۱۱ ژوئیه ۲۰۲۵
جمعه هفته پنجم بعد از پنطیکاست

روزه رسولان

یادبودها

قدیسان سرگئی و هرمان (۱۳۵۳), رئیسان دیر والام
مجمع شمایل بانوی مقدس ما تئوتکس " سه دست‌ها"
انتقال ذخایر قدیسان کیروس و یوحنا (۴۱۲)
پدر مقدس ما سنوفیوس پرچم‌دار-حامل (سده ۴)

خوانش‌های کتاب مقدس

Romans 16.1-16 (رساله)

۱خواهرمان فیبی را به شما معرفی می‌کنم. او از خادمان کلیسای شهر کِنخْریه است. ۲او را در خداوند، آن‌گونه که شایستۀ مقدسین است، بپذیرید و از هیچ کمکی که از شما بخواهد دریغ مورزید، زیرا او به بسیاری، از جمله خود من، کمک فراوان کرده است. ۳به پْریسکیلا و آکیلا، همکاران من در مسیحْ عیسی، سلام برسانید. ۴آنان جان خود را به‌خاطر من به خطر انداختند، و نه تنها من، بلکه همۀ کلیساهای غیریهودیان از آنان سپاسگزارند. ۵همچنین به کلیسایی که در خانۀ آنها بر پا می‌شود، درود برسانید. به دوست عزیزم اِپینِتوس سلام برسانید، که نوبر کسانی است که در آسیا به مسیح گرویدند. ۶مریم را که برای شما زحمت بسیار کشید، سلام گویید. ۷به خویشاوندان من، آندْرونیکوس و یونیاس که با من در زندان بودند، سلام برسانید. آنان در میان رسولان، از چهره‌های برجسته‌اند که پیش از من در مسیح بوده‌اند. ۸به آمپْلیاتوس که او را در خداوند دوست می‌دارم، سلام برسانید. ۹به همکارمان در مسیح، اوربانوس، و دوست عزیزم، اِستاخیس، سلام دهید. ۱۰به آپِلیس که امتحان خود را در مسیح پس داده، سلام برسانید. به افراد خاندان آریستوبولُس سلام گویید. ۱۱به خویش من هیرودیون و نیز به آن اعضای خاندان نارکیسوس که در خداوند هستند، سلام برسانید. ۱۲به تْریفینا و تْریفوسا، بانوانی که سختکوشانه در خداوند کار می‌کنند، و نیز به دوست عزیزم پِرسیس، بانوی دیگری که در خداوند بسیار تلاش می‌کند، سلام دهید. ۱۳به روفُس که در خداوند برگزیده است، و به مادر او که در حق من نیز مادری کرده، سلام برسانید. ۱۴به آسینکْریتوس، فْلِگون، هِرماس، پاتْروباس و هِرمِس و برادران دیگری که با ایشان هستند، سلام گویید. ۱۵به فیلولوگوس، یولیا، نیریاس و خواهرش، و به اولیمپاس و همۀ مقدسینی که همراه ایشانند، سلام برسانید. ۱۶یکدیگر را با بوسه‌ای مقدّس سلام گویید. همۀ کلیساهای مسیح به شما درود می‌فرستند.

متی ۱۳.۳-۹ (انجیل)

۳سپس بسیار چیزها با مَثَلها برایشان بیان کرد. گفت: «روزی برزگری برای بذرافشانی بیرون رفت. ۴چون بذر می‌پاشید، برخی در راه افتاد و پرندگان آمدند و آنها را خوردند. ۵برخی دیگر بر زمین سنگلاخ افتاد که خاک چندانی نداشت؛ پس زود سبز شد، چرا که خاک کم‌عمق بود. ۶امّا چون خورشید برآمد، بسوخت و چون ریشه نداشت، خشکید. ۷برخی میان خارها افتاد، و خارها نمو کرده، آنها را خفه کرد. ۸امّا بقیۀ بذرها بر زمین نیکو افتاد و بار آورد: بعضی صد برابر، بعضی شصت و بعضی سی. ۹هر که گوش دارد، بشنود.»

یادبودها

قدیسان سرگئی و هرمان (۱۳۵۳), رئیسان دیر والام

After helping to establish Orthodoxy among the Karelian Finns, they founded the famous Valaam Monastery on Lake Ladoga in northern Russia. Both reposed in the same year.

مجمع شمایل بانوی مقدس ما تئوتکس " سه دست‌ها"

Saint John of Damascus (December 4), the great defender of Orthodoxy against the iconoclasts, was falsely accused of plotting against the Caliph of Damascus through the intrigues of the iconoclast Emperor Leo the Isaurian (reigned 717-741). The Caliph ordered St John’s hand to be cut off for his suspected treachery. The saint asked for the severed hand, and passed the night praying fervently for aid before an icon of the most holy Theotokos. Waking in the morning, he found his hand miraculously restored, with only a scar around the wrist where it had been completely severed. In thanksgiving, St John had a silver hand mounted on the icon. When he became a monk in the monastery of St Sabbas in the Holy Land, he took the icon with him. It remained there until it was given to St Sabbas (Sava) of Serbia (January 14), who brought it to Serbia. Later it was miraculously taken to the Hilandar Monastery on the Holy Mountain (carried, according to legend, from Serbia to Mt Athos by an unguided donkey), where it may now be found.

انتقال ذخایر قدیسان کیروس و یوحنا (۴۱۲)

They are counted among the Unmercenary Physicians. For their lives, see January 31.

پدر مقدس ما سنوفیوس پرچم‌دار-حامل (سده ۴)

“A great ascetic and wonderworker of the Egyptian desert, he was a contemporary of Patriarch Theophilus and the Emperor Theodosius the Great. He is called ‘the Standard-Bearer’ because he once helped the Emperor Theodosius to gain a victory over enemy forces by his prayers. When the Emperor summoned him to Constantinople, he replied that he was unable to go, but sent his torn and patched monastic habit and his staff. Going out to battle, the Emperor put on Sennuphius’s habit and carried his staff in his hand, and returned victorious from the battle.” (Prologue)