عبرانیان ۵.۱۱-۶.۸ (رساله)

۱۱در این باره، مطالب بسیار برای گفتن داریم، امّا شرح آنها دشوار است، چرا که گوشهای شما سنگین شده است. ۱۲براستی که پس از گذشت این همه وقت، خود می‌بایست معلّم باشید. و با این حال نیاز دارید کسی اصول ابتدایی کلام خدا را دیگر بار از آغاز به شما بیاموزاند. شما محتاج شیرید، نه غذای سنگین! ۱۳هر که شیرخوار است، با تعالیم پارسایی چندان آشنا نیست، زیرا هنوز کودک است. ۱۴امّا غذای سنگین از آنِ بالغان است که با تمرین مداوم، خود را تربیت کرده‌اند که خوب را از بد تشخیص دهند. ۱پس بیایید تعالیم ابتدایی دربارۀ مسیح را پشت سر نهاده، به سوی کمال پیش برویم، و دیگر بار توبه از اعمال منتهی به مرگ، و ایمان به خدا، ۲و آموزشِ تعمیدها، و دستگذاری‌ها، و رستاخیز مردگان و مجازات ابدی را بنیان ننهیم. ۳و چنین نیز خواهیم کرد، هرگاه خدا اجازه دهد. ۴زیرا آنان که یک بار منوّر گشتند و طعم آن موهبت آسمانی را چشیدند و در روح‌القدس سهیم شدند ۵و طعم نیکویی کلام خدا و نیروهای عصر آینده را چشیدند، ۶اگر سقوط کنند، ممکن نیست بتوان ایشان را دیگر بار به توبه آورد، چرا که به زیان خویش، پسر خدا را باز بر صلیب می‌کنند و او را در برابر چشم همگان بی‌حرمت می‌سازند. ۷اگر زمینی، بارانی را که بارها بر آن می‌بارد جذب کند و برای کسانی که به‌خاطر آنها کِشت شده است محصول مفید بار آورَد، از خدا برکت می‌یابد. ۸امّا زمینی که خار و خس بار می‌آورد، بی‌ارزش است و در خطر لعنت قرار دارد، و سرانجام نیز سوزانده خواهد شد.

لوقا ۲۰.۱-۸ (انجیل)

۱یکی از روزها که عیسی در صحن معبد مردم را تعلیم و بشارت می‌داد، سران کاهنان و علمای دین به همراه مشایخ نزدش آمدند ۲و گفتند: «به ما بگو، به چه اجازه‌ای این کارها را می‌کنی؟ چه کسی این اقتدار را به تو داده است؟» ۳پاسخ داد: «من نیز از شما پرسشی دارم؛ به من بگویید، ۴آیا تعمید یحیی از آسمان بود یا از انسان؟» ۵آنها با هم شور کرده، گفتند: «اگر بگوییم از آسمان بود، خواهد گفت، ”پس چرا به او ایمان نیاوردید؟“ ۶و اگر بگوییم از انسان بود، مردم همگی سنگسارمان خواهند کرد، زیرا بر این اعتقادند که یحیی پیامبر بود.» ۷پس پاسخ دادند: «نمی‌دانیم از کجاست.» ۸عیسی گفت: «من نیز به شما نمی‌گویم با چه اقتداری این کارها را می‌کنم.»

نبی صفنیا

He is ranked ninth among the Minor Prophets. He lived in Jerusalem in the reign of King Josiah (640-609), and according to some was the great-grandson of King Hezekiah. His name means “The Lord Protects” or “The Lord’s watch-post.”

پدر قابل احترام ما یوحنا خاموش, اسقف کولونیا (۵۵۸)

He was born into a Christian family at Nikopolis in Armenia. When he was eighteen his parents died, and with twelve other young men he established a small monastery. After a few years, much against his will he was made Bishop of Colonia, but he continued to live the ascetic life of a monk. After nine years of service as bishop, discouraged by the worldliness and intrigue around him, he secretly left for Jerusalem to live as a monk. He was divinely guided to the monastery of St Sabas, who received him and, knowing nothing of his rank, assigned him a lowly place among the new monks. Saint John cheerfully undertook whatever task was given to him and served the other monks in humility and silence. After completing his novitiate he was given a cell where he lived in total silence, fasting five days a week. On Saturdays and Sundays he joined the brethren for prayer, Communion and meals; but even at these times the other monks were edified by his silence and unceasing compunction. Saint Sabas desired to make him a priest and took him to be ordained by the Patriarch of Jerusalem. Saint John asked the Patriarch for a private meeting and explained that he could not be ordained because he was already a bishop. The Patriarch returned St John to St Sabas, telling him only that it was impossible for him to ordain John, who should be allowed to live in silence and solitude. Saint Sabas was perplexed (thinking that some sin prevented the monk from being ordained), but soon received a revelation of John’s true rank.

After many years of reclusion, St John withdrew further to a cave in the desert for nine years. He became known as a divinely-enlightened counselor and a wonderworker, and cheerfully received all who came to him for guidance or prayer. In 509 he returned to the monastery, where he lived as an anchorite in his cell, communicating with the world only through one of his disciples. For many years he lived only on thin porridge, into which he would mix ashes. One day a disciple saw him pouring ashes into his food, and John abandoned the practice, not wanting to be known for the practice of any virtue.

Once he asked God for a sign revealing whether he would be granted to enter the Kingdom of Heaven. Taking a fig-seed, he placed it on a bare rock outside his cell. Without soil or water, the seed brought forth a plant, put forth leaves and flowers, and produced three figs, which St John shared with his disciples. The Saint then made ready for death. He reposed in peace, at the age of 104.