۱۰ ژوئیه ۲۰۲۶
جمعه هفته ششم بعد از پنطیکاست

روزه رسولان

یادبودها

قدیس سامپسون مهمان‌نواز قسطنطنیه (۵۳۰)
قدیس سوِروس کشیش (سده ۶)
قدیس یوآنا عطر-حامل (سده ۱)

خوانش‌های کتاب مقدس

اول قرنتیان ۴.۵-۸ (رساله)

۵پس دربارۀ هیچ چیز پیش از وقت قضاوت نکنید تا اینکه خداوند بیاید. او آنچه را که اکنون در تاریکیْ نهان است، در روشنایی عیان خواهد کرد و نیّتهای دلها را آشکار خواهد ساخت. آنگاه تشویق و تمجید هر کس از خود خدا خواهد بود. ۶ای برادران، من این تشبیهات را به‌خاطر شما دربارۀ خود و آپولس به کار بردم تا شما از ما معنی این گفته را بیاموزید که: «از آنچه نوشته شده است، فراتر نروید.» تا هیچ‌یک از شما به یکی در مقابل دیگری نبالد. ۷زیرا چه کسی تو را متفاوت انگاشته است؟ چه داری که به تو بخشیده نشده باشد؟ و اگر به تو بخشیده شده است، پس چرا چنان فخر می‌کنی که گویی چنین نیست؟ ۸گویی شما هم‌اکنون به هرآنچه می‌خواستید، رسیده‌اید! گویی هم‌اکنون دولتمند شده‌اید! و پادشاهی می‌کنید، آن هم بدون ما! و کاش که براستی پادشاهی می‌کردید تا ما هم با شما پادشاهی می‌کردیم!

متی ۱۳.۴۴-۵۴ (انجیل)

۴۴«پادشاهی آسمان همچون گنجی است پنهان در دل زمین که شخصی آن را می‌یابد، سپس دوباره پنهانش می‌کند و از شادمانی می‌رود و آنچه دارد، می‌فروشد و آن زمین را می‌خرد. ۴۵«همچنین پادشاهی آسمان مانند تاجری است جویای مرواریدهای نفیس. ۴۶پس چون مروارید بسیار باارزشی می‌یابد، می‌رود و آنچه دارد، می‌فروشد و آن مروارید را می‌خرد. ۴۷«و باز پادشاهی آسمان مانند توری است که به دریا افکنده می‌شود و همه‌گونه ماهی داخل آن می‌گردد. ۴۸هنگامی که تور پر می‌شود، آن را به ساحل می‌کشند. سپس می‌نشینند و خوبها را در سبد جمع می‌کنند، امّا بدها را دور می‌اندازند. ۴۹در پایان این عصر نیز چنین خواهد بود. فرشتگان خواهند آمد و بدکاران را از میان درستکاران بیرون خواهند کشید ۵۰و آنها را در کورۀ آتش خواهند افکند، جایی که گریه و دندان به دندان ساییدن خواهد بود.» ۵۱سپس پرسید: «آیا همۀ این مطالب را درک کردید؟» پاسخ دادند: «بله!» ۵۲عیسی فرمود: «پس، هر عالِمِ دین که دربارۀ پادشاهی آسمان تعلیم گرفته باشد، همچون صاحبخانه‌ای است که از خزانۀ خود چیزهای نو و کهنه بیرون می‌آورد.» ۵۳چون عیسی این مَثَلها را به پایان رسانید، آن مکان را ترک گفت ۵۴و به شهر خود رفته، در کنیسه به تعلیم مردم پرداخت. مردم در شگفت شده، می‌پرسیدند: «این مرد چنین حکمت و قدرتِ انجام معجزات را از کجا کسب کرده است؟

یادبودها

قدیس سامپسون مهمان‌نواز قسطنطنیه (۵۳۰)

He is counted as one of the Holy Unmercenary Physicians. “This saint was born of rich and eminent parents in ancient Rome, where he studied all the secular wisdom of that time, devoting himself in particular to the study of medicine. Sampson was a compassionate and liberal physician, and gave the sick medicine for both soul and body, counselling each man to fulfil the requirements of the Christian faith. He moved to Constantinople, where he lived in a tiny house from which he distributed alms, comfort, advice, hope, medicine and all possible aid to those suffering in spirit and in body. The Patriarch heard of Sampson’s great virtue and ordained him priest. At that time the Emperor Justinian the Great became ill with what his doctors believed to be an incurable disease. The Emperor prayed with great fervor, and God revealed to him in his sleep that Sampson would heal him. When the Emperor summoned Sampson to court, the old man had only to put his hand on the diseased place and the Emperor was healed. When Justinian offered him an immense sum of money, Sampson thanked him but would accept nothing, saying to the Emperor: ‘O Emperor, I had silver and gold and other riches, but I left it all for the sake of Christ, that I might gain heavenly and eternal wealth.’ When the Emperor insisted on doing something for him, Sampson asked him to build a house for the poor. In that home, Sampson cared for the poor as a father cares for his children. His compassion for the poor and weak was second nature to him. This holy man, filled with heavenly power and goodness, entered peacefully into rest on June 27th, 530. He was buried in the Church of the Holy Martyr Mocius, his kinsman. After his death, Sampson appeared many times to those who called upon him for aid.” (Prologue)

قدیس سوِروس کشیش (سده ۶)

“He lived in central Italy. A man of rare holiness, he was once called to hear the confession of, and give Communion to, a man at the point of death. He tarried, working in his vineyard, and the news was brought to him there that the sick man had died. Stricken with grief, as if he had himself killed the man, he wept bitter tears over the corpse, and God raised the dead man to life again in response to his fervent prayer. Then Severus confessed him and gave him Communion, preparing him for a Christian leaving of this world, and on the eighth day the man died again.” (Prologue)

قدیس یوآنا عطر-حامل (سده ۱)

This is Joanna the wife of Chuza, a servant in Herod’s household (Luke 8:3). When Herod had John the Baptist beheaded, it was Joanna who recovered the head and buried it on the Mount of Olives. She reposed in peace.