اول تیموتائوس ۶.۱۷-۲۱ (رساله)

۱۷ثروتمندانِ این دنیا را حکم نما که متکبّر نباشند و بر مال ناپایدار دنیا امید مبندند. بلکه امیدشان بر خدا باشد که همه چیز را به‌فراوانی برای ما فراهم می‌سازد تا از آنها لذت ببریم. ۱۸آنان را امر کن که نیکویی کنند و در کارهای خیر دولتمند بوده، سخاوتمند و گشاده‌دست باشند. ۱۹بدین‌سان، گنجی برای خود خواهند اندوخت که پی استوار زندگی آیندۀ ایشان خواهد بود و آن حیات را که حیات واقعی است، به دست خواهند آورد. ۲۰ای تیموتائوس، امانتی را که به تو سپرده شده است، حفظ کن. از یاوه‌گویی‌های دنیوی و عقاید مخالفی که به غلط، معرفت نامیده می‌شود، دوری گزین؛ ۲۱برخی که ادعای برخورداری از آن داشته‌اند، از ایمان منحرف شده‌اند. فیض با تو باد.

لوقا ۱۶.۱-۹ (انجیل)

۱آنگاه عیسی به شاگردان خود گفت: «توانگری را مباشری بود. چون شکایت به او رسید که مباشر اموال او را بر باد می‌دهد، ۲وی را فرا خواند و پرسید: ”این چیست که دربارۀ تو می‌شنوم؟ حساب خود بازپس ده که دیگر مباشر من نتوانی بود.“ ۳«مباشر با خود اندیشید: ”چه کنم؟ ارباب می‌خواهد از کار برکنارم کند. یارای زمین‌کندن ندارم و از گدایی نیز عار دارم. ۴دانستم چه باید کرد تا چون از مباشرت برکنار شدم، کسانی باشند که مرا در خانه‌هایشان بپذیرند.“ ۵پس، بدهکاران ارباب خویش را یک به یک به حضور فرا خواند. از اوّلی پرسید: ”چقدر به سرورم بدهکاری؟“ ۶پاسخ داد: ”صد خمره روغن زیتون.“ گفت: ”صورتحساب خود را بگیر، و زود بنشین و بنویس، پنجاه خمره!“ ۷سپس از دوّمی پرسید: ”تو چقدر بدهکاری؟“ پاسخ داد: ”صد خروار گندم.“ گفت: ”صورتحساب خود را بگیر و بنویس هشتاد خروار!“ ۸«ارباب، مباشرِ متقلب را تحسین کرد، زیرا عاقلانه عمل کرده بود؛ چرا که فرزندان این عصر در مناسبات خود با همعصران خویش از فرزندان نور عاقلترند. ۹به شما می‌گویم که مال این دنیای فاسد را برای یافتن دوستان صرف کنید تا چون از آن مال اثری نمانَد، شما را در خانه‌های جاودانی بپذیرند.

قدیس گریگوری دکاپولیتس (۸۴۲)

He was born in Irenopolis, one of the “Ten Cities” of Asia Minor. Though his parents wanted him to marry, he entered monastic life as a young man, and struggled for many years, living in reclusion under the guidance of a wise spiritual father. One day, while in prayer, he was carried away to Paradise and experienced the blessedness that the redeemed will know at the general Resurrection. The vision seemed to him only to last for an hour, but he learned from his disciple that he had been in ecstasy for four days.

Aware that the Enemy can appear as an angel of light, and that we should be suspicious of seeming revelations, he sought the counsel of his Abbot, who reassured him, and told him to give thanks to God by continuing in his ascetic labors.

Soon, he was told by revelation that he was to go forth into the world, living without an earthly home, to uphold the Orthodox faith, which was then under attack by the Iconoclasts. He traveled through Ephesus, Constantinople, Corinth, Rome, Sicily, Thessalonica, and Constantinople again, laboring in defense of the Faith and working many miracles. Usually he would stay with poor people who welcomed him into their houses, though it was forbidden by law to receive an Orthodox monk (that is, one who defended the Icons). In his last few years, afflicted by illness, he settled in Constantinople, where he reposed in peace in 832, just before the end of iconoclasm and the restoration of Orthodoxy. Since 1490, his incorrupt relics have dwelt at the Monastery of Bistritsa in Romania, where they continue to be a source of miracles for the many pilgrims who come to venerate them.

پدر مقدس ما پروکلوس, اسقف اعظم قسطنطنیه (۴۴۷)

He was a disciple and scribe of St John Chrysostom. About the year 426 he was ordained Bishop of Cyzicus, but was unable to take up his see because another had been unlawfully elected in his place, so he remained in Constantinople. Around 428, Nestorius was made Patriarch of Constantinople, and almost immediately began teaching his blasphemous doctrine that the holy Virgin could not be called Theotokos, “God-bearer,” but only Christotokos, “Christ-bearer.” Proclus resisted this teaching forcefully, once giving a sermon in the presence of the heretical Patriarch, defending the Orthodox teaching concerning the Theotokos. Proclus was elevated to the throne of Patriarch of Constantinople in 434, after Nestorius had been deposed and the Orthodox teaching clearly proclaimed in an Ecumenical Council. It was Proclus who persuaded the Emperor Theodosius the Younger to have the holy relics of his teacher St John Chrysostom returned to Constantinople, and who received them on their triumphal return to the city. He reposed in peace in 447.