مرقس ۱۶.۱-۸ (انجیل دوم صبحگاهی)

۱چون روز شَبّات گذشت، مریم مَجدَلیّه و سالومه و مریم، مادر یعقوب، حنوط خریدند تا بروند و بدن عیسی را تدهین کنند. ۲پس در نخستین روز هفته، سحرگاهان، هنگام طلوع آفتاب، به سوی مقبره روانه شدند. ۳آنها به یکدیگر می‌گفتند: «چه کسی سنگ را برای ما از جلوی مقبره خواهد غلتانید؟» ۴امّا چون نگریستند، دیدند آن سنگ که بسیار بزرگ بود، از جلوی مقبره به کناری غلتانیده شده است. ۵چون وارد مقبره شدند، جوانی را دیدند که بر سمت راست نشسته بود و ردایی سفید بر تن داشت. از دیدن او هراسان شدند. ۶جوان به ایشان گفت: «مترسید. شما در جستجوی عیسای ناصری هستید که بر صلیبش کشیدند. او برخاسته است؛ اینجا نیست. جایی که پیکر او را نهاده بودند، بنگرید. ۷حال، بروید و به شاگردان او و به پطرس بگویید که او پیش از شما به جلیل می‌رود؛ در آنجا او را خواهید دید، چنانکه پیشتر به شما گفته بود.» ۸پس زنان بیرون آمده، از مقبره گریختند، زیرا لرزه بر تنشان افتاده بود و حیران بودند. آنها به هیچ‌کس چیزی نگفتند، چرا که می‌ترسیدند.

اول قرنتیان ۱۶.۱۳-۲۴ (رساله)

۱۳هوشیار باشید؛ در ایمان استوار بمانید؛ مرد باشید و نیرومند شوید. ۱۴همۀ کارهای شما با محبت باشد. ۱۵می‌دانید که خانوادۀ اِستِفاناس نخستین کسانی بودند که در ایالت اَخائیه ایمان آوردند، و ایشان خود را وقف خدمت مقدسین کرده‌اند. ای برادران، از شما استدعا دارم ۱۶مطیع چنین کسان باشید و همچنین مطیع هر کس دیگر که در این خدمت همکاری می‌کند و زحمت می‌کشد. ۱۷از آمدن اِستِفاناس، فورتوناتوس و اَخائیکوس شادمانم، زیرا جای خالی شما را پر کرده‌اند. ۱۸آنان روح مرا و نیز روح شما را تازه ساختند. چنین کسان را پاس بدارید. ۱۹کلیساهای آسیا برایتان سلام می‌فرستند. آکیلا و پْریسکیلا و نیز کلیسایی که در منزلشان تشکیل می‌شود، به شما در خداوند به‌گرمی سلام می‌گویند. ۲۰همۀ برادرانی که در اینجا هستند برای شما سلام می‌فرستند. با بوسۀ مقدّس یکدیگر را سلام گویید. ۲۱من، پولس، به خط خود این سلام را به شما می‌نویسم. ۲۲کسی که خداوند را دوست ندارد، ملعون باد. خداوند ما، بیا! ۲۳فیض خداوندْ عیسی با شما باد. ۲۴محبت من در مسیحْ عیسی همراه همۀ شما. آمین.

متی ۲۱.۳۳-۴۲ (انجیل)

۳۳«به مَثَل دیگری گوش فرا دهید. صاحب مِلکی تاکستانی غَرْس کرد و گِرد آن دیوار کشید و چَرخُشتی در آن کَند و برجی بنا نهاد. سپس تاکستان را به چند باغبان اجاره داد و خود به سفر رفت. ۳۴چون موسم برداشت محصول فرا رسید، غلامان خود را نزد باغبانان فرستاد تا میوۀ او را تحویل بگیرند. ۳۵امّا باغبانان غلامان او را گرفته، یکی را زدند و دیگری را کشتند و سوّمی را سنگسار کردند. ۳۶دیگر بار، غلامانی بیشتر نزد آنها فرستاد، امّا باغبانان با آنها نیز همان‌گونه رفتار کردند. ۳۷سرانجام پسر خود را نزد باغبانان فرستاد و با خود گفت: ”پسرم را حرمت خواهند داشت.“ ۳۸امّا هنگامی که باغبانان پسر را دیدند، به یکدیگر گفتند: ”این وارث است. بیایید او را بکشیم و میراثش را تصاحب کنیم.“ ۳۹پس او را گرفتند و از تاکستان بیرون افکنده، کشتند. ۴۰با این اوصاف، وقتی صاحب تاکستان بیاید با این باغبانان چه خواهد کرد؟» ۴۱پاسخ دادند: «آن افراد بی‌رحم را با بی‌رحمی تمام نابود خواهد ساخت و تاکستان را به باغبانان دیگر اجاره خواهد داد تا میوۀ آن را در فصلش به او بدهند.» ۴۲آنگاه عیسی به آنان گفت: «آیا تا به حال در کتب مقدّس نخوانده‌اید که، «”سنگی که معماران رد کردند، مهمترین سنگ بنا شده است. خداوند چنین کرده و در نظر ما شگفت می‌نماید“ ؟

کشیش‌شهید آنتیموس، اسقف نیکومدیا

“After the death of the 20,000 Martyrs of Nicomedia (see Dec. 28), their Bishop Anthimos fled to a certain village to care for his remaining flock. The Emperor Maximian sent men in search of him. When they found him, he promised to show Anthimos to them, but first took them in as guests, fed them, and only then made himself known to them. Amazed at his kindness, the soldiers promised him to tell Maximian that they had not found him. But Anthimos went willingly with them, and converting them by his admonitions, baptized them on the way. He boldly confessed his Faith before Maximian, and after frightful tortures was beheaded in the year 303 or 304.” (Great Horologion)

Our Holy Father Theoctistus, Fellow Ascetic of St Euthymius (451), is also commemorated today. A faithful disciple of St Euthymius, he was abbot of St Euthymius’ monastery in Palestine until his repose in peace at the age of ninety.

شهید مقدس باسیلیسا (۳۰۹)

She lived near Nicomedia during the great persecution by the Emperor Diocletian. Though she was only nine years old, she was arrested and brought before Alexander, the Governor of Bithynia. When she fearlessly proclaimed her faith in Christ, the Governor had her stripped and beaten, but she only gave thanks to God. Enraged at the steadfastness of a mere child, the Governor ordered her chained and plunged head-first into boiling pitch, then cast into a blazing furnace, then thrown to the lions. Through all these torments she was miraculously preserved. Astonished at the wonders that he beheld, Alexander fell at Basilissa’s feet and confessed that he too believed that Christ is the Savior. He was baptized by the Bishop of Nicomedia and died not long afterward. Basilissa went into the wilderness outside the city to give thanks to God for her endurance under torture and to ask Him to receive her soul in peace. While praying in this way, she entered into her rest.

پدر مقدس ما یوآنیکیوس, اسقف اعظم و اول پاتریارک صربستان (۱۳۵۴)

“Born in Prizrem, he served as first secretary to King Dušan. He became Archbishop in 1339, and in 1346 was raised to the rank of Patriarch. He was a zealous pastor, and brought order to the Serbian Church, being ‘a great upholder of the Church’s laws’. He entered into rest on September 3rd, 1349, and his relics are preserved at Pec´.” (Prologue)