۵ اوت ۲۰۲۷
پنجشنبه هفته هفتم بعد از پنطیکاست

روزه رقاد والده خدا

یادبودها

شهید اِوسیگنیوس انطاکیه (۳۶۲)
کشیش‌شهید مقدس فابیان, پاپ روم (۲۵۰)
مقدس نونا (۳۷۴), مادر قدیس گریگوری الهیدان

خوانش‌های کتاب مقدس

اول قرنتیان ۷.۲۴-۳۵ (رساله)

۲۴بنابراین، ای برادران، هر کس در هر وضعی که فرا خوانده شده است، در همان وضع در حضور خدا باقی بماند. ۲۵و امّا در خصوص باکره‌ها، حکمی از خداوند ندارم؛ ولی در مقام کسی که به واسطۀ رحمت خداوند درخور اعتماد است، نظر خود را بیان می‌کنم. ۲۶من بر این گمانم که به سبب بحران زمان حاضر، برای انسان نیکو باشد در همان وضعی که هست، باقی بماند. ۲۷اگر به زنی بسته‌ای، جدایی مجوی، و اگر از زن آزادی، در پی همسر مباش. ۲۸امّا اگر همسر اختیار کنی، گناه نکرده‌ای؛ و اگر باکره‌ای شوهر کند، گناه نکرده است. امّا آنان که ازدواج می‌کنند، در این زندگی سختی خواهند کشید و من نمی‌خواهم شما رنج ببرید. ۲۹برادران، مقصودْ اینکه زمان کوتاه شده است. از این پس، حتی آنان که زن دارند چنان رفتار کنند که گویی زن ندارند؛ ۳۰و آنان که سوگوارند، چنانکه گویی سوگوار نیستند؛ و آنان که شادمانند، چنانکه گویی شاد نیستند؛ و آنان که متاعی می‌خرند، چنانکه گویی مالک آن نیستند؛ ۳۱و آنان که از این دنیا بهره برمی‌گیرند، چنانکه در آن غرقه نباشند. زیرا صورت کنونی این دنیا در حال سپری شدن است. ۳۲خواست من این است که از هر نگرانی به دور باشید. مرد مجرد نگران امور خداوند است، نگران اینکه چگونه خداوند را خشنود سازد؛ ۳۳در حالی‌که مرد متأهل نگران امور این دنیاست، نگران اینکه چگونه همسرش را خشنود سازد، ۳۴و توجه او به امری واحد معطوف نیست. به همین‌سان، زن مجرد و یا باکره، نگران امور خداوند است، نگران اینکه چگونه در جسم و در روح، مقدّس باشد؛ در حالی‌که زن متأهل نگران امور این دنیاست، نگران اینکه چگونه شوهرش را خشنود سازد. ۳۵من اینها را برای منفعت شما می‌گویم، نه تا در قید و بندتان بگذارم. مقصودم این است که به شایستگی زندگی کنید و هیچ دغدغه‌ای شما را از سرسپردگی به خداوند بازندارد.

متی ۱۵.۱۲-۲۱ (انجیل)

۱۲آنگاه شاگردان نزدش آمدند و گفتند: «آیا می‌دانی که این سخن تو فَریسیان را ناپسند آمده است؟» ۱۳عیسی پاسخ داد: «هر نهالی که پدر آسمانی من نکاشته باشد، ریشه‌کن خواهد شد. ۱۴آنها را به حال خود واگذارید. آنها راهنمایانی کورند. هر گاه کوری عصاکش کورِ دیگر شود، هر دو در چاه خواهند افتاد.» ۱۵پطرس گفت: «این مَثَل را برای ما شرح بده.» ۱۶عیسی پاسخ داد: «آیا شما نیز هنوز درک نمی‌کنید؟ ۱۷آیا نمی‌دانید که هر چه به دهان داخل می‌شود، به شکم می‌رود و بعد دفع می‌شود؟ ۱۸امّا آنچه از دهان بیرون می‌آید، از دل سرچشمه می‌گیرد، و این است آنچه آدمی را نجس می‌سازد. ۱۹زیرا از دل است که افکار پلید، قتل، زنا، بی‌عفتی، دزدی، شهادتِ دروغ و تهمت سرچشمه می‌گیرد. ۲۰اینهاست که شخص را نجس می‌سازد، نه غذا خوردن با دستهای ناشسته!» ۲۱عیسی آنجا را ترک گفت و در منطقۀ صور و صیدون کناره جست.

یادبودها

شهید اِوسیگنیوس انطاکیه (۳۶۲)

He was a soldier in the Imperial army beginning under the pagan Emperor Maximian. He was a general under Constantine, and saw the Cross that appeared to the Emperor. After sixty years of military service, he retired to his home town and devoted himself to prayer, fasting and good works. A townsman, angry with a judgment that Eusignius had made to settle a dispute, denounced him to Julian the Apostate as a Christian. Summoned before Julian, he vigorously rebuked the Emperor for his apostasy from the Faith; for this he was beheaded, in advanced old age, in 362.

کشیش‌شهید مقدس فابیان, پاپ روم (۲۵۰)

He was born in Rome and became a humble village priest; but when he was attending the election of a new Pope, a white dove was seen to descend on him and he was chosen to be Pope. Though humble and gentle, he was fearless for the faith, gathering the bodies of the martyrs, giving them burial, and building churches and shrines over their relics. According to the Prologue, he baptized the Emperor Philip and his son, also named Philip, as well as the senator Pontius; thus there were Christian emperors before St Constantine the Great. When Decius became Emperor, the persecution of Christians returned with terrible force, and Fabian was beheaded.

مقدس نونا (۳۷۴), مادر قدیس گریگوری الهیدان

In her own lifetime she was a wonderworker through her holy prayers. She brought her husband back from idolatry to Christian faith; he later became bishop of Nazianzus. Her son Gregory’s profound and devout writings bespeak the Christian upbringing she gave him. By her prayers she once saved St Gregory from perishing in a storm. She was a deaconess, and reposed in peace in 374.