. ۲۳پس اگر هنگام تقدیم هدیه‌ات بر مذبح، به یاد آوردی که برادرت از تو چیزی به دل دارد، ۲۴هدیه‌ات را بر مذبح واگذار و نخست برو و با برادر خود آشتی کن و سپس بیا و هدیه‌ات را تقدیم نما. ۲۵با شاکیِ خود که تو را به محکمه می‌برد، تا هنوز با وی در راه هستی، صلح کن، مبادا تو را به قاضی سپارد و قاضی تو را تحویل نگهبان دهد و به زندان افتی. ۲۶آمین، به تو می‌گویم که تا قِران آخر را نپردازی، از زندان به در نخواهی آمد.

کشیش‌شهید تیموتائوس، اسقف پروسا

“For his great spiritual purity, God gave him the gift of wonderworking, and he healed all manner of diseases and pains among the people. During the reign of the evil Emperor Julian, who had renounced Christ, holy Timothy was thrown into prison. The faithful visited him there to listen to the wise teaching of their bishop. When this came to the Emperor’s ears, he commanded that the executioner behead the Saint in the prison. This was in 362, and his soul entered into Paradise while his relics remained, full of miraculous power, to help the people and declare the power of the Lord.” (Prologue [adapted])

شهیدان مقدس الکساندر و آنتونینا (۳۱۳)

In Alexandria, the virgin Antonina was brought before Festus, the Governor, tortured for her faith in Christ, then thrown into prison. A Christian soldier named Alexander, who had never before seen or heard of Antonina, was commanded by an angel of God to go to her. Finding her, he gave her his military cloak, wrapping it about her head and body; and thus, with her head lowered, she was able to walk out of the prison while Alexander remained in her place. Alexander was brought before Festus, where he too confessed his faith in Christ. Antonina, learning of this, voluntarily came before the judge, who put both of them to hideous tortures, mutilating them in many ways before having them cast into a fire and burned alive.

A slightly different account says that Festus placed Antonina under guard in a brothel rather than a prison, so that her virginity might be defiled, and that it was from there that Alexander rescued her.

Festus, the Governor, was struck mute at the time of the holy martyrs’ death, and was tormented by an evil spirit for seven days, at the end of which he died.

کشیش‌شهید متروفانس, اول چینی کشیش, و چینی جدید شهیدان مشت‌زن قیام (۱۹۰۰)

“The Holy Martyrs of China were native Chinese Orthodox Christians brought up in piety at the Russian Orthodox Mission in Peking, which had been founded in 1685. During the Boxer Rebellion of 1900 against the foreign powers occupying China, native Chinese Christians were commanded by the Boxers to renounce Christianity or be tortured to death. Two hundred and twenty-two members of the Peking Mission, led by their priest Metrophanes Tsi-Chung and his family, refused to deny Christ, and were deemed worthy of a martyric death.” ( Great Horologion)