افسسیان ۶.۱۰-۱۷ (رساله, شنبه بعد از غطاس)

۱۰باری، در خداوند، و به پشتوانۀ قدرت مقتدر او، نیرومند باشید. ۱۱اسلحۀ کامل خدا را بر تن کنید تا بتوانید در برابر حیله‌های ابلیس بایستید. ۱۲زیرا ما را کشتی گرفتن با جسم و خون نیست، بلکه ما علیه قدرتها، علیه ریاستها، علیه خداوندگاران این دنیای تاریک، و علیه فوجهای ارواح شریر در جایهای آسمانی می‌جنگیم. ۱۳پس اسلحۀ کامل خدا را بر تن کنید، تا در روز شرّ شما را یارای ایستادگی باشد، و بتوانید پس از انجام همه چیز، بایستید. ۱۴پس استوار ایستاده، کمربند حقیقت را به میان ببندید و زرۀ پارسایی را بر تن کنید، ۱۵و کفش آمادگی برای اعلام انجیلِ سلامتی را به پا نمایید. ۱۶افزون بر این همه، سپر ایمان را برگیرید، تا بتوانید با آن، همۀ تیرهای آتشین آن شریر را خاموش کنید. ۱۷کلاهخود نجات را بر سر نهید و شمشیر روح را که کلام خداست، به دست گیرید.

افسسیان ۲.۱۱-۱۳ (رساله)

۱۱پس شما که غیریهود به دنیا آمده‌اید، و آنان که خود را ’ختنه‌شده‘ می‌خوانند شما را ’ختنه‌ناشده‘ می‌نامند - در حالی‌که ختنۀ آنان عملی جسمانی است که به دست انسان انجام شده است - شما باید به یاد داشته باشید ۱۲که زمانی از مسیح جدا، از تابعیت اسرائیل محروم و با عهدهای شامل وعده، بیگانه بودید، و بی‌امید و بی‌خدا در این جهان به سر می‌بردید. ۱۳امّا اکنون در مسیحْ عیسی، شما که زمانی دور بودید، به واسطۀ خون مسیح نزدیک آورده شده‌اید.

متی ۴.۱-۱۱ (انجیل, شنبه بعد از غطاس)

۱آنگاه روح، عیسی را به بیابان هدایت کرد تا ابلیس وسوسه‌اش کند. ۲عیسی پس از آنکه چهل شبانه‌روز را در روزه سپری کرد گرسنه شد. ۳آنگاه وسوسه‌گر نزدش آمد و گفت: «اگر پسر خدایی، به این سنگها بگو نان شوند!» ۴عیسی در پاسخ گفت: «نوشته شده است که: «”انسان تنها به نان زنده نیست، بلکه به هر کلامی که از دهان خدا صادر شود.“ » ۵سپس ابلیس او را به شهر مقدّس برد و بر فراز معبد قرار داد ۶و به او گفت: «اگر پسر خدایی، خود را به زیر افکن، زیرا نوشته شده است: «”فرشتگان خود را دربارۀ تو فرمان خواهد داد و آنها تو را بر دستهایشان خواهند گرفت، مبادا پایت را به سنگی بزنی.“ » ۷عیسی به او پاسخ داد: «این نیز نوشته شده که، «”خداوند، خدای خود را میازما.“ » ۸دیگر بار، ابلیس او را بر فراز کوهی بس بلند برد و همۀ حکومتهای جهان را با تمام شکوه و جلالشان به او نشان داد ۹و گفت: «اگر در برابرم به خاک افتی و مرا سَجده کنی، این همه را به تو خواهم بخشید.» ۱۰عیسی به او گفت: «دور شو ای شیطان! زیرا نوشته شده است: «”خداوند، خدای خود را بپرست و تنها او را عبادت کن.“ » ۱۱آنگاه ابلیس او را رها کرد و فرشتگان آمده، خدمتش کردند.

لوقا ۱۳.۱۸-۲۹ (انجیل)

