Orthodox Calendar

۳ ژوئیه ۲۰۲۶
جمعه هفته پنجم بعد از پنطیکاست

روزه رسولان

یادبودها

  • کشیش‌شهید متدیوس، اسقف پاتارا (۳۱۲)
  • قدیس کالیستوس I, پاتریارک قسطنطنیه (۱۳۶۳)
  • مبارک استودیوس (سده ۵)

خوانش‌های کتاب مقدس

Romans 16.1-16 (رساله)

۱خواهرمان فیبی را به شما معرفی می‌کنم. او از خادمان کلیسای شهر کِنخْریه است. ۲او را در خداوند، آن‌گونه که شایستۀ مقدسین است، بپذیرید و از هیچ کمکی که از شما بخواهد دریغ مورزید، زیرا او به بسیاری، از جمله خود من، کمک فراوان کرده است. ۳به پْریسکیلا و آکیلا، همکاران من در مسیحْ عیسی، سلام برسانید. ۴آنان جان خود را به‌خاطر من به خطر انداختند، و نه تنها من، بلکه همۀ کلیساهای غیریهودیان از آنان سپاسگزارند. ۵همچنین به کلیسایی که در خانۀ آنها بر پا می‌شود، درود برسانید. به دوست عزیزم اِپینِتوس سلام برسانید، که نوبر کسانی است که در آسیا به مسیح گرویدند. ۶مریم را که برای شما زحمت بسیار کشید، سلام گویید. ۷به خویشاوندان من، آندْرونیکوس و یونیاس که با من در زندان بودند، سلام برسانید. آنان در میان رسولان، از چهره‌های برجسته‌اند که پیش از من در مسیح بوده‌اند. ۸به آمپْلیاتوس که او را در خداوند دوست می‌دارم، سلام برسانید. ۹به همکارمان در مسیح، اوربانوس، و دوست عزیزم، اِستاخیس، سلام دهید. ۱۰به آپِلیس که امتحان خود را در مسیح پس داده، سلام برسانید. به افراد خاندان آریستوبولُس سلام گویید. ۱۱به خویش من هیرودیون و نیز به آن اعضای خاندان نارکیسوس که در خداوند هستند، سلام برسانید. ۱۲به تْریفینا و تْریفوسا، بانوانی که سختکوشانه در خداوند کار می‌کنند، و نیز به دوست عزیزم پِرسیس، بانوی دیگری که در خداوند بسیار تلاش می‌کند، سلام دهید. ۱۳به روفُس که در خداوند برگزیده است، و به مادر او که در حق من نیز مادری کرده، سلام برسانید. ۱۴به آسینکْریتوس، فْلِگون، هِرماس، پاتْروباس و هِرمِس و برادران دیگری که با ایشان هستند، سلام گویید. ۱۵به فیلولوگوس، یولیا، نیریاس و خواهرش، و به اولیمپاس و همۀ مقدسینی که همراه ایشانند، سلام برسانید. ۱۶یکدیگر را با بوسه‌ای مقدّس سلام گویید. همۀ کلیساهای مسیح به شما درود می‌فرستند.

متی ۱۳.۳-۹ (انجیل)

۳سپس بسیار چیزها با مَثَلها برایشان بیان کرد. گفت: «روزی برزگری برای بذرافشانی بیرون رفت. ۴چون بذر می‌پاشید، برخی در راه افتاد و پرندگان آمدند و آنها را خوردند. ۵برخی دیگر بر زمین سنگلاخ افتاد که خاک چندانی نداشت؛ پس زود سبز شد، چرا که خاک کم‌عمق بود. ۶امّا چون خورشید برآمد، بسوخت و چون ریشه نداشت، خشکید. ۷برخی میان خارها افتاد، و خارها نمو کرده، آنها را خفه کرد. ۸امّا بقیۀ بذرها بر زمین نیکو افتاد و بار آورد: بعضی صد برابر، بعضی شصت و بعضی سی. ۹هر که گوش دارد، بشنود.»

یادبودها

کشیش‌شهید متدیوس، اسقف پاتارا (۳۱۲)

Noted in his own time for his wisdom and virtue, he was called Eubolos, meaning “of good counsel.” He was among the first to oppose the heretical writings of Origen. He was bishop in Patara (according to some sources) or Olympia (according to others), then of Tyre in Phoenecia. Under the Emperor Maximinus, he was attacked by the pagans and received the crown of martyrdom in Chalkis in Greece.

قدیس کالیستوس I, پاتریارک قسطنطنیه (۱۳۶۳)

For twenty-eight years he lived the ascetical life on Mt Athos as a disciple of St Gregory of Mt Sinai. Later, he founded the monastery of St Mamas, also on Mt Athos. In 1350 he was elected Patriarch of Constantinople. After four years, he resigned the patriarchal throne to return to the Holy Mountain, but was called back to the throne, where he remained until his death in 1363. He wrote the definitive lives of St Gregory the Sinaite and St Theodosius of Trnovo. He was known to St Maximos Kapsokalyvia (the Hut-burner), who foretold his death: On his final journey to Serbia, on which he died, the Patriarch stopped on Mt Athos, where St Maximos saw him and said, “This elder will not see his flock again, because I hear behind him the hymn over the grave, ‘Blessed are those that are undefiled in the way…’”

مبارک استودیوس (سده ۵)

He was a prominent nobleman and consul in Constantinople. In the City he founded both the Church of St John the Forerunner in 463, and the monastery thereafter called the Studion in honor of him. The Studion monastery nurtured a long line of ascetics, teachers, and martyrs; perhaps the best known is St Theodore the Studite (November 11), the great defender of the holy icons. The monastery was destroyed by the Crusaders in 1204, restored in 1293 by Emperor Andronicus II.