اول تیموتائوس ۱.۱۸-۲۰, ۲.۸-۱۵ (رساله)

۱۸ای پسرم، تیموتائوس، این حکم را مطابق با نبوّتهایی که پیشتر بر تو شد، به تو می‌سپارم تا به مدد آنها در نبردِ نیکو پیکار کنی، ۱۹و به ایمان و وجدانی پاک متمسّک باشی، چرا که کِشتی ایمان بعضی با زیر پا نهادن آنها در‌هم شکسته است. ۲۰هیمِنائوس و اسکندر از این دسته‌اند، که ایشان را به شیطان سپردم تا عبرت گرفته، دیگر کفر نگویند. ۸پس آرزویم این است که مردان در همه جا، بی‌خشم و جدال، دستهایی مقدّس را به دعا برافرازند. ۹نیز خواهانم که زنان پوششی شایسته بر تن کنند و خویشتن را به نجابت و متانت بیارایند، نه به گیسوانِ بافته، یا طلا و مروارید، یا جامه‌های فاخر، ۱۰بلکه به زیورِ اعمال نیکو آراسته باشند، چنانکه شایستۀ زنانی است که مدّعی خداپرستی‌اند. ۱۱زن باید در آرامی و تسلیم کامل، تعلیم گیرد. ۱۲زن را اجازه نمی‌دهم که تعلیم دهد یا بر مرد مسلّط شود؛ بلکه باید آرام باشد. ۱۳زیرا نخست آدم سرشته شد و بعد حوا. ۱۴و آدم فریب نخورد، بلکه زن بود که فریب خورد و نافرمان شد. ۱۵امّا زنان با زادنِ فرزندان، رستگار خواهند شد، اگر در ایمان و محبت و تقدّس، نجیبانه ثابت بمانند.

لوقا ۱۸.۱۵-۱۷, ۲۶-۳۰ (انجیل)

۱۵مردم حتی نوزادان را نزد عیسی می‌آوردند تا بر آنها دست بگذارد. شاگردان چون این را دیدند، مردم را سرزنش کردند. ۱۶امّا عیسی آنان را نزد خود فرا خواند و گفت: «بگذارید کودکان نزد من آیند؛ ایشان را بازمدارید، زیرا پادشاهی خدا از آنِ چنین کسان است. ۱۷آمین، به شما می‌گویم، هر که پادشاهی خدا را همچون کودکی نپذیرد، هرگز بدان راه نخواهد یافت.» ۲۶کسانی که این را شنیدند، پرسیدند: «پس چه کسی می‌تواند نجات یابد؟» ۲۷فرمود: «آنچه برای انسان ناممکن است، برای خدا ممکن است.» ۲۸پطرس گفت: «ما که خانه و کاشانۀ خود را ترک گفتیم تا از تو پیروی کنیم!» ۲۹عیسی به ایشان گفت: «آمین، به شما می‌گویم، کسی نیست که خانه یا زن یا برادران یا والدین یا فرزندان را به‌خاطر پادشاهی خدا ترک کند، ۳۰و در همین عصر چند برابر به دست نیاورد، و در عصر آینده نیز از حیات جاویدان بهره‌مند نگردد.»

قدیس گریگوری دکاپولیتس (۸۴۲)

He was born in Irenopolis, one of the “Ten Cities” of Asia Minor. Though his parents wanted him to marry, he entered monastic life as a young man, and struggled for many years, living in reclusion under the guidance of a wise spiritual father. One day, while in prayer, he was carried away to Paradise and experienced the blessedness that the redeemed will know at the general Resurrection. The vision seemed to him only to last for an hour, but he learned from his disciple that he had been in ecstasy for four days.

Aware that the Enemy can appear as an angel of light, and that we should be suspicious of seeming revelations, he sought the counsel of his Abbot, who reassured him, and told him to give thanks to God by continuing in his ascetic labors.

Soon, he was told by revelation that he was to go forth into the world, living without an earthly home, to uphold the Orthodox faith, which was then under attack by the Iconoclasts. He traveled through Ephesus, Constantinople, Corinth, Rome, Sicily, Thessalonica, and Constantinople again, laboring in defense of the Faith and working many miracles. Usually he would stay with poor people who welcomed him into their houses, though it was forbidden by law to receive an Orthodox monk (that is, one who defended the Icons). In his last few years, afflicted by illness, he settled in Constantinople, where he reposed in peace in 832, just before the end of iconoclasm and the restoration of Orthodoxy. Since 1490, his incorrupt relics have dwelt at the Monastery of Bistritsa in Romania, where they continue to be a source of miracles for the many pilgrims who come to venerate them.

پدر مقدس ما پروکلوس, اسقف اعظم قسطنطنیه (۴۴۷)

He was a disciple and scribe of St John Chrysostom. About the year 426 he was ordained Bishop of Cyzicus, but was unable to take up his see because another had been unlawfully elected in his place, so he remained in Constantinople. Around 428, Nestorius was made Patriarch of Constantinople, and almost immediately began teaching his blasphemous doctrine that the holy Virgin could not be called Theotokos, “God-bearer,” but only Christotokos, “Christ-bearer.” Proclus resisted this teaching forcefully, once giving a sermon in the presence of the heretical Patriarch, defending the Orthodox teaching concerning the Theotokos. Proclus was elevated to the throne of Patriarch of Constantinople in 434, after Nestorius had been deposed and the Orthodox teaching clearly proclaimed in an Ecumenical Council. It was Proclus who persuaded the Emperor Theodosius the Younger to have the holy relics of his teacher St John Chrysostom returned to Constantinople, and who received them on their triumphal return to the city. He reposed in peace in 447.