روزه رقاد والده خدا — شراب و روغن مجاز است
۶آن که روزی خاص را مهم می‌شمارد، برای خداوند چنین می‌کند. آن که می‌خورد، برای خداوند می‌خورد، زیرا خدا را شکر می‌گوید. و آن که از خوردن می‌پرهیزد، او نیز برای خداوند چنین می‌کند و خدا را شکر می‌گزارد. ۷زیرا هیچ‌یک از ما برای خود زندگی نمی‌کنیم و هیچ‌یک از ما برای خود نمی‌میریم. ۸اگر زندگی می‌کنیم، برای خداوند است، و اگر می‌میریم، آن نیز برای خداوند است. پس خواه زندگی کنیم، خواه بمیریم، از آنِ خداوندیم. ۹مسیح نیز به همین سبب مرد و زنده شد تا خداوندِ زندگان و مردگان باشد.
۳۲عیسی شاگردان خود را فرا خواند و گفت: «دلم بر حال این مردم می‌سوزد، زیرا اکنون سه روز است که با مَنَند و چیزی برای خوردن ندارند. نمی‌خواهم ایشان را گرسنه روانه کنم، بسا که در راه از پا درافتند.» ۳۳شاگردانش گفتند: «در این بیابان از کجا می‌توانیم نان کافی برای سیر کردن چنین جمعیتی فراهم آوریم؟» ۳۴پرسید: «چند نان دارید؟» گفتند: «هفت نان و چند ماهی کوچک.» ۳۵عیسی به مردم فرمود تا بر زمین بنشینند. ۳۶آنگاه هفت نان و چند ماهی را گرفت و پس از شکرگزاری، آنها را پاره کرده، به شاگردان خود داد و ایشان نیز به آن جماعت دادند. ۳۷همه خوردند و سیر شدند و شاگردان هفت زنبیل نیز پر از خرده‌های باقی‌مانده برگرفتند. ۳۸شمار کسانی که خوراک خوردند، غیر از زنان و کودکان، چهار هزار مرد بود. ۳۹پس از آنکه عیسی مردم را مرخص کرد، سوار قایق شد و به ناحیۀ مَجَدان رفت.
He was a soldier in the Imperial army beginning under the pagan Emperor Maximian. He was a general under Constantine, and saw the Cross that appeared to the Emperor. After sixty years of military service, he retired to his home town and devoted himself to prayer, fasting and good works. A townsman, angry with a judgment that Eusignius had made to settle a dispute, denounced him to Julian the Apostate as a Christian. Summoned before Julian, he vigorously rebuked the Emperor for his apostasy from the Faith; for this he was beheaded, in advanced old age, in 362.
He was born in Rome and became a humble village priest; but when he was attending the election of a new Pope, a white dove was seen to descend on him and he was chosen to be Pope. Though humble and gentle, he was fearless for the faith, gathering the bodies of the martyrs, giving them burial, and building churches and shrines over their relics. According to the Prologue, he baptized the Emperor Philip and his son, also named Philip, as well as the senator Pontius; thus there were Christian emperors before St Constantine the Great. When Decius became Emperor, the persecution of Christians returned with terrible force, and Fabian was beheaded.
In her own lifetime she was a wonderworker through her holy prayers. She brought her husband back from idolatry to Christian faith; he later became bishop of Nazianzus. Her son Gregory’s profound and devout writings bespeak the Christian upbringing she gave him. By her prayers she once saved St Gregory from perishing in a storm. She was a deaconess, and reposed in peace in 374.