۱۴ اکتبر ۲۰۲۸
شنبه هفته نوزدهم بعد از پنطیکاست

بدون روزه

یادبودها

شهیدان مقدس نازاریوس, ژرواسیوس, پروتاسیوس, و کلسوس میلان (سده ۱)
قدیس کوزما سراینده (سده ۸)
قدیس نیکلاس پرهیزکار (سویاتوشا), شاهزاده چرنیگوف (۱۱۴۳)

خوانش‌های کتاب مقدس

اول قرنتیان ۱۵.۵۸-۱۶.۳ (رساله)

۵۸پس، برادران عزیزم، ثابت و استوار بوده، همواره با تمام وجود به کار خداوند مشغول باشید، زیرا می‌دانید زحمت شما در خداوند بیهوده نیست. ۱و امّا در خصوص جمع‌آوری هدایا برای مقدسین: شما نیز آنچه را که به کلیساهای غَلاطیه گفته‌ام، انجام دهید. ۲روز اوّل هر هفته، هر یک از شما به فراخور درآمد خود پولی کنار گذاشته، پس‌انداز کند، تا به هنگام آمدنم نزد شما، لزومی به جمع‌آوری هدایا نباشد. ۳وقتی آمدم، به افراد مورد تأیید شما معرفی‌نامه‌هایی خواهم داد و آنان را با هدایای شما به اورشلیم خواهم فرستاد.

لوقا ۶.۱-۱۰ (انجیل)

۱در یکی از روزهای شَبّات، عیسی از میان مزارع گندم می‌گذشت و شاگردانش خوشه‌های گندم را می‌چیدند و به دست ساییده، می‌خوردند. ۲امّا تنی چند از فَریسیان گفتند: «چرا کاری می‌کنید که انجامش در روز شَبّات جایز نیست؟» ۳عیسی پاسخ داد: «مگر نخوانده‌اید که داوود چه کرد، آنگاه که خود و یارانش گرسنه بودند؟ ۴او به خانۀ خدا درآمد و نان حضور را برگرفت و خورد و به یارانش نیز داد، هرچند خوردن آن تنها برای کاهنان جایز است.» ۵و در ادامه فرمود: «پسر انسان صاحب شَبّات است.» ۶در شَبّاتی دیگر، به کنیسه درآمد و به تعلیم پرداخت. مردی آنجا بود که دست راستش خشک شده بود. ۷علمای دین و فَریسیان، عیسی را زیر نظر داشتند تا ببینند آیا در روز شَبّات کسی را شفا می‌دهد یا نه؛ زیرا در پی دستاویزی بودند تا به او اتهام زنند. ۸امّا عیسی که از افکارشان آگاه بود، مرد خشک‌دست را گفت: «برخیز و در برابر همه بایست.» او نیز برخاست و ایستاد. ۹عیسی به آنان گفت: «از شما می‌پرسم، کدام‌یک در روز شَبّات رواست: نیکی یا بدی، نجات جان انسان یا نابود کردن آن؟» ۱۰پس چشم به جانب یکایک ایشان گرداند و سپس خطاب به آن مرد گفت: «دستت را دراز کن!» چنین کرد، و دستش سالم شد.

یادبودها

شهیدان مقدس نازاریوس, ژرواسیوس, پروتاسیوس, و کلسوس میلان (سده ۱)

These martyrs contested for the faith in Milan, and were beheaded under the Emperor Nero. Many years later, their relics were discovered by St Ambrose through a vision, and were given honorable burial.

قدیس کوزما سراینده (سده ۸)

He was from Jerusalem. An orphan, he was adopted into the family of St John of Damascus (commemorated December 4). He became Bishop of Maiuma, a city on the coast of Palestine, which was later named Constantia. Like his adoptive brother he became a noted hymnographer: The Canon of the Cross (Sept. 14) and the Canon for Christ’s Nativity, “Christ is born, give ye glory…” are his compositions.

قدیس نیکلاس پرهیزکار (سویاتوشا), شاهزاده چرنیگوف (۱۱۴۳)

He was the first Russian prince to forsake the world and enter monastic life, at the Lavra of the Kiev Caves. Though his brothers according to the flesh tried to turn him back from his chosen path, he embraced monastic life zealously, amazing his fellow-monks by his humility and piety. Despite his rank, he insisted upon being treated like the simplest novice, performing the meanest tasks joyfully. In time his abbot allowed him to withdraw from the common life, living entirely in his cell in constant prayer. He reposed in peace in 1143. A few months later his brother Prince Iziaslav was healed of a grave illness when he put on St Nicholas’ hair shirt and drank some water from the monastery. The Prince asked to be clothed in the hairshirt on the day of his death.