اول تسالونیکیان ۲.۲۰-۳.۸ (رساله)

۲۰براستی که شمایید جلال و شادی ما. ۱سرانجام چون دیگر طاقت نداشتیم، رضا دادیم که ما را در آتن تنها واگذارند. ۲پس تیموتائوس را که برادر ما و همکار خدا در کار انجیل مسیح است، نزدتان فرستادیم تا شما را در ایمانتان تقویت و تشویق کند، ۳تا هیچ‌کس در اثر این سختیها سست نشود، زیرا نیک می‌دانید که اینها برای ما مقرر است. ۴به‌واقع هنگامی که با شما بودیم، پیشاپیش گفتیم که آزار خواهیم دید، و همان‌گونه که آگاهید، چنین نیز شد. ۵از این رو، چون دیگر طاقت نداشتم، فرستادم تا از ایمانتان آگاهی یابم، زیرا بیم آن داشتم که آن وسوسه‌گر به نحوی شما را وسوسه کرده، و زحمات ما به هدر رفته باشد. ۶امّا اکنون تیموتائوس از نزد شما بازگشته و ما را مژده از ایمان و محبت شما آورده است. او به ما خبر داده که شما همیشه از ما به نیکی یاد می‌کنید و همان‌گونه که ما مشتاق دیدار شماییم، شما نیز شوق دیدار ما را دارید. ۷از همین رو، ای برادران، با وجود همۀ فشارها و زحماتمان، از بابت شما و ایمانتان دلگرم شده‌ایم. ۸اکنون می‌توانیم نفسی به‌راحت برآوریم، زیرا شما در خداوند استوارید.

لوقا ۱۰.۲۲-۲۴ (انجیل)

۲۲پدرم همه چیز را به من سپرده است. هیچ‌کس نمی‌داند پسر کیست جز پدر، و هیچ‌کس نمی‌داند پدر کیست جز پسر، و آنان که پسر بخواهد او را بر ایشان آشکار سازد.» ۲۳سپس در خلوت، رو به شاگردان کرد و گفت: «خوشا به حال چشمانی که آنچه شما می‌بینید، می‌بینند. ۲۴زیرا به شما می‌گویم بسیاری از انبیا و پادشاهان آرزو داشتند آنچه شما می‌بینید، ببینند و ندیدند، و آنچه شما می‌شنوید، بشنوند و نشنیدند.»

شهید نسطور تسالونیکی (۳۰۶)

See St Demetrius, commemorated yesterday, October 26.

قدیس پروکلا, همسر پونتیوس پیلاطوس

When Pilate was about to judge Christ, Procla attempted to dissuade him, saying “Have nothing to do with that just man, for I have suffered many things this day in a dream because of him.” Pilate ignored her warning. (See Matthew 27). St Procla reposed in peace.

پدر قابل احترام ما دیمتریوس باسارابوف (رومانی) (سده ۱۳)

He was born early in the thirteenth century to a peasant family in the village of Basarov, then part of Bulgaria. Even in childhood, he gave himself to fasting and prayer. Once, walking across a field, he accidentally stepped on a bird’s nest in the grass, killing the young birds. He was so filled with remorse that he went barefoot for three years, winter and summer, in penance. When he was grown he joined a monastery and, after a few years of community life, received a blessing to dwell in a cave near the River Lom. After many years of solitary struggle, he reposed in his cave. Three hundred years passed, during which all memory of the simple ascetic was lost. Then, one Spring the river flooded the cave and carried off Demetrius’ body, which had lain incorrupt in the cave for centuries. The body was carried downstream and buried in gravel. Another hundred years went by, and the Saint appeared in a dream to a paralyzed girl, telling her to ask her parents to take her to the river bank, where she would be healed. The family, along with many clergy and villagers, went to a spot where some local people had earlier seen an unexplained light. They dug and soon unearthed the still-incorrupt and radiant body of St Demetrius, by which the girl was instantly healed. A church was built in the village of Basarabov to honor the precious relics, and through the years the Saint worked many miracles there.

In 1774, during the Russian-Turkish war, General Peter Saltikov ordered the holy relics taken to Russia so that they would not be desecrated by the Turks. When the relics came to Bucharest, a pious Christian friend of the General begged him not to deprive the country of one of its most precious saints; so the General took only one of the Saint’s hands, sending it to the Kiev Caves Lavra. Saint Demetrius’ body was placed in the cathedral of Bucharest, where it has been venerated ever since. Every year on October 27, a three-day festival is held in the Saint’s honor, attended by crowds of the faithful.