افسسیان ۴.۱۷-۲۵ (رساله)

۱۷پس این را می‌گویم و در خداوند تأکید می‌کنم که رفتار شما دیگر نباید همانند اقوام دور از خدا باشد که در بطالت ذهن خود رفتار می‌کنند. ۱۸عقل آنها تاریک شده است، و به علت جهالتی که نتیجۀ سختدلی‌شان است، از حیات خدا به دور افتاده‌اند. ۱۹آنان چون هر حساسیتی را از دست داده‌اند، خویشتن را یکسره در هرزگی رها کرده‌اند، چندان که حریصانه دست به هر ناپاکی می‌آلایند. ۲۰امّا شما مسیح را بدین‌گونه نیاموختید، ۲۱چه بی‌گمان دربارۀ او شنیدید و مطابق آن حقیقت که در عیسی است، تعلیم یافتید. ۲۲شما آموختید که باید به لحاظ شیوۀ زندگی پیشین خود، آن انسان قدیم را که تحت‌تأثیر امیالِ فریبنده دستخوش فساد بود، از تن به در آورید. ۲۳باید طرز فکر شما نو شود، ۲۴و انسان جدید را در بر کنید، که آفریده شده است تا در پارسایی و قدّوسیت حقیقی، شبیه خدا باشد. ۲۵پس، از دروغ روی برتافته، هر یک با همسایۀ خود سخن به راستی گویید، چرا که ما همه، اعضای یکدیگریم.

لوقا ۶.۱۷-۲۳ (انجیل)

۱۷عیسی همراه ایشان فرود آمد و در مکانی هموار ایستاد. بسیاری از شاگردانش و انبوهی از مردم از سرتاسر یهودیه، اورشلیم، و از شهرهای ساحلی صور و صیدون، آنجا حضور داشتند. ۱۸آنها آمده بودند تا سخنان او را بشنوند و از بیماریهای خود شفا یابند؛ و کسانی که ارواح پلید آزارشان می‌داد، شفا می‌یافتند. ۱۹مردم همه می‌کوشیدند او را لمس کنند، زیرا نیرویی از وی صادر می‌شد که همگان را شفا می‌بخشید. ۲۰آنگاه عیسی بر شاگردانش نظر افکند و گفت: «خوشا به حال شما که فقیرید، زیرا پادشاهی خدا از آن شماست. ۲۱خوشا به حال شما که اکنون گرسنه‌اید، زیرا سیر خواهید شد. خوشا به حال شما که اکنون گریانید، زیرا خواهید خندید. ۲۲«خوشا به حال شما آنگاه که مردم به‌خاطر پسر انسان، بر شما نفرت گیرند و شما را از جمع خود برانند و دشنام دهند و بدنام سازند. ۲۳در آن روز، شادی و پایکوبی کنید، زیرا پاداشتان در آسمان عظیم است. چرا که پدران آنها نیز با پیامبران چنین کردند.

قدیس کیریاکوس، گوشه‌نشین فلسطین

He was born in Corinth of pious Christian parents. At the age of eighteen he went to Palestine, where, after studying under several holy fathers, he entered monastic life and became the disciple of St Gerasim of the Jordan. After St Gerasim’s death he lived in strict solitude, asceticism and silence for many years, finally entering the monastery of St Chariton, where he reposed in peace at the age of 109. Despite his very severe asceticism, he was large and strong, remaining so until the end of his life. According to the rule of St Chariton, he and his fellow-monks ate only once a day, after sunset. In the desert, he lived for years on nothing but the raw plants that he gathered there. He said of himself that, while he was a monk, the sun never saw him eat or be angry with any man.

قدیس مریم فلسطین (سده ۶)

“She was at first a reader of the Psalter in the Church of the Resurrection in Jerusalem, but, being beautiful, she was a source of scandal to the sinful-minded. In order not to be a cause of sin in others, Mary withdrew to the wilderness of Souka with a basket of beans and a flask of water. She spent eighteen years in the desert and, by God’s power, never lacked either beans nor water. Disciples of St Cyriacus found her during her lifetime, and later buried her.” (Prologue)

شهیدان مقدس دادا و همراهانش (سدهٔ ۴)

دادا از بلندپایگانِ ایرانی در دربار شاپور دوم و پنهانی مسیحی بود. چون به فرمانداری ولایتی دور از دربار گماشته شد، آشکارا به پرستش و اعلام مسیح پرداخت. این خبر به گوش شاه رسید، و او یکی از پسرانش، گوبَرلاهاس، را فرستاد تا او را محاکمه و اعدام کند. دادا محاکمه و محکوم شد که در کوره‌ای آتشین افکنده شود. اما چون دادا نشان صلیب کشید، آتش خاموش شد؛ این شاهزاده را به شگفتی واداشت و سرانجام او را به ایمان به مسیح رساند.

شاهِ خشمگین پسرش را به زندان افکند و شکنجه کرد. گوبرلاهاس روزها شکنجه‌های هولناک را بی‌شکوه تاب آورد، و با آنکه اندامش را به‌سختی بریده بودند، سالم از سلولش بیرون آمد. این معجزه دیگران را، از جمله دو تن دیگر از فرزندان یا خویشان شاه، به پذیرش مسیح کشاند. کازوی، دختر شاه، همین که شکنجه‌اش آغاز شد، اجازه یافت که به آرامش درآید. گوبرلاهاس در میانهٔ شکنجه‌های دیگر به‌طرزی معجزه‌آسا تعمید یافت: صدایی از بالا کلمات تعمید را بر زبان آورد، و بارشی از آب و روغن بر شهید فرو ریخت. اندکی بعد، او همراه دادا و کاسدیوس، یکی از خویشان گوبرلاهاس که با دیدن معجزه‌ها به حقیقت ایمان آورده بود، جان سپرد.

قابل احترام کیپریان اوستیوگ (۱۲۷۶)

“Saint Cyprian founded the Monastery of the Entry into the Temple of the Mother of God, near Ustiug in the district of Vologda, in 1212, and he made over all his property to it. He never left the monastery after he became Abbot but gave himself to ascetic labours, as if each day were his last on earth. He watched over the spiritual progress of his monks with fatherly love and willingly sacrificed his time and energy for their good. Saint Cyprian fell asleep in the Lord in 1276. His holy relics lie in his monastery.” (Synaxarion)