۱۸آنگاه گفت: «پادشاهی خدا به چه مانَد؟ آن را به چه تشبیه کنم؟ ۱۹همچون دانۀ خردلی است که مردی آن را برگرفت و در باغ خود کاشت. آن دانه رویید و درختی شد، چنانکه پرندگان آسمان آمدند و بر شاخه‌هایش آشیانه ساختند.» ۲۰باز گفت: «پادشاهی خدا را به چه تشبیه کنم؟ ۲۱همچون خمیرمایه‌ای است که زنی برگرفت و با سه کیسه آرد مخلوط کرد تا تمامی خمیر ور آمد.» ۲۲عیسی در راه اورشلیم، به شهرها و روستاها می‌رفت و تعلیم می‌داد. ۲۳در این میان، کسی از او پرسید: «سرور من، آیا تنها شماری اندک از مردم نجات خواهند یافت؟» به ایشان گفت: ۲۴«سخت بکوشید تا از درِ تنگ داخل شوید، زیرا به شما می‌گویم، بسیاری خواهند کوشید تا داخل شوند، امّا نخواهند توانست. ۲۵چون صاحبخانه برخیزد و در را ببندد، بیرون ایستاده، در را خواهید کوبید و خواهید گفت: ”سرورا، در بر ما بگشا!“ امّا او پاسخ خواهد داد: ”شما را نمی‌شناسم؛ نمی‌دانم از کجایید.“ ۲۶خواهید گفت: ”ما با تو خوردیم و آشامیدیم و تو در کوچه‌های ما تعلیم می‌دادی.“ ۲۷امّا جواب خواهید شنید: ”شما را نمی‌شناسم؛ نمی‌دانم از کجایید. از من دور شوید، ای بدکاران!“ ۲۸آنگاه در آنجا گریه و دندان بر هم ساییدن خواهد بود، زیرا ابراهیم و اسحاق و یعقوب و همۀ انبیا را در پادشاهی خدا خواهید دید، امّا خود را محروم خواهید یافت. ۲۹مردم از شرق و غرب و شمال و جنوب خواهند آمد و بر سفرۀ پادشاهی خدا خواهند نشست.

قدیس گریگوری نیسا

“Saint Gregory, the younger brother of Basil the Great, illustrious in speech and a zealot for the Orthodox faith, was born in 331. His brother Basil was encouraged by their elder sister Macrina to prefer the service of God to a secular career (see July 19); Saint Gregory was moved in a similar way by his godly mother Emily, who, when Gregory was still a young man, implored him to attend a service in honour of the holy Forty Martyrs at her retreat at Annesi on the River Iris. Saint Gregory came at his mother’s bidding, but being wearied with the journey, and feeling little zeal, he fell asleep during the service. The Forty Martyrs then appeared to him in a dream, threatening him and reproaching him for his slothfulness. After this he repented and became very diligent in the service of God. He became bishop in 372, and because of his Orthodoxy he was exiled in 374 by Valens, who was on one mind with the Arians. After Valens’ death in 378 he was recalled to his throne by the Emperor Gratian. He attended the Local Council of Antioch, which sent him to visit the churches of Arabia and Palestine, which had been defiled and ravaged by Arianism. He attended the Second Ecumenical Council, which was assembled in Constantinople in 381. Having lived some sixty years and left behind many remarkable writings, he reposed about the year 395. The acts of the Seventh Ecumenical Council call him “Father of Fathers.” (Great Horologion)

پدر مقدس ما تئوفان منزوی (۱۸۹۴)

This modern-day Church Father was born in Chernavsk in central Russia. The son of a priest, he entered seminary at a young age, then completed the four-year course in theology at the Academy of Kiev. Though he distinguished himself as a student, his heart turned increasingly toward the monastic life, and he was tonsured a monk and ordained a priest upon completion of his studies. During his time at the Academy he often visited the Lavra of the Caves, and there became a spiritual child of Father Parthenius (March 25).

His desire for monastic life was not fulfilled immediately, for the Church felt need of his intellectual gifts. He served as a professor at the Theological Academy in St Petersburg, then worked for seven years in the Russian Mission to the Near East, mostly in Palestine. During this time he gained a perfect mastery of Greek and studied the works of the Church Fathers in the original languages. Returning to Russia, he was soon consecrated a bishop; but after seven years of episcopal service, he at last achieved his heart’s desire, resigning as bishop and retiring to a small monastery at Yvschen, where he spent the rest of his days.

After taking full part in the liturgical and communal life of the monastery for several years, he took up the life of a recluse in 1872. He lived in two small rooms, subsisting almost entirely on bread and tea, visited only by his confessor and the abbot of the monastery. He celebrated the Divine Liturgy every day in his cell. All of his time not taken up by inner prayer was devoted to translating the works of the Fathers into Russian and, increasingly, to writings of his own. Most importantly, he prepared a Russian-language edition of the Philokalia which had a deep impact upon Russian spiritual life.

Though he received no visitors, St Theophan entered into correspondence with many earnest Christians who sought his counsel, and so in time became the spiritual father of many believers throughout Russia. He reposed in peace in 1894.

In addition to the Philokalia, St Theophan produced (among other works): a Spiritual Psalter of selections from St Ephraim the Syrian; The Path to Salvation, an exposition of Orthodox Spirituality written in clear, plain language for those living in the world; collections of his letters to spiritual children; and Unseen Warfare, a treatise on prayer and the ascetical life. This last has an unusual history. In its original form it was written by Lorenzo Scupoli, an Italian Roman Catholic priest. St Nikodemos of the Holy Mountain, recognizing the book’s merit, produced a Greek edition in which he corrected various deviations from Orthodoxy in the original. St Theophan in turn revised the Greek edition extensively, removing some material and adding passages of his own; so that the Italian, Greek and Russian versions are in fact three substantially different books. Many of St Theophan’s works (including Unseen Warfare) are available in good English translations. They are almost unique in presenting the undiluted hesychastic spirituality of the Orthodox Church in plain, straightforward language accessible to most people